Us Leaffrou fan de Roazekrânstsjerke (Rotterdam)

Ut Wikipedy
Springe nei navigaasje Springe nei sykjen
Us Leaffrou fan de Roazekrânstsjerke

OLV van de Rozenkranskerk

Provenierskerk - Rotterdam - 20191702 - RCE.jpg
lokaasje
lân Flag of the Netherlands.svg Nederlân
provinsje Flag Zuid-Holland.svg Súd-Hollân
gemeente Rotterdam wapen.svg Rotterdam
adres Provenierssingel 57
bysûnderheden
type bouwurk Tsjerke
boujier 1899
sloopjier 1975
arsjitekt Albert Margry/Josephus Marie Snickers
boustyl Neogotyk

De Us Leaffrou fan de Hillige Roazekrânstsjerke, ek bekend ûnder de namme Provenierstsjerke, wie in roomsk tsjerkegebou oan de Provenierssingel yn Rotterdam.

Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De tsjerke dy't yn de folksmûle fral bekend stie ûnder de namme Provenierstsjerke wie in trijeskippich bouwurk sûnder dwersskip.

Yn de tiid foar de Twadde Wrâldkriich wennen der in soad katoliken yn de omjouwing fan de tsjerke. De tsjerke rekke yn de kriich noch foller troch't in soad minsken fan oare parochy's op de tsjerke oanwiisd wiene fanwegen it feit dat harren parochytsjerken by it maaie-bombardemint op Rotterdam ferneatige wiene.

Ynterieur

De klokken dy't net earder as yn 1910 yn de 75 meter hege toer ophongen waarden, waarden troch de Dútske besetter yn de Twadde Wrâldkriich foardere. Nei de kriich waarden de trije klokken ferfongen troch nij getten klokken.

Yn de jierren 1960 begûn it tsjerkefolk foars ôf te nimmen en waard it dreech om de grutte tsjerke iepen te hâlden. Yn 1973 fusearre de parochy mei dy fan de Sint-Albertustsjerke oan de Nicolaas Ruyschstraat. Dat betsjutte foar de Provenierstsjerke dat de doarren ticht gyngen. Twa jier letter waard de Provenierstsjerke ferkocht oan de gemeente Rotterdam, dy't de tsjerke fuort slope liet en op it plak in fersoargingshûs boude.

De tsjerke besiet in rige Delftsk blauwe krúsweistaasjes en in tal tegeltablo's yn deselde styl fan profeten en hilligen fan de De Porceleyne Fles út Delft. Nei't de tsjerke sluten waard binne hja oerbrocht nei de Albertustsjerke, dêr't se op 'e nij ophongen binne.

De tsjerke hie in soad fan de Amsterdamske Sint-Finsintiustsjerke oan de Jacob van Lennepkade yn, dy't yn 1989 ôfbrutsen waard. Dy trijeskippige neogoatyske tsjerke hie wakker deselde yndieling en likemin in transept en krekt as de Provenierstsjerke in grutte toer rjochts fan de gevel en in lytse treptoer lofts en in dakruter.

Pater Nic Apeldoorn[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Sûnt 1933 wie de pater ynearsten as kapelaan ferbûn oan de tsjerke. Fanút de Provenierstsjerke organisearre pater Nic Apeldoorn (1908-1982) it Rotterdamske ferset tsjin de Dútsers. Hy holp yn 't earstoan joadske famyljes en besoarge yllegaal printwurk, letter waard er aktiver en boude er in breed netwurk mei oare geastliken op, dy't holpen by it ûnderbringen fan ûnderdûkers. Om't syn namme bekend waard by de Sicherheitsdienst moast de pater ûnder falske namme yn De Haach in oprôle fersetsorganisaasje op 'e nij opsette. Doe't in groep fan 30 fersetsstriders oppakt waard, gyng de pater werom nei Rotterdam foar oerlis mei de knokploech om harren út de finzenskip op it haadkantoar fan de plysje oan it Haagseveer te befrijen. By in lêste grutte razzia dûkten goed tritich manlju yn de Provenierstsjerke ûnder. Yn 'e Hongerwinter fan 1944 op 1945 wist de pater 25.000 bonkaarten te krijen. De kontakten mei dûmny's yn it fersetswurk brieken troch de muorren fan de tsjerken hinne en makke dat de pater in oekumenyske ynslach yn syn pastorale wurk ûntwikkele.[1]

Keppeling om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes: