Burt Reynolds

Ut Wikipedy
Springe nei navigaasje Springe nei sykjen
Burt Reynolds
Filmklapper.png akteur
Reynolds yn 2011.
Reynolds yn 2011.
persoanlike bysûnderheden
echte namme Burton Leon Reynolds jr.
nasjonaliteit Flag of the United States.svg Amerikaansk
berne 11 febrewaris 1936
berteplak Lansing (Michigan)
stoarn 6 septimber 2018
stjerplak Jupiter (Floarida)
etnisiteit Flag of England.svg Ingelsk
Flag of the Netherlands.svg Nederlânsk
Flagge fan de Sjeroky Naasje fan Oklahoma.PNG Sjeroky
Flag of Scotland.svg Skotsk
Flag of Northern Ireland (1953–1972).svg Ulstersk
jierren aktyf 19582018
prizen Emmy 1992
Golden Globe 1992, 1998
offisjele webside
Burt Reynolds op Find a Grave

Burt Reynolds (folút: Burton Leon Reynolds jr.; Lansing (Michigan), 11 febrewaris 1936Jupiter (Floarida), 6 septimber 2018) wie in Amerikaansk akteur, dy't ein 1970-er jierren, begjin 1980-er jierren de bêst betelle toanielspiler fan Hollywood wie. Hy makke benammen furoare mei films as Smokey and the Bandit, Smokey and the Bandit II, The Cannonball Run en The Best Little Whorehouse in Texas. Reynolds wûn twaris in Golden Globe en ienris in Emmy, mar wist nea in Oscar te besetten, hoewol't er al in kear nominearre waard foar de Oscar foar bêste manlike byrol. Njonken syn aktearwurk wied er bytiden ek aktyf as sjonger, skriuwer en ûndernimmer.

Libben en karriêre[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Jonkheid en oplieding[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Reynolds waard yn 1936 berne yn Lansing, de haadstêd fan 'e Amerikaanske steat Michigan, as de soan fan Burton Milo Reynolds (1906-2002), oftewol Burt sr., en dy syn frou Harriette Fernette Miller (1902-1992), dy't 'Fern' neamd waard. Under syn karriêre hold Reynolds gauris út dat er berne wie yn Waycross (Georgia), yn it Amerikaanske Suden, mar yn 2015 joech er ta dat er dat sein hie om syn imago as good ole boy (jonge út it Suden) fuort te sterkjen, en dat syn wiere berteplak (it Noardlike) Lansing wie. Hy wie fan mingd Ingelsk, Nederlânsk, Skotsk en Ulstersk (d.w.s. Noardiersk-protestantsk) etnysk komôf, en hie nei't it skynt ek wat Yndiaansk bloed, te witten: fan 'e Sjeroky.

Lansing wie, neffens Reynolds syn autobiografy, it plak dêr't syn âlden wennen foar't syn heit yn it ramt fan 'e útbrutsen Twadde Wrâldoarloch as tsjinstplichtige it Amerikaanske Leger yn moast. Neitiid ferfear syn mem mei him en syn suster nei Fort Leonard Wood yn Missoery, dêr't syn heit lei. Dêr wennen se twa jier, oant syn heit oersee nei Jeropa stjoerd waard. Syn mem ferhuze doe mei de bern nei Lake City (Michigan), dêr't se sels opgroeid wie, en dêr't se noch famylje wenjen hie. Nei de oarloch sette de húshâlding him nei wenjen yn Riviera Beach (deunby West Palm Beach), yn 'e Súdlike steat Floarida, dêr't Reynolds syn heit yn 1946 kommissaris fan 'e plysje waard.

Reynolds folge middelber ûnderwiis oan 'e Palm Beach High School, dêr't er diel útmakke fan it Amerikaansk fuotbalteam. Dêr wied er sa'n stjer yn, dat er ferskate stúdzjebeurzen oanbean krige. Hy keas foar de Steatsuniversiteit fan Floarida yn Tallahassee, dêr't er as halfback yn it (semy-profesjonele) Amerikaansk fuotbalteam spile. Yn it studintehûs dielde er in keamer mei de lettere Amerikaansk fuotbal-ferslachjouwer en -kommentator Lee Corso. Hy wie lid fan 'e studinteferiening Phi Delta Theta.

Reynolds mei de Sitruskeninginne (krekt sokssawat as de Heakeninginne) by de Garnet and Gold Football Game op de Steatsuniversiteit fan Floarida, yn 1963.

Reynolds hie syn sinnen set op in sportkarriêre as profesjoneel Amerikaansk fuotbalspiler, mar yn it begjin fan syn earste jier oan 'e universiteit rûn er in blessuere oan ien fan syn knibbels op, wylst er letter dat jier as gefolch fan in auto-ûngemak syn milt kwytrekke en syn oare knibbel blessearre. Al dy ferwûnings behinderen him sadanich by it spyljen fan Amerikaansk fuotbal, dat er yn 1957 besleat om mei de sport op te hâlden. Om't er oan 'e universiteit in stúdzjebeurs krigen hie as sporter, hold dêrmei syn stúdzje ek op. Reynolds tocht deroer om yn syn heite fuotleasten te folgjen en by de plysje te gean, mar syn heit hie leaver dat er earst in oplieding ôfmakke en reklassearringsbeämte waard.

Iere aktearkarriêre[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Under syn studinttetiid oan 'e Steatsuniversiteit fan Floarida begûn Reynolds (by)lessen te folgjen oan it Palm Beach Junior College (PBJC) yn Lake Park, om 'e fereaske stúdzjepunten helje te kinnen. Oan it PBJC krige er Ingelsk fan Watson B. Duncan III. Dyselde trune him oan om audysje te dwaan foar in rol yn syn produksje fan it toanielstik Outward Bound. Reynolds krige de haadrol taparte en wûn dêrmei de Florida State Drama Award fan 1956. Yn syn autobiografy soed er Duncan sechstich jier letter de ynfloedrykste persoan út syn libben neame.

De priis dy't Reynolds wûn hie, omfieme in stúdzjebeurs oan it Hyde Park Playhouse, in simmerteäter yn it New Yorkske Hyde Park. Hoewol't er dêr net folle fan ferwachte, fûn er it in oangenaam alternatyf foar de lichaamlik yntinsive fakânsjebaantsjes dy't er oars hie, dat hy sette dat út nei New York. Wylst er dêr wie, mette er Joanne Woodward, dy't him holp en fyn in ympressario. Sa waard Reynolds cast yn it stik Tea and Sympathy, dat yn it Neighborhood Playhouse yn New York spile. Datselde jiers makke er syn debút op Broadway yn Look, We've Come Through, dêr't er loovjende kritiken foar krige. Hy gie dêrnei mei de cast fan dat stik op toernee, wêrby't er behalven as toanielspiler ek fungearre as de sjauffeur fan 'e bus dêr't it selskip him mei ferpleatste.

Reynolds as Quint Asper yn 'e westernsearje Gunsmoke, yn 1962.

Nei it toernee kearde Reynolds werom nei New York, dêr't er in aktearoplieding folge, yn 'e mande mei û.m. Frank Gifford, Carol Lawrence, Red Buttons en Jan Murray. Nei't er ûnder de les in ymprovisaasje ferprutste, liet er yn him omgean om it aktearjen oer te jaan en werom te gean nei Floarida, mar dy gedachten sette er al rillegau fan him ôf doe't er in rol krige yn 'e revival fan it stik Mister Roberts, dêr't Charlton Heston de haadrol yn fertolke. De regisseur fan dat stik, John Forsythe, regele nei de beëiniging fan Mister Roberts in audysje foar Reynolds by filmmakker Joshua Logan foar de film Sayonara.

Dat rûn lykwols út op in teloarstelling doe't er te hearren krige dat Logan him net brûke koe om't er tefolle liek op haadrolspiler Marlon Brando. Logan drukte him dêrby wol op it hert dat er it net opjaan moast en hy rette him oan om nei Hollywood te gean. Reynolds hie dêr lykwols it selsfertrouwen net foar. Neitiid hied er in pear jier lang in ferskaat oan banen, lykas ober, ôfwasker yn in restaurant, frachtweinsjauffeur, havenarbeider en útsmiter fan 'e Roseland Ballroom. Tuskentroch hied er geregeldwei lytse roltsjes op 'e tillefyzje, en yn 1961 makke er syn debút op it wite doek yn Angel Baby.

