Sint-Bonifatiustsjerke (Dokkum)

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
Sint-Bonifatiustsjerke

De Sint-Bonifatiustsjerke yn Dokkum is in rooms-katolike tsjerke, wijd oan de hillige Martinus fan Toers en de hilligen Bonifatius en Gesellen.

De neogoatyske tsjerke waard boud nei ûntwerp fan Pierre Cuypers. De tsjerke wie de twadde fan de yn totaal sân neogoatyske tsjerken dy't hy yn Fryslân boude. Yn 1871 waard begûn mei de bou fan de trijebeukige basilikale krústsjerke en yn 1872, hoewol noch net foltôge, waard de tsjerke ynwijd. De tsjerke waard oriïntearre. It prysterkoar kaam oan in plein te lizzen en dêrom waard de klokketoer yn de hoeke njonken it koar en de súdlike transeptearm boud. Dizze toer stoartte yn 1874 yn, mar waard wer opboud. Oan de westside stiet noch in lytsere toer. Yn 1878 wie de tsjerke foltôge. Restauraasjes wienen der yn de jierren 70 en jierren 80 fan de 20e iuw. De tsjerke is in ryksmonumint.

By it ynterieur hearre in Van Dam tsjerkoargel út 1883 (yn de jierren 90 restaurearre) en út it atelier fan Mengelberg de kânsel út 1910, in heechalter út 1876, en de sydalters. De brânskildere ramen binne fan H. de Vos út 1904 en fan Max Weiss, in learling fan Joep Nicolas, út 1946.

Yn de Bonifatiuskapel stiet ûnder it byld fan de H. Bonifatius in tabernakel wêryn't in gedielte fan de holleplasse fan de H. Bonifatius bewarre wurdt. Dit relikwy komt út de krypt fan de Dom fan Fulda.

Sjoch ek[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Keppeling om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]