The Holiday

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
The Holiday
Filmklapper.png film
(Filmposter yn 'e Ingelske Wikipedy)
The Holiday logo.jpg
makkers
regisseur Nancy Meyers
produsint Nancy Meyers
Bruce A. Block
senario Nancy Meyers
kamerarezjy Dean Cundey
muzyk Hans Zimmer
filmstudio Columbia Pictures
Universal Pictures
Relativity Media
Waverly Films
distribúsje Sony Pictures Releasing (F.St.)
Universal Pictures (ynternasjonaal)
spilers
haadrollen Kate Winslet
Cameron Diaz
Jude Law
Jack Black
byrollen Eli Wallach
Rufus Sewell
Edward Burns
Shannyn Sossamon
skaaimerken
lân/lannen Flag of the United States.svg Feriene Steaten
Flag of the United Kingdom.svg Feriene Keninkryk
premiêre 29 novimber 2006
foarm langspylfilm
sjenre romantyske komeedzje, krystfilm
taal Ingelsk
spyltiid 135 minuten
budget en resultaten
budget $85 miljoen
opbringst $205,1 miljoen

The Holiday is in Amerikaanske-Britske krystfilm yn 'e foarm fan in romantyske komeedzje. De film, dy't yn novimber 2006 útkaam, waard regissearre troch Nancy Meyers nei in senario dat se sels skreaun hie. De haadrollen waarden spile troch Kate Winslet en Cameron Diaz, as twa froulju mei leafdesfertriet oan wjerskanten fan 'e Atlantyske Oseaan, dy't beslute fan hûs te ruiljen foar de krystdagen, wêrnei't se om utens allebeide nije leafde fine by frijers dy't spile wurde troch Jude Law en Jack Black. The Holiday, wêrfan't de titel "De Fakânsje" betsjut, waard opnommen yn Kalifornje en Ingelân, en krige mingde resinsjes, mei't de filmkritisy it aktearjen fan 'e cast en de estetyske kwaliteiten fan 'e film priizgen, mar net folle bewûndering opbringe koene foar de foarsisbere plot.

Plot[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Iris Simpkins, in brulloftkollumniste foar de Britske krante The Daily Telegraph, is al trije jier smoarfereale op har kollega Jasper Bloom, ek al hawwe se net mear in relaasje sûnt er har bedragen hat mei in oare froulike kollega. Likegoed hat Jasper it kontakt mei har oanholden, en freget er har oates en toates om help by syn wurk. Dêrtroch hat Iris nea oer him hinne komme kinnen, en Jasper liket dat te witten en der ta eigen foardiel gebrûk fan te meitsjen. As Iris op 'e krystfiering fan 'e krante troch har baas op in útsûnderlik taktleaze wize ferteld wurdt dat Jasper trouwe sil mei in oare frou, rekket Iris alhiel oerémis en keart se nei har ienlike cottage yn Surrey werom om harsels oan wetter te skriemen.

Underwilens ûntdekt Amanda Woods, de eigneresse fan in bedriuw yn Los Angeles dat trailers foar bioskoopfilms makket, dat har freon Ethan har bedragen hat mei syn kreaze resepsjoniste. Nei't se him út har lúkse filla smiten hat, beslút se dat se ferlet hat fan in folslein oar om-en-by. As se op it ynternet siket nei in gaadlike fakânsjebestimming, bedarret se op in webside dêr't lju huzen ruilje om fakânsje te fieren. Dêr falt har each op Iris har cottage yn Surrey. Se nimt kontakt op mei Iris, dy't sels ek wol graach fuort wol mei de kryst, en de beide froulju prate ôf om mei yngong fan 'e folgjende dei twa wiken lang fan hûs te ruiljen.

Tink derom: Yn de tekst hjirûnder wurdt de ôfrin fan de film beskreaun.
As jo de film sels sjen wolle is it mooglik better dat jo de plotbeskriuwing (earst noch) net lêze.

Wylst Iris genietet fan 'e wielde fan Amanda har filla, falt it libben yn Iris har lytse hûs Amanda fiis ôf. Al nei in pear oeren slacht de ferfeling by har sa ta, dat se beslút en nim de oare deis it earstfolgjende fleantúch werom nei Los Angeles. Letter dy jûns stiet Iris har knappe broer Graham yn beskonken steat foar de doar, dy't op Iris har bank sliepe wol sadat er net mei drank op efter it stjoer hoecht. Fan it iene komt it oare, en Amanda belânet mei Graham op bêd foar wat se allebeide tinke dat in onenightstand wêze sil. De oare moarns nûget Graham har út om dy jûns wat mei him yn 'e pleatslike pub te drinken. Amanda is op it fleanfjild ear't se har betinkt en weromgiet om op 'e útnûging fan Graham yn te gean.

Se rekket dy jûns sa dronken dat Graham har thúsbringe moat en se har de oare moarns mar amperoan mear wat fan 'e foargeande jûn tebinnenbringe kin. Dy moarn kriget Graham in tillefoantsje fan in Olivia, wylst er de foargeande moarns opskille waard troch in Sophie. Amanda, dy't faker út dit fetsje tape hat, mient yn 'e populêre Graham in rokkejager werom te kennen, en beseft dat se op har tellen passe moat. Se bringt de folgjende dagen mear tiid mei him troch, mar allebeide hâlde se hieltyd yn 'e efterholle dat Amanda mei koarten werom moat nei Los Angeles. Se besykje dêrom oanhâldend foar te kommen dat harren relaasje "yngewikkeld" wurdt.

Underwilens hat Iris yn Los Angeles Miles Dumont kennen leard, in lûdstechnikus dy't wurket foar it bedriuw fan Ethan (Amanda har eks), dat filmmuzyk makket. Ek komt se yn 'e kunde mei Arthur Abbott, de âlde buorman fan Amanda, dy't foarhinne in fierd senarioskriuwer wie. Har eks-freon Jasper spoart har op yn Los Angeles, freget har om him te helpen mei in boek dat er oan it skriuwen is, en stjoert har in stikmannich bledsiden ta. Iris driget dêrtroch wer weromsûgd te wurden yn har eardere depresje. Mei Arthur rekket se sa goed befreone, dat se úteinlik har hiele ferrinnewearre leafdeslibben oan him opbychtet. Arthur fynt dat inkeld Jasper wat oan harren relaasje liket te hawwen, en hy merkt op dat Iris in byrol yn har eigen libben spilet. Hy jout har ek in list mei âlde films dy't se fan him sjen moat. Nei ferrin fan tiid begjint Iris dêryn in patroan te ûntdekken fan sterke froulike personaazjes mei piid (wat Arthur "gumption" neamt). Se fermoedet dat er de hope hat dat yn har gefal goede foarbylden ta better hâlden en dragen liede sille.

Yn Surrey beslút Amanda om 'e relaasje mei Graham ôf te brekken, mar se fielt har al rillegau iensum en beslút him thús op te sykjen. As se dêr ûnferwachts arrivearret, docht bliken dat Graham in widner mei twa jonge dochterkes is, dy't Sophie en Olivia hjitte. Amanda beseft dan dat se him folslein ferkeard beoardiele hat op basis fan misse ûnderstellings en har eigen foaroardielen. Graham ûntskuldiget him dat er har net earder oer syn húshâlding ferteld hat, en leit út dat er syn dochterkes en syn leafdeslibben safolle mooglik útinoar besiket te hâlden. Nettsjinsteande dat kin Amanda it goed fine mei de beide famkes.

Yn Los Angeles ûntdekt Iris dat it Screenwriters Guild of America, it Amerikaanske fakbûn fan senarioskriuwers, Arthur earje wol mei in offisjele fiering fan syn wurk. Arthur is lykwols tsjinnich om dêroan mei te wurkjen, yn it foarste plak om't syn heechtijdagen safier efter him lizze dat er net ferwachtet dat der in soad folk op sa'n evenemint ôfkomme sil, en teffens om't er him skammet dat er net mear rinne kin sûnder in rinstek as stipe. Iris fiteret him oan om der dochs oan mei te wurkjen. Se biedt oan om him te beselskipjen en oefenet it rinnen sûnder rinstek mei him yn in swimbad. Miles, dy't troch Iris ek yn it spul behelle rekket, komponearret by wize fan oanmoediging in fleurich deuntsje foar Arthur.

Iris en Miles reitsje ûnderwilens stadichoan better befreone en bringe mear tiid mei-inoar troch. As se op krystjûn yn in grutte fideoteek omdoarmje, trappearje se Miles syn faam, de aktrise Maggie, mei in oare man. It docht bliken dat se Miles al in skoftke mei him bedragen hat. Iris fertelt Miles dan oer har eigen perikels yn 'e leafde en ûnder it motto 'dielde smert is heale smert' knappe se dêr allebeide fan op. De oare deis stiet lykwols Jasper by Amanda har hûs foar de doar. Hy wit krekt hoe't er Iris bespylje moat, en lit har leauwe dat er wer in duorjende relaasje mei har hawwe wol. Hy kriget har hàst safier dat se mei him op bêd giet, mar op it lêste momint beseft Iris dat er eins net sein hat dat er syn ferloving ferbrutsen hat. As se him dêr planút nei freget, moat er tajaan dat er noch altyd fan doel is en trou mei in oare frou. Iris is sa lulk oer syn bedraachlike manear fan dwaan, dat se dan einlings en te'n lêsten de wil fynt om foargoed mei him te brekken. Underwilens wol Maggie it wer oanlizze mei Miles, en hy giet nei har ta om te hearren wat se te sizzen hat. Dêrtroch is it ûnwis oft er wol op 'e tiid werom wêze sil foar de fiering fan Arthur syn wurk.

