Sûtajo (taal)

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
Sûtajo
algemien
oare namme(n) Sutaio
eigen namme Šǔ’tai
lânseigen yn Flag of the United States.svg Feriene Steaten
tal sprekkers (útstoarn yn 'e 19e iuw)
taalbesibskip
taalfamylje Algysk
   ● Algonkwynsk
      ● Flakte-Algonkwynsk
         ● Sjajinsk
            ● Sûtajo
dialekten gjint

It Sûtajo (Ingelsk: Sutaio; Sjajinsk: So’taa’e; Sûtajo: Šǔ’tai) is de útstoarne taal fan 'e Sûtajo, in Yndiaansk folk fan 'e Grutte Flakten fan Noard-Amearika, dat om 1850 hinne opgien is yn 'e Súdlike Sjajinnen.

Taalbesibskip[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Tegearre mei it nau besibbe Sjajinsk foarmet it Sûtajo de Sjajinske taalgroep fan 'e Algonkwynske talen. Hoe nau oft it Sjajinsk en it Sûtajo krekt besibbe wiene, is net alhiel dúdlik. Sjajinske boarnen binne der ienriedich oer dat de Sûtajo "in Sjajinske taal" sprieken, d.w.s., in taalfoarm dy't sa nau mei it Sjajinsk besibbe wie, dat se it noch neikomme koene, sij it mei muoite. It is lykwols ûnwis oft it dêrby om twa nau besibbe talen gie, of dat it Sûtajo in wat ôfwikend Sjajinsk dialekt wie.

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:
  • Hodge, Frederick Webb (gearstaller), The Handbook of American Indians North of Mexico, 1906 (Bureau of American Ethnology).