Sint-Bonifatiustsjerke (Dokkum)

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
Sint-Bonifatiustsjerke
Bonifatiustsjerke, Dokkum.jpg
lokaasje
lân Flag of the Netherlands.svg Nederlân
provinsje Frisian flag.svg Fryslân
gemeente Noardeast-Fryslan wapen.svg Noardeast-Fryslân
plak Dokkum wapen.svg Dokkum
bysûnderheden
type bouwurk Tsjerke
boujier 1871-1872, 1878 (toer).
arsjitekt P.J.H. Cuypers
boustyl Neogotyk
monumintale status Monumentenbordje 2014.svg ryksmonumint
monumintnûmer 13153
webside Side Pax Christi-parochy

De Sint-Bonifatiustsjerke yn Dokkum is in rooms-katolike parochytsjerke yn de gemeente Noardeast-Fryslân. De tsjerke is wijd oan de hillige Martinus fan Toers en de hilligen Bonifatius en Gesellen.

Bouskiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Nei't yn de reformaasje de Dokkumer katoliken lykas yn oare plakken harren âlde tsjerke kwyt rekken oan de protestanten, folge foar de minsken dy't trou bleaune oan it âlde leauwe in iuwenlang tiidrek fan hûs- en skûltsjerken. Oan dy tiid kaam in ein mei it herstel fan de katolike hiërarchy yn Nederlân yn de 19e iuw en fanôf doe mochten der ek wer roomske tsjerken yn Fryslân boud wurde.

De Sint-Bonifatiustsjerke fan Dokkum tsjerke waard boud nei in neogoatysk ûntwerp fan Pierre Cuypers. De tsjerke wie de twadde fan de yn totaal sân neogoatyske tsjerken dy't hy yn Fryslân boude. Yn 1871 waard begûn mei de bou fan de trijebeukige basilikale krústsjerke en yn 1872, hoewol noch net foltôge, waard de tsjerke ynwijd. De tsjerke hat in tradisjonele eastlike oriïntaasje. It prysterkoar kaam oan in plein te lizzen en dêrom waard de klokketoer yn de hoeke njonken it koar en de súdlike transeptearm boud. Dy toer stoartte yn 1874 yn, mar waard wer opboud en is tsjintwurdich 47 meter heech. Oan de westside stiet noch in lytsere treptoer fan 22 meter heech. Yn 1878 wie de tsjerke foltôge.

Restauraasjes fan de tsjerke wienen der yn de jierren '70 en jierren '80 fan de 20e iuw. De tsjerke is in ryksmonumint.

Ynterieur[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Ynterieur

De alterromte waard nei de jierren 1960 yn it ramt fan it Twadde Fatikaanske Konsylje oanpast en fan de âlde kommunybank waard it hjoeddeiske folksalter makke. It neogatyske heechalter (1876) efteryn it koer toant de Brulloft yn Kana, de Samaritaanske frou by de Jakobsboarne (Jehannes 4:1-42), de reizgers nei Emmaüs en it ferhaal fan de fiif breaën en twa fisken. De predella is fersierd mei reliëfs fan it offer fan Kaïn en Abel (lofts) en it offer fan de hegepreester Melchisedek (rjochts).

De yn 1910 yn it atelier fan Mengelberg boude preekstoel is dekorearre mei fykwurk fan Kristus, Sint-Eobanus, Sint-Bonifatius en Sint-Athalarius (Eobanus en Athalarius wiene gesellen fan Bonifatius dy't ek de martlersdea stoaren).

De brânskildere ramen binne fan H. de Vos út 1904 en fan Max Weiss, in learling fan Joep Nicolas, út 1946.

Yn de Bonifatiuskapel rjochts fan it alter rstiet ûnder it byld fan Bonifatius in tabernakel, wêryn't in gedielte fan de plasse fan de hillige Bonifatius bewarre wurdt. Dit relikwy komt út de krypt fan de domtsjerke fan Fulda.

Oargel[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

It oargel is boud troch Van Dam yn 1883 (yn de jierren 90 restaurearre).

Parochy[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De katolike tsjerke stiet yn in gebiet dat foar it measte protestantsk is. Dat betsjut dat de parochy in grut gebiet omfiemet. Njonken Dokkum hearre de katoliken fan nochris 59 doarpen ta de parochy. Dokkum wurket nau gear mei de Sint-Martinusparochy fan Burgum.

Ofbylden[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Sjoch ek[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Keppeling om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]


Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes: