Nôtfink

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
Nôtfink
Ortolan.jpg
taksonomy
Klasse: Fûgels (Aves)
Skift:
Famylje: Emberizidae
soarte
Emberiza hortulana

De Nôtfink (Emberiza hortulana; Nederlânsk: ortolaan) is lid fan de famylje Emberizidae. Yn West-Europa wurdt de fûgel allinne yn de simmer sjoen, omdat er besuden de Sahara oerwintert. De fûgel mei graach oer it lytsskalige agraryske lânskip sa't dat yn Nederlân net mear bestiet, mar noch wol yn Mids- en Súd-Europa.

Beskriuwing[bewurkje seksje | edit source]

Nôtfink, wyfke
Emberiza Hortulano

It mantsje ûnderskiedet him fan de oare Goarsfûgels mei in griisgrienige kop, in giele burdstreek en syn oranje ûnderkant. De nôtfink is 15-16 cm lang, hat in spanwiidte fan 22-26 cm en waacht 21-27 gram. Lykas oare lytse fûgels libbet er mar koart, sa'n 2 oant 3 jier. De nôtfink yt foaral ynsekten en rûpen, mar ek sied sa as nôtkerrels.

Yn Nederlân[bewurkje seksje | edit source]

De nôtfink is suver útstoarn yn Nederlân. Trekfûgels út Sweden wurde fral yn it neijier, mar ek yn april en maaie, noch wol sjoen troch betûfte fûgeltsjeminsken.[1]
Begjin 20e ieu kaam de nôtfink noch rûnom yn Nederlân foar. Om 1950 hinne wiene der noch 1200-1700 pearkes. Yn 1975 waard it bestân rûsd op 190-225 pear en om 1990 wiene der noch mar 30. It oantal briedpearen nei 2000 giet hinne en wer tusken de 0 (yn 2001, 2005 en 2006) en 2.[2] De soart stiet (noch) as 'feilich' op de ynternasjonale IUCN-reade list. De soarte is earst yn 2004 as tige bedrige op de Nederlânske reade list set.

Beskerming yn de Europeeske Uny[bewurkje seksje | edit source]

Sûnt septimber 2007 is it fangen fan nôtfinken yn Frankryk ferbean.[3] De nôtfink stiet yn de bylage III fan de Konvinsje fan Bern.

Ferskaat[bewurkje seksje | edit source]

  • De nôtfink wurdt beskôge as de personifikaasje fan de siel fan Frankryk. Dêrom waard in nôtfink servearre by it lêste miel fan François Mitterrand as presidint fan Frankryk .
  • De Ortolaan is ek de titel fan in novelle fan Maarten 't Hart (boekewikepresint 1984).

Keppeling om utens[bewurkje seksje | edit source]

Boarnen, noaten en referinsjes[bewurkje seksje | edit source]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:
  1. Bijlsma, R.G., F. Hustings & C.J. Camphuysen, 2001. Avifauna van Nederland 2. ISBN 90-74345-21-2
  2. SOVON Verspreiding en aantalsontwikkeling van de ortolaan in Nederland
  3. Telegraph Songbird delicacy is outlawed