Proaza

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje

Proaza is in taalfoarm en literêr sjenre dat de gewoane grammatikale struktuer en de natuerlike spraakritmen tapast ynstee fan 'e keunstmjittige kandânzen dêr't de poëzij gebrûk fan makket. Hoewol't der oer de krekte opbou fan proaza yn wittenskiplike fermiddens noch diskusjes geande binne, hat de ienfâld en ûnopdienens derfan makke dat it hjoed de dei brûkt wurdt foar de grutte mearderheid fan sawol it minsklik spraakgebrûk as de mei lettertekens fêstleine taal. Skreaune proaza omfettet sawol fiksje as non-fiksje, lykas literatuer, kranten en tydskriften, ensyklopedyen, wetsteksten, ensfh.

Proaza wurdt ornaris ferkeazen boppe de folle formelere dichterlike opbou fan 'e tradysjonele poëzij. Gedichten omfetsje yn 'e regel in metrum en/of rymskema, wylst proaza bestiet út folsleine, grammatikale sinnen, dy't mei-inoar alineä's foarmje en dêrby estetyske aspekten fierhinne negearje, fral as it op sprutsen taal giet. Guon proazawurken omfetsje wól spoaren fan metrum of oare dichterlikens, en besykje beide sjenres mei sin trochinoar te mjuksjen; soks stiet bekend as proazapoëzij. Lykstrekich dêrmei bestiet der poëzij dy't fan hast alle wenstige regels ûntdien is; dat wurdt frij fers neamd.