Trochbraak en heechtijdagen[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Reynolds syn trochbraak kaam doe't er op basis fan syn fêste rol yn 'e tillefyzjesearje Riverboat opnommen waard yn 'e cast fan 'e populêre westernrige Gunsmoke. Dêryn spile er de healbloed Quint Asper, in hoefsmid. Hy brûkte syn bekendheid om haadrollen yn lowbudgetfilms te bemachtigjen, dy't úteinlik laten ta de titelrol yn 'e spagettywestern Navajo Joe (1966). Nei syn haadrol yn Impasse (1969), krige Reynolds de titelrol yn 'e fan 1970 oant 1971 rinnende plysjesearje Dan August, dêr't er foar nominearre waard foar in Golden Globe. Filmprodusint Albert R. Broccoli fan Eon Productions frege him sels foar de rol fan James Bond, mar dat sloech Reynolds ôf mei de wurden: "In Amerikaan kin James Bond net spylje. Dat is gewoan ûnmooglik."

Burt Reynolds yn 1970.

As filmakteur hie Reynolds syn earste grutte súkses mei syn rol yn Deliverance, út 1972. Datselde jiers waard er berucht doe't er yn 'e edysje fan april 1972 neaken posearre foar it tydskrift Cosmopolitan. Yn 'e 1970-er jierren spile er fierders yn films as White Lightning (1973), The Longest Yard (1974), Lucky Lady (1975), Semi-Tough (1977) en Hooper (1978). Foar syn rol yn The Longest Yard waard er foar de twadde kear nominearre foar in Golden Globe. Ek wie Reynolds yn 1973 te sjen yn 'e western The Man Who Loved Cat Dancing, dy't loskes basearre wie op 'e roman mei deselde namme fan Marilyn Durham. Yn 1976 debutearre er as regisseur mei Gator, dat in ferfolch wie op White Lightning. Yn 1978 krige Reynolds in eigen stjer op 'e Hollywood Walk of Fame (op 6838 Hollywood Boulevard).

Ien fan Reynolds syn grutste súksessen wie de aksjekomeedzje Smokey and the Bandit, út 1977. Yn dy film rêdt syn personaazje de fuortrûne breid (spile troch Sally Field) fan 'e soan fan in strange sheriff, wêrnei't it twatal hûnderten kilometers troch de sheriff en syn soan efternei sitten wurdt. Begjin 1980-er jierren folgen noch ferskate oare súksessen, wêrûnder Starting Over (1980), Smokey and the Bandit II (1980), The Cannonball Run (1981) en The Best Little Whorehouse in Texas (1982). Dêrfan wie Starting Over goed foar in trêde nominaasje foar in Golden Globe. De komeedzjefilm The Cannonball Run, mei û.o. Dom DeLuise en Roger Moore, giet oer in ûnwierskynlike en yllegale autorace dwers troch de Feriene Steaten. Yn 'e komyske musical The Best Little Whorehouse in Texas song Reynolds foar it earst op it wite doek. Syn tsjinspylster yn dy film wie countrysjongster Dolly Parton, mei wa't de gearwurking op 'e filmset stroef ferrûn.

De twadde helte fan 'e jierren '80 wie foar Reynolds in meagere tiid. Hy wie yn dy snuorje û.m. te sjen yn 'e film Malone (1987) en liende syn stim oan 'e it haadpersonaazje yn 'e tekenfilm All Dogs Go to Heaven (1989). Fan 1990 oant 1994 hied er de haadrol yn 'e komeedzjesearje Evening Shade. Mei dy rol wûn er yn 1992 sawol in Golden Globe yn 'e kategory bêste manlike akteur yn in komeedzjesearje as in Emmy foar bêste manlike haadrol yn in komeedzjesearje. Teffens waard er foar Evening Shade yn 1991 en 1992 noch nominearre foar in Golden Globe, en yn 1991 ek noch foar in Emmy.

Yn 1996 makke Reynolds as filmakteur in comeback as fan 'e net goed dogende ôffurdige David Dilbeck yn Striptease, dy't obedearre rekket troch in hurd wurkjende stripper, spile troch Demi Moore. Yn dy hilaryske rol koe Reynolds him hielendal gean litte. It jiers dêrop hied in serieuzere rol as de lûsje pornoregisseur Jack Horner yn 'e film Boogie Nights, fan regisseur Paul Thomas Anderson, mei as tsjinspilers Mark Wahlberg, Julianne Moore en Heather Graham. Hoewol't de gearwurking mei de Anderson sa min wie dat Reynolds wegere om yn dy syn folgjende film Magnolia (1999) te spyljen, wûn er mei syn rol yn Boogie Nights de measte prizen út syn karriêre, wêrûnder in twadde Golden Globe en in Satellite Award. Ek waard er dêrfoar nominearre foar sawol in Oscar as in BAFTA Award. Reynolds wie yn 2002 as stimakteur belutsen by it fideospultsje Grand Theft Auto: Vice City, wêryn't er syn stim liende oan it personaazje Avery Carrington. Fierders fertolke er byrollen yn films as Miss Lettie and Me (2003), Without a Paddle (2004), de remake fan The Longest Yard (2005) en The Dukes of Hazzard (2005).

Reynolds mei syn frou Loni Anderson by de útrikking fan 'e Oscars yn 1991.

Ek wie Reynolds noch te sjen yn films as Endgame (2006), In the Name of the King (2007), Deal (2008), Not Another Not Another Movie (2011) en Pocket Listing (2015). Oan 'e ein fan syn karriêre krige er fan alle kanten lof taswaaid foar syn rol yn it filmdrama The Last Movie Star (2017). Yn maaie 2018 kaam er mei regisseur Quentin Tarantino oerien dat er yn dy syn film Once Upon a Time in Hollywood spylje soe, mar hy stoar ear't er dêr de opnames foar dwaan koe.

Oare aktiviteiten[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Yn 1973 besocht Reynolds it koart as sjonger. Hy brocht dat jiers in album út mei as titel Ask Me What I Am. Neitiid besleat er dat in sjongkarriêre net foar him weilein wie, hoewol't er yn 1980 foar de soundtrack fan Smokey and the Bandit II it liet Let's Do Something Cheap and Superficial song, dat neitiid as single útbrocht waard. Yn 1983 song er yn 'e filmmusical The Best Little Whorehouse in Texas û.m. in duët mei Dolly Parton.

Yn 1997 wie Reynolds ien fan 'e skriuwers fan it berneboek Barkley Unleashed: A Pirate's Tail. Dat waard oanpriizge as "in boartlik ferhaal [dat] de wichtigens fan trochsettingsfermogen, de wûnders fan freonskip en de krêft fan fantasij yllustrearret." Reynolds skreau fierders twa autobiografyen: yn 1994 My Life, útbrocht by Hyperion Books (ISBN 0 78 68 61 304), en yn 2015 But Enough About Me: A Memoir, dat útkaam by G.P. Putnam's Sons (ISBN 0 39 91 73 544).

Reynolds wie ek ûndernimmer, en besiet ûnder syn karriêre ferskate bedriuwen. Ein jierren '70 iepene er de nachtklub anneks restaurant Burt's Place yn it Omni International Hotel yn it sintrum fan Atlanta. Letter hied er noch koart in twadde filiaal oan it Lennox Square yn deselde stêd. Fan 1982 oant 1986 wie Reynolds, dy't syn hiele libben lang in fanatyk fan fan Amerikaansk fuotbal bleau, foar in part eigner fan it Amerikaansk fuotbalteam de Tampa Bay Bandits. Ek wied er mei-eigner fan in NASCAR-autosportteam, en besiet er in eigen skouboarch yn Jupiter (Floarida), dêr't oankommende akteurs oplaat waarden. Yn 1984 iepene Reynolds in restaurant yn Fort Lauderdale, mei as namme Burt and Jack's (dat ferneamd wie nei him en syn mei-eigner Jack Jackson). Hy wie ek de eigner fan 'e Burt Reynolds Ranch yn Palm Beach County, dêr't guon sênes fan Smokey and the Bandit II opnommen waarden, en dêr't er letter in bernebuorkerij begûn.

Reynolds (3e f. rj.), Loni Anderson (1e f. l.) en guon freonen yn 1992.

Priveelibben[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Reynolds troude yn 1963 mei de Ingelske aktrise Judy Carne, mar harren houlik rûn yn 1965 al op in skieding út. Yn 'e earste helte fan 'e 1970-er jierren hied er likernôch fiif jier lang in relaasje mei sjongster en aktrise Dinah Shore, mei wa't er de rest fan syn libben befreone bleau. Fan ûngefear 1977 ôf oant 1982 hied er in relaasje mei Sally Field, dy't syn tsjinspylster wie yn Smokey and the Bandit en Smokey and the Bandit II. Yn 1988 wertroude Reynolds mei aktrise Loni Anderson. Hja adoptearren in soan, Quinton, mar harren houlik einige yn 1993 nei't Reynolds fereale rekke wie op in servearster dy't him letter oanklage en wa't er sels ek weromoanklage. Beide rjochtsaken waarden úteinlik bûten de rjochter om skikt.

Yn 1981 waard Reynolds in earedoktoraat takend troch de Steatsuniversiteit fan Floarida, dêr't er yn 'e 1950-er jierren studearre hie. Reynolds stie derom bekend dat er syn eigen stunts die. Meastal gie dat goed, mar yn 1984 waard er by de opnamen fan City Heat yn it gesicht rekke mei in metalen stoel. Hy rûn temporomandibulêre disfunksje op (de knieren fan syn ûnderkaak wurken net mear goed), en ferlear 15 kg gewicht om't er in skoft gjin fêst iten hawwe koe. Boppedat rekke er ferskate jierren lang ferslave oan 'e pinestillers dy't him doe foarskreaun waarden.

Reynolds yn 2015.

Hoewol't Reynolds in tige lukrative karriêre hie, gied er yn 1996 bankrot fanwegen in ekstrafagante libbensstyl, syn djoere skieding fan Loni Anderson en mislearre ynvestearrings yn ferskate restaurantkeatlings yn Floarida. Hy waard ûnder kuratêle steld oant er twa jier letter syn saken wer op oarder hie. Reynolds ferlear yn dy snuorje in protte fan syn eardere besittings, wêrûnder net yn it lêste plak de Burt Reynolds Ranch.

Sûnensswierrichheden en ferstjerren[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Yn 2009 ûndergie Reynolds in operaasje oan 'e rêch en yn febrewaris 2010 krige er in fiiffâldige bypass-operaasje oan it hert. Tsjin 2016 gammele er oanhâldend mei hertklachten om, hoewol't er him dêr net troch tsjinhâlde liet by syn aktearjen. Op 6 septimber 2018 kaam Reynolds yn 'e âlderdom fan 82 jier te ferstjerren yn in sikehûs yn Jupiter, yn Floarida. De deadsoarsaak waard foarme troch hertproblemen. Syn eks-frou Loni Anderson liet in ferklearring útgean dêr't se yn sei dat sysels en harren soan Quinton Reynolds en "syn hearlike laitsjen" misse soene.

Diskografy[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Albums[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

  • 1973 – Ask Me What I Am

Singles[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

  • 1980 – Let's Do Something Cheap and Superficial

Filmografy[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Filmografy as akteur
jier titel rol of funksje opmerkings
tillefyzje
1958 Flight Sam Allen gastrol; ôfl. Master Sergeant
1958 Flight Jack Hilyard gastrol; ôfl. Eye for Victory
1959 M Squad Peter Marashi gastrol; ôfl. The Teacher
1959 The Lawless Years Tony Sappio gastrol; ôfl. The Payoff
1959 Pony Express Adam gastrol; ôfl. The Good Samaritan
1959 Playhouse 90 de akteur gastrol; ôfl. The Velvet Alley
1959 Playhouse 90 ûnbekend gastrol; ôfl. Face of a Hero
1959–1960 Riverboat Ben Frazer fêste rol; 20 ôfl.
1960 Playhouse 90 Ace gastrol; ôfl. Alas, Babylon
1960 Johnny Ringo Tad Stuart gastrol; ôfl. The Stranger
1960 Alfred Hitchcock Presents Bill Davis gastrol; ôfl. Escape to Sonoita
1960 The Blue Angels Chuck gastrol; ôfl. Powder Puff Pilot
1960 The Aquanauts Jimmy gastrol; ôfl. The Big Swim
1960 Lock-Up Latchard Duncan gastrol; ôfl. The Case of Alexis George
1961 The Blue Angels Corman gastrol; ôfl. Fire Flight
1961 The Aquanauts Leo gastrol; ôfl. The Kidnap Adventure
1961 Ripcord de hiermoardner gastrol; ôfl. Crime Jump
1961 Michael Shayne Jerry Turner gastrol; ôfl. The Boat Caper
1961 Dick Powell's Zane Grey Theatre Branch Taylor gastrol; ôfl. Man from Everywhere
1961 The Brothers Brannagan Abelard gastrol; ôfl. Bordertown
1961 Everglades! Lew Johnson gastrol; ôfl. Greed of the Glades
1961 Naked City jongeman gastrol; ôfl. Requiem for a Sunday Afternoon
1962 The Everglades Trask gastrol; ôfl. Friday's Children
1962 Route 66 Tommy gastrol; ôfl. Love is a Skinny Kid
1962 Perry Mason Chuck Blair gastrol; ôfl. The Case of the Counterfeit Crank
1962–1965 Gunsmoke Quint Asper fêste rol; 50 ôfl.
1963 The Twilight Zone Rocky Rhodes gastrol; ôfl. The Bard
1965 Branded Red Hand gastrol; ôfl. Now Join the Human Race
1965 Flipper Al Bardeman gastrol; dûbele ôfl.
1965 12 O'Clock High sersjant Vern Chapman weromkearende rol; 2 ôfl.
1965 The F.B.I. Michael Murtaugh gastrol; ôfl. All the Streets Are Silent
1966 Hawk ynspekteur John Hawk fêste rol; 17 ôfl.
1967 Gentle Ben piloat gastrol; ôfl. Voice from the Wilderness
1968 Premiere Pete Lassiter gastrol; ôfl. Lassiter
1968 The F.B.I. John Duquesne gastrol; ôfl. Act of Violence
1968 Fade In Rob tillefyzjefilm
1970 Love, American Style Stanley Dunbar gastrol; ôfl. Love and the Banned Book
1970 Hunters Are for Killing L.G. Floran tillefyzjefilm
1970 Run, Simon, Run Simon tillefyzjefilm
1970–1971 Dan August Dan August fêste rol; 26 ôfl.
nom. Golden Globe foar bêste akteur yn in dramasearje
1980 Saturday Night Live n.f.t. presintator; 1 ôfl.
1986 The Golden Girls himsels gastrol; ôfl. Ladies of the Evening
1987–1991 Out of This World Troy Garland as stimakteur; fêste rol; 95 ôfl.
1989–1990 B.L. Stryker B.L. Stryker fêste rol; 12 ôfl.; ek regisseur en útfierend produsint
1990–1994 Evening Shade Wood Newton fêste rol; 98 ôfl.; ek regisseur en útfierend produsint
Golden Globe foar bêste akteur yn in musical of komeedzjesearje (1992)
Emmy foar bêste akteur yn in komeedzjesearje (1992)
2 × nom. Golden Globe foar bêste akteur yn in musical of komeedzjesearje (1991, 1993)
nom. Emmy foar bêste akteur yn in komeedzjesearje (1991)
1993 Beverly Hills, 90210 himsels gastrol; ôfl. She Came in Through the Bathroom Window
1993 The Larry Sanders Show himsels gastrol; ôfl. The Grand Opening
1993 The Man from Left Field Jack Robinson tillefyzjefilm; ek regisseur
1995 Hope and Gloria himsels gastrol; ôfl. Sisyphus, Prometheus and Me
1995 Cybill himsels gastrol; ôfl. The Cheese Stands Alone
1996 The Cherokee Kid Otter Bob the Mountain Man tillefyzjefilm
1997 King of the Hill M.F. Thatherton as stimakteur; gastrol; ôfl. The Company Man
1997 Duckman rjochter Keaton as stimakteur; gastrol; ôfl. Das Sub
1998 Universal Soldier II: Brothers in Arms plakferfangend direkteur fan 'e CIA Mentor tillefyzjefilm
1998 Universal Soldier III: Unfinished Business plakferfangend direkteur fan 'e CIA Mentor tillefyzjefilm
1998 Hard Time resjersjeur Logan McQueen tillefyzjefilm; ek regisseur
2001 Emeril himsels gastrol; ôfl. The Sidekick
2002 The X-Files dhr. Burt gastrol; ôfl. Improbable
2002 Miss Lettie and Me Samuel Madison tillefyzjefilm
2003 Hard Ground John "Chill" McKay tillefyzjefilm
2003–2004 Ed Russ Burton weromkearende rol; 2 ôfl.
2005 The King of Queens coach Walcott gastrol; ôfl. Hi, School
2005 Robot Chicken J.J. McClure / himsels as stimakteur; gastrol; ôfl. Gold Dust Gasoline
2005 Duck Dodgers Royal Serpenti as stimakteur; gastrol; ôfl. Master & Disaster
2006 Freddie Carl Crane Pool gastrol; ôfl. Mother of All Grandfathers
2006–2009 My Name Is Earl Chubby weromkearende rol; 3 ôfl.
2010 Burn Notice Paul Anderson gastrol; ôfl. Past & Future Tense
2011 American Dad! senator Buckingham as stimakteur; gastrol; ôfl. School Lies
2011 Reel Love Wade Whitman tillefyzjefilm
2012 Archer himsels as stimakteur; gastrol; ôfl. The Man from Jupiter
2014 Category 5 Pops tillefyzjefilm
2016 Hitting the Breaks Ron Wilcox weromkearende rol; 10 ôfl.
films
1961 Angel Baby Hoke Adams
1961 Armored Command Skee
1965 Operation C.I.A. Mark Andrews
1966 Navajo Joe Navajo Joe
1969 100 Rifles "Yaqui Joe" Herrera
1969 Sam Whiskey Sam Whiskey
1969 Impasse Pat Morrison
1969 Shark! Caine
1970 Skullduggery Douglas Temple
1972 Fuzz resjersjeur Steve Carella
1972 Deliverance Lewis Medlock
1972 Everything You Always Wanted to Know About Sex* (*But Were Afraid to Ask) haad spermaskeakelboerd
1973 Shamus Shamus McCoy
1973 The Man Who Loved Cat Dancing Jay Grobart
1973 White Lightning Bobby "Gator" McKlusky
1974 The Longest Yard Paul "Wrecking" Crewe nom. Golden Globe foar bêste akteur yn in filmmusical of komeedzjefilm
1975 At Long Last Love Michael Oliver Pritchard III
1975 W.W. and the Dixie Dancekings W.W. Bright
1975 Lucky Lady Walker Ellis
1975 Hustle ynspekteur Phil Gaines ek útfierend produsint
1976 Silent Movie himsels cameo
1976 Gator Bobby "Gator" McKlusky ek regisseur
1976 Nickelodeon Buck Greenway
1977 Smokey and the Bandit Bo "Bandit" Darville
1977 Semi-Tough Billy Clyde Puckett
1978 The End Wendell Sonny Lawson ek regisseur
1978 Hooper Sonny Hooper ek filmprodusint
1979 Starting Over Phil Potter nom. Golden Globe foar bêste akteur yn in filmmusical of komeedzjefilm
1980 Rough Cut Jack Rhodes
1980 Smokey and the Bandit II Bo "Bandit" Darville
1981 The Cannonball Run J.J. McClure
1981 Paternity Buddy Evans
1981 Sharky's Machine brigadier Tom Sharky ek regisseur
1982 The Best Little Whorehouse in Texas sheriff Ed Earl Dodd ek regisseur
1982 Best Friends Richard Babson
1983 Stroker Ace Stroker Ace
1983 Smokey and the Bandit Part 3 Bo "Bandit" Darville cameo
1983 The Man Who Loved Women David Fowler
1984 Cannonball Run II J.J. McClure
1984 City Heat Mike Murphy
1985 Stick Ernest "Stick" Stickley ek regisseur
1986 Uphill All the Way gokker cameo
1986 Heat Nick "Mex" Escalante
1987 Malone CIA-agint John Haggerty / Richard Malone
1988 Rent-a-Cop Tony Church
1988 Switching Channels John L. Sullivan IV
1989 Physical Evidence Joe Paris
1989 Breaking In Ernie Mullins
1989 All Dogs Go to Heaven Charlie B. Barkin as stimakteur
1990 Modern Love kolonel Frank Parker
1992 The Player himsels cameo
1993 Cop and a Half resjersjeur Nick McKenna
1995 The Maddening Roy Scudder
1996 Citizen Ruth Blaine Gibbons
1996 Striptease ôffurdige David Dilbeck
1996 Mad Dog Time Jack "Wacky Jacky" Jackson
1996 Raven Jerome "Raven" Katz
1997 Meet Wally Sparks Lenny Spencer
1997 Bean generaal Newton
1997 Boogie Nights Jack Horner Golden Globe foar bêste byrol fan in akteur yn in film
Satellite Award foar bêste byrol fan in akteur yn in film
Satellite Award foar bêste cast yn in film
nom. Oscar foar bêste byrol fan in akteur
nom. BAFTA foar bêste byrol fan in akteur
nom. Screen Actors Guild Award foar bêste byrol fan in akteur
nom. Screen Actors Guild Award foar bêste cast yn in film
1997 Big City Blues Connor ek ko-produsint
1998 Crazy Six Dakota
1999 The Hunter's Moon Clayton Samuels direkt-op-fideo útbrocht
1999 Pups Daniel Bender
1999 Mystery, Alaska rjochter Walter Burns
2000 Waterproof Eli Zeal
2000 The Crew Joey "Bats" Pistella
2000 The Last Producer Sonny Wexler ek regisseur
2001 Driven Carl Henry
2001 Tempted Charlie LeBlanc
2001 Hotel hotelmanager
2001 The Hollywood Sign Kage Mulligan
2002 Time of the Wolf Archie McGregor
2002 Snapshots Larry J. Brodsky
2003 The Librarians Irish
2004 Without a Paddle Del Knox
2005 The Longest Yard coach Nate Scarborough
2005 The Dukes of Hazzard Boss Hogg
2005 The Legend of Frosty the Snowman n.f.t. voice-over; direkt-op-fideo útbrocht
2006 Cloud 9 Billy Cole direkt-op-fideo útbrocht
2006 End Game generaal Montgomery
2006 Forget About It Sam LeFleur
2006 Grilled Goldbluth
2006 Broken Bridges Jake Delton
2007 In the Name of the King kening Konreid
2007 Randy and the Mob Elmore Culpepper
2008 Deal Tommy Vinson
2008 Delgo heit fan Delgo as stimakteur
2008 A Bunch of Amateurs Jefferson Steele
2011 Not Another Not Another Movie C.J. Waters
2014 A Magic Christmas Buster as stimakteur; direkt-op-fideo útbrocht
2015 Pocket Listing Ron Glass
2015 Hamlet & Hutch Papa Hutch direkt-op-fideo útbrocht
2016 Hollow Creek "Seagrass" Lambert direkt-op-fideo útbrocht
2016 Shangri-La Suite n.f.t. voice-over
2017 Apple of My Eye Charlie direkt-op-fideo útbrocht
2017 The Last Movie Star Vic Edwards
2017 Miami Love Affair Robert
2017 Henri George Duncan direkt-op-fideo útbrocht
2018 Shadow Fighter Paddy Grier
2019 An Innocent Kiss pake Barnes postúm útkommen
2021 Defining Moments Chester postúm útkommen
fideospultsjes
2002 Grand Theft Auto: Vice City Avery Carrington as stimakteur
2011 Saints Row: The Third himsels / de boargemaster as stimakteur

Keppelings om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Foar boarnen en oare literatuer, sjoch ûnder: References en Further reading, op dizze side.