Hanny Michaelis

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
Hanny Michaelis (1967)
Hans Kolfschoten, Louis Paul Boon, Hanny Michaelis & Jacques Presser by de útrikking fan de Jan Campertpriis (1967)

Hanny Michaelis (Amsterdam, 19 desimber 1922 - dêre, 11 juny 2007) wie in Nederlânsk dichteres fan Joadske komôf.

Libben en wurk[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Michaelis debutearre yn 1949 mei Klein voorspel. Yn har lytse oeuvre beskriuwt hja de minske yn al syn helpleazens en iensumens, sykjend nei leafde. Har wurk is sober en letter ek relativearjend. De oarloch, dêr't hja har beide âlden yn ferlear, drukte in swier stimpel op har wurk.

Nei 1971 ferskynden gjin nije bondels mear fan Michaelis. Yn 1995 ûntfong sy de Anna Bijns Priis foar har hiele oeuvre. Yn 1996 ferskynde har Verzamelde gedichten en yn 2002 in bondel mei jeugdoantinkens yn proaza, Verst verleden.

Hanny Michaelis stoar mei 84-jier.[1] Hja waard 12 juny 2007 yn lytse rûnte te hôf brocht, op it Joadske Begraafplak yn Muiderberch. Yn har neilittenskip waarden de skriften fûn dêr't se har deiboek út de Twadde Wrâldoarloch yn byhold. Dat deiboek, besoarge troch Nop Maas, waard njoggen jier nei har ferstjerren yn twa dielen útjûn: Lenteloos voorjaar (1940-1942) en De wereld waar ik buiten sta (1942-1945). Dêryn beskriuwt se wiidweidich en yngeand har libben op it Vossiusgymnasium en har ferhâlding ta de skriuwers Dick Binnendijk en Anthonie Donker, alias Prof. Nico Donkersloot. Op dy lêste wie se slim fereale. Teffens komt har ûnderdûktiid oan bod.

Reve[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Michaelis wie fan 1948 oant 1959 troud mei Gerard Reve[2]. Ze rekken meiïnoar yn 'e kunde yn 1947 by de útrikking fan de Reina Prinsen Geerligspriis, dy't dat jier takend wie oan Reve, en dêr't Michaelis in earfolle fermelding by krige. Yn 1963 makke se de (autorisearre) oersetting fan Reve's bondel The acrobat and other stories ûnder de titel Vier wintervertellingen. It houlik waard ûntbûn doe't Reve derfoar keas om foar syn homoseksualiteit út te kommen en mei in man fierder woe. Michaelis en Reve bleaune wol tige goede freonen. Ut reden fan sûnens koe hja yn april 2006 net op Reve's begraffenis komme.

Prizen[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Bibliografy[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

  • Klein voorspel (1949)
  • Water uit de rots (1957)
  • Tegen de wind in (1962)
  • Onvoorzien (1966)
  • De rots van Gibraltar (1969)
  • Wegdraven naar een nieuw Utopia (1971)
  • Het onkruid van de twijfel, karlêzing (1989)
  • Verzamelde gedichten (1996)
  • Verst verleden, proaza (2002).
  • Een keuze uit haar gedichten door J.J. Voskuil (2005)
  • Nagelaten gedichten (2007)
  • Zonder een spoor van vrede, mei foto's fan Michèle Baudet (2008)
  • Lenteloos voorjaar. Oorlogsdagboek 1940-1941, besoarge troch Nop Maas (2016)
  • De wereld waar ik buiten sta, deiboen (2017)
  • Oorlogsdagboek, seleksje fan stikken troch Nop Maas út de útjeften fan 2016 en 2017 (2019)

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:
  1. [1] Dichter Hanny Michaelis (84) overleden, De Pers;12 juny 2007; sjoen 3 novimber 2009
  2. Nop Maas: Gerard Reve. Kroniek van een schuldig leven, deel 1: De vroege jaren 1923 - 1962. Van Oorschot, Amsterdam, 2009. ISBN 9789028241220