As Iris en Arthur arrivearje op it plak dêr't de fiering holden wurdt, blykt dêr in grutte seal grôtfol minsken te sitten. It slagget Arthur en beklim op eigen krêft it poadium, dêr't er de oanwêzigen wei tasprekt mei hertlikens en humor. Miles arrivearret krekt op 'e tiid en komt njonken Iris te sitten; mei Maggie hat er it no foargoed ôfbrutsen. Hy freget har om in ôfspraakje op âldjiersjûn, mar se bringt him tebinnen dat se dan alwer thús yn Ingelân wêze sil. Hy biedt oan om foar har oer te kommen út 'e Feriene Steaten.

Yn Surrey sprekt Graham syn leafde foar Amanda út op 'e jûn foar't se weromreizgje moat nei Los Angeles, mar Amanda hat noch altyd har twifels oer in lange-ôfstânsrelaasje. Underweis nei it fleanfjild beseft se einlings dat se itselde foar him fielt as hy foar har, en dravende keart se werom nei Iris har hûs, dêr't Graham har útswaaid hie. Se beslút noch in wike oan har fakânsje ta te heakjen en pas nei âld en nij nei hûs te gean. Op âldjiersjûn fiere Iris, Miles, Amanda, Graham, Sophie en Olivia mei-inoar feest om it nije jier yn it lieden.

Rolferdieling[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

haadrollen
personaazje akteur/aktrise
Iris Simpkins Kate Winslet
Amanda Woods Cameron Diaz
Graham Simpkins Jude Law
Miles Dumont Jack Black


byrollen
personaazje akteur/aktrise
Arthur Abbott Eli Wallach
Jasper Bloom Rufus Sewell
Ethan Ebbers Edward Burns
Maggie Shannyn Sossamon
Sophie Simpkins Miffy Englefield
Olivia Simpkins Emma Pritchard
Ernie Bill Macy
Norman Shelley Berman
Bristol Kathryn Hahn
Ben John Krasinski
Maggie har nije frijer Jon Prescott


cameo's

Lindsay Lohan, dy't har debút op it wite doek yn 1998 makke yn Nancy Meyers har remake fan The Parent Trap, en James Franco, dy't befreone is mei Meyers, binne yn The Holiday yn cameo's te sjen as de haadrolspilers fan 'e fiktive film Deception, dêr't Amanda (Cameron Diaz) en har team in trailer foar meitsje moatte.

Dustin Hoffman is yn The Holiday ek yn in cameo te sjen, yn 'e sêne wêryn't Miles (Jack Black) Iris (Kate Winslet) meinimt nei in fideoteek, dêr't er by ferskate films útwreidet oer de filmmuzyk. As er it hat oer de soundtrack fan The Graduate, de film dêr't Hoffman yn 1967 mei trochbriek, stiet Hoffman sels in eintsje fierderop yn deselde fideoteek nei films te sjen, wylst er tsjin himsels mompelet: "Ik kin ek nearne komme…" Neffens Hoffman wie syn cameo net pland, mar gied er op in jûn echt nei de fideoteek, dêr't doe ta syn ferrassing de opnamen foar The Holiday oan 'e gong wiene. Om't er regisseur Nancy Meyers koe, besleat er yn oerlis mei har spontaan om in cameo te dwaan.

Produksje[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

The Holiday waard regissearre troch Nancy Meyers, dy't ek bekend is fan û.m. The Parent Trap en The Intern. Hja skreau sels it senario en wie tegearre mei Bruce A. Block ek as produsint by de film belutsen. The Holiday wie in ynternasjonale Amerikaansk-Britske ko-produksje fan 'e filmstudio's Columbia Pictures, Universal Pictures, Relativity Media en Waverly Films. De kamerarezjy wie yn 'e hannen fan Dean Cundey, wylst de filmmuzyk fersoarge waard troch Hans Zimmer. Foar The Holiday wie in budget beskikber fan $85 miljoen.

