Gryksk-Otterdokse Tsjerke

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
De flagge fan 'e Gryksk-Otterdokse Tsjerke.

Mei de term Gryksk-Otterdokse Tsjerke (Gryksk: Ελληνορθόδοξη Εκκλησία, Ellinorthoxi Ekklisia) wurdt in espel kristlike tsjerken oantsjutten binnen it gruttere ferbân fan 'e eastersk-otterdoksy. It hjoeddeiske territoarium fan dizze tsjerken beslacht rûchwei it eastlik bekken fan 'e Middellânske See, likernôch it gebiet dat eartiids ta it Byzantynske Ryk hearde. Harren oarsprong fine dizze tsjerken yn 'e iere kristlike tsjerke, en se hâlde fêst oan in grut ferskaat fan tradysjes dy't yn 'e iere tsjerke al wenst wiene, lykas it gebrûk fan Hellenistysk Gryksk (de taal fan it Nije Testamint) as liturgyske taal, it preesterskip, it biskopsamt, it jin krúskjen, it gebrûk fan wijreek, ensfh. Oars as by de Roomsk-Katolike Tsjerke it gefal is, stiet oan it haad fan 'e ûnderskate Gryksk-otterdokse tsjerken net ien inkele paus, mar in komitee fan biskoppen, de Hillige Synoade, wêrby't ien fan harren de earetitel fan "earste ûnder syn gelikensen" beklaait en sadwaande de patriarch neamd wurdt.

De Gryksk-Otterdokse Tsjerke is as selstannige organisaasje ûntstien by it Grutte Skisma fan 1054, doe't fanwegen in dogmatysk skeel de paus fan Rome de patriarch fan Konstantinopel ekskommunisearre en vice versa. De ûnderskate hjoeddeiske Gryksk-otterdokse tsjerken binne mei-inoar en mei oare eastersk-otterdokse tsjerken (lykas de Russysk-, Georgysk-, Bulgaarsk-, Roemeensk- en Servysk-Otterdokse Tsjerke) feriene troch in mienskiplike leauwenslear en in mienskiplike foarm fan earetsjinst, en sjogge harsels net as aparte denominaasjes, mar as de ferskillende bestjoersienheden fan ien en deselde tsjerke (de Otterdokse Tsjerke). Dêrfandinne dat se sa goed as allegear de patriarch fan Konstantinopel erkenne as symboalysk tsjerklieder.

De ûnderskate Gryksk-otterdokse tsjerken[bewurkje seksje | edit source]

De eastersk-otterdokse tsjerken dy't ûnder de beneaming "Gryksk-otterdoks" falle, binne: