Rudolf Wilhelm Canne

Ut Wikipedy
Springe nei navigaasje Springe nei sykjen

Rudolf Wilhelm Canne (Wûns, 10 desimber 1870 - Amsterdam, 3 novimber 1931) wie in ûnderwizer, haad fan in skoalle yn Amsterdam en toanielskriuwer.

Canne soarge foar psychologyske djipggong yn syn toanielstikken. Syn blijspullen en kluchten binne fan minder belang. Canne skreau ek ferhalen (Rûchkâlt, 1926) en biografyen fan Auke Boonemmer en Jan Cornelis Pieter Salverda. Fierders wie er redakteur fan It Heitelân.

Wurk[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

  • Libbensstriid (1905)
  • Fen't hirde libben (1906)
  • Yn dúnjende djipte (1908)
  • It njuggende gebod (1912)
  • Dêr wier ris... (1916, syn bêste wurk)
  • Hwa't sûnder sûnde is... (1919)
  • Rjochten en plichten (1924)
  • De forlerne soan (1925)
  • Peaske (1929, mei Y. C Schuitemaker)

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Brouwer, J. H. e.o. (red) Encyclopedie van Friesland, 1958. Canne, Rudolf, Wilhelm