De opnamen foar de film setten op 4 jannewaris 2006 útein yn Los Angeles, waarden doe foar in moanne oerpleatst nei Ingelân, foar't se weromkamen nei Kalifornje, dêr't de lêste opnamedei op 15 juny 2006 foel. Yn Los Angeles waarden de bûtendoarsênes opnommen yn Brentwood, hoewol't de bûtenkant fan Amanda har filla eins it Mission Revival House út 1928 is fan arsjitekt Wallace Neff yn San Marino, in foarstêd fan Pasadena. De binnendoarsênes yn 'e filla waarden opnommen yn 'e Sony Pictures Studios yn Culver City. De bûtendoarsênes yn Ingelân waarden fierhinne opnommen yn Godalming en Shere, twa plakken yn it greefskip Surrey. De bûtenkant fan Iris har hûs waard spesjaal foar The Holiday boud yn in fjild deunby de St. James's Church yn Shere.

De distribúsje fan 'e film waard yn 'e Feriene Steaten fersoarge troch de Sony Pictures Releasing, in dochterûndernimming fan Sony Pictures Entertainment, en yn alle oare lannen troch Universal Pictures. De galapremiêre fan The Holiday fûn op 29 novimber 2006 plak yn New York, wêrnei't de film op 8 desimber fan dat jier iepene yn 'e bioskopen yn 'e Feriene Steaten en it Feriene Keninkryk.

Untfangst[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

The Holiday krige fan 'e filmkritisy mingde resinsjes. Yn 'e krante USA Today omskreau Claudia Puig de film as "in seldsume chickflick/romantyske komeedzje dy't, nettsjinsteande de iepentlike sentimintaliteit en it mearke-eftige útgongspunt, net weeïch swiet oanfielt." Neffens har wie dat fierhinne te tankjen oan 'e geweldige ûnderlinge gearwurking fan 'e akteurs. Carina Chocano, dy't foar de Los Angeles Times skreau, makke Kate Winslet en Jude Law kompliminten foar harren aktearprestaasjes yn 'e film, mar hie krityk op it optreden fan Cameron Diaz, dy't neffens har "in falske noat oansloech," al heakke se dêroan ta dat it wierskynlik mear oan it senario lei as oan Diaz sels.

Minder entûsjast wie Owen Gleiberman yn Entertainment Weekly, dy't The Holiday omskreau as "in B-film" en as "in chickflick dêr't withoefolle fan produsearre wurde." Yn Variety skreau Justin Chang: "dizze te lange film is lang sa fernimstich net as er wol lykje wol." Hy fûn ek dat it Britske akteursduo (Winslet en Law) it folle better die as harren Amerikaanske wjergaders (Diaz en Black). Ruthe Stein fan 'e San Francisco Chroncle fûn dat The Holiday "sjarmante mominten [hat] en in hoopfol boadskip foar mismoedige allinnichsteanden," mar dat de film "de emosjonele wjerklang" miste dêr't oare produksjes fan Meyers troch karakterisearre waarden. Se skreau ek: "Ofklokjend nei twa oeren en sechstjin minuten is The Holiday idioat lang foar in romantyske komeedzje, en soed er der aardich fan opknapt wêze as der teminsten noch in healoere út weisnien wie."

Op 'e webside Rotten Tomatoes, dy't resinsjes sammelet, hie The Holiday in midsmjittich goedkarringspersintaazje fan 48%, basearre op 153 ûnderskate resinsjes. De konsensuskrityk fan 'e webside, gearstald út al dy resinsjes, stelt: "Hoewol't it beslist in leave film is en jin sels wat op it moed komt, is The Holiday sa troch- en trochfoarsisber, dat it samar kinne soe dat it publyk derfoar kiest om foartidich ôf te heakjen." Op Metacritic, de wichtichste konkurrint fan Rotten Tomatoes, behelle The Holiday in goedkarringspersintaazje fan 52%, basearre op 31 resinsjes.

Resultaat[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Yn 'e Feriene Steaten en Kanada brocht The Holiday yn 'e bioskopen $63 miljoen op, en yn alle oare lannen en territoaria $142 miljoen. De totale opbringst kaam út op $205,1 miljoen. Ofset tsjin it budget fan $85 miljoen en reklamekosten fan nei skatting nochris $34 miljoen smiet dat in winst op fan $86,1 miljoen. The Holiday wie yn 'e 2000-er jierren de op alve nei meast opbringende film fan in froulike regisseur. De film wûn in Teen Choice Award yn 'e kategory bêste chickflick.

Keppelings om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Foar boarnen en oare literatuer, sjoch ûnder: References, op dizze side.