Loadewyk de Dútser

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
It Segel fan Loadewyk