The Rolling Stones

Ut Wikipedy
(Trochwiisd fan "Rolling Stones")
Gean nei: navigaasje, sykje
The Rolling Stones
Mei de klok mei: Mick Jagger, Keith Richards, Ron Wood en Charlie Watts
Rolling Stones (2005)
De Stones mei Amy Winehouse yn 2007

The Rolling Stones is in Ingelske rockband. De band waard 1962 oprjochte yn Londen troch Brian Jones, en waard uteinlik laat troch de songwriting partnerskip fan sjonger Mick Jagger en gitarist Keith Richards. De groep begûn mei it spyljen fan blues, R&B en rock 'n' roll, en letter ek oare sjenres, as country, reggae en disko. Op de Amerikaanse toer yn 1969 wie de Stones al de grutste rock & roll band fan de wrâld. De band hat mear as 30 albums útbrocht mei eigen wurk, en hat 37 top 10 singles makke. Yn 1989 kaam The Stones Rock and Roll Hall of Fame en yn 2004 waard de band yn it tydskrift Rolling Stone as nûmer fjouwer keazen op de list fan 100 Greatest Artists fan alle tiden. De Rolling Stones hawwe mear as 200 miljoen albums ferkocht.

Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De Rolling Stones krigen yn 1963 in platenkontrakt en brochten de earste single út, “Come on” in lietsje fan de rock en roll sjonger en gitarist Chuck Berry. De twadde single “I wanna be your man” wie skreaun troch John Lennon en Paul McCartney fan de Beatles. Doe spilen hja meast lietsjes fan oaren, letter skreaunen Mick Jagger en Keith Richards de ferskes tegearre. “Aftermath” (1966) wie it earste album dêr’t alinne noch mar ferskes op stienen dy ’t Mick Jagger en Keith Richard sels skreaun hienen, sa as de hits "Under my Thumb”, “Paint it Black” en “Lady Jane”.

De Rolling Stones wienen populèr oer de hiele wrâld. Se joegen in soad konserten. By it earste konsert yn Nederlân, yn it Kurhaus yn Scheveningen (1964)moasten hja al nei in pear ferskes stopje, troch de útsinnigens fan it publyk en it hurde optreden fan de plysje.

De jierren 1967-1968 wienen de tiid fan de hippys en de “Flower power” mei psychedelyske muzyk. De Rolling Stones lieten har beynfloedzje troch dizze myzyk, op harren album “Their Satanic Majesties Request”. Yn dy perioade krigen Brian Jones, Mick Jagger en Keith Richard swierrichheden mei justysje troch harren drugsgebrûk. Letter waard dat noch slimmer.

Yn juny 1969 waard Brian Jones troch de oaren ûntslein, omdat er gjin fisum krige foar de FS, wylst de band dêr spylje woe. In pear wiken letter waard hy dea fûn op de boaiem fan syn swimbad. It is nea folsein dúdlik wurden hoe’t hy ferstoarn is. Syn opfolger wie Mick Taylor. In pear wiken letter joegen de Stones in iepenloftkonsert yn it Hyde Park yn Londen, dêr ’t it publyk fergees by wêze mocht. Letter dat jier waard it album “Let it bleed” útjûn. Op in pear lieten spilet Brian Jones noch mei, op oare lietsjes is Mick Taylor te hearren. Bekinde lieten fan dat album binne “You can’t always get what you want”, “Gimme shelter”, “Midnight rambler” en “Country Honk”, in country ferzje fan de hit “Honky Tonk Women”.Yn desimber 1969 waard by in iepenloftkonsert yn Altmont (FS) in jonge delstutsen en mishannele troch in Hells Angel. De jonge stoar fuortendaliks.

It liva album “Get Yer Ya-Ya’s Out” waard útbrocht yn 1970 mei sawol âlde as nije lietsjes. Dit wurdt sjoen as it bêste live album fan de Rolling Stones. Yn 1971 folge it album “Sticky Fingers” mei de hit “Brown Sugar” en de country ferskes “Dead flowers” en “Wild Horses”. Dêrnei ferskynde it dûbelalbum “Exile on Main St.” De beide albums “Sticky Fingers” en “Exile on Main St.” wurde yn it generaal sjoen as de bêste dy ’t de Rolling Stones makke hawwe. Op de plaat dy’t dêr op folget, “Goats Head Soup” stiet de hit “Angie” dy ’t Mick Jagger opdroegen hat oan Angie Bowie, de frou fan David Bowie. It album “it ’s Only Rock ’n Roll” (1974) wie it lêste mei Mick Taylor. Dy stapte út de band, om’t de sfear tusken de bandleden net sa goed wie. Bûten de opnamestudio ûntrûnen hja elkoar sa folle mooglik. Hy seach al in hiel skoft út nei in nije ynternasjonale tournee, mar dat koe net trochgean omdat Keith Richards gjin fisum krige fanwegen syn drugsgebrûk (it selde dat Brian Jones in pear jier earder oerkaam wie).

Mick Taylor waard opfolge troch Ron Wood dy ’t earder by the Faces spile. Hy die foar it earst mei op “Black and Blue” in album mei in soad reggea ynfloeden. Ein 1978 waard “Some Girls” útbrocht mei de hits “Miss You”en “Beast of Burden”. Op dat album binne ûnder oaren ynfloeden te hearren fan country (“Far away eyes”), disko (“Miss you”) en hardrock (“Respectable”). Dit is it bêst ferkofte album fan de Rolling Stones. It album “Tattoo You”, mei de hits “Start me Up” en “Waiting on a Friend” waard útbrocht yn 1981. Yn 1983 brochten hja “Undercover of the Night”út en yn 1986 kamen hja wer byelkoar foar it album “Dirty Work“ mei it suksesfolle “Harlem Shuffle”, skreaun troch Bob Relf en Earl Nelson, dy ’t der sels yn 1969 al in hit mei hienen. Bill Wyman stapte út de band yn 1993. Hy waard opfolge troch Darryl Jones, dy’t gjin offisjeel lid fan de band wurden is.

It nije album “Voodoo Lounge” (1994) wie in sukses, lyk as “Bridges to Babylon”út 1997. It ferske “Anybody seen my Baby” waard in grutte hit. It duorre oant 2005 ea der wer in hielendal nij studio album ferskine soe “A Bigger Bang”. Yn 2006 spilen de Rolling Stones op it strân fan Copacabana foar oardel oant twa miljoen taskôgers. Yn 2008 brochten de Stones yn gearwurking mei Martin Scorese in bioskoopfilm út “Shine a Light”.

Foar it earst nei tsien jier brochten de Rolling Stones yn 2016 wer in folslein nij album út, "Blue & Lonesome" dat bestiet út âldere blues lieten. Op 30 septimber 2017 spilen de Stones yn de Amsterdam Arena en op 15 oktober yn de Gelredome yn Arnhim.


Toernees[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

  • 2016: In The Desert Tour
  • 2016: América Latina Olé Tour
  • 2015: ZIP Code Tour
  • 2014: 14 On Fire Tour
  • 2012/2013: 50 And Counting Tour
  • 2005/2006/2007: A Bigger Bang Tour
  • 2002/2003: Licks Tour
  • 1999: No Security Tour
  • 1997/1998: Bridges To Babylon Tour
  • 1994/1995: Voodoo Lounge Tour/Stripped Tour
  • 1989/1990: Urban Jungle Tour/Steel Wheels Tour
  • 1982: European Tour 1982
  • 1981: American Tour 1981
  • 1978: US Tour 1978
  • 1976: Tour of Europe '76
  • 1975: Tour of Americas '75
  • 1973: European Tour 1973
  • 1973: Pacific Tour
  • 1972: STP Tour/American Tour 1972
  • 1971: The Goodbye Britain Tour/UK Tour 1971
  • 1970: European Tour 1970
  • 1969: American Tour 1969
  • 1967: European Tour
  • 1966: World Tour 1966
  • Foar 1966 hawwe de Stones ferskate lytsere torrnees dien.

Studioalbums[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Ingelân (1964 - 1967)[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Amearika (1964 - 1967)[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Ynternasjonaal (1967 - )[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Sammelalbums[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Ingelân[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Amearika[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Ynternasjonaal (1967 - )[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Konsertalbums[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Amearika (1966)[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Ynternasjonaal (1970 - )[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Ep's[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Inglân (1964-1965)[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Keppeling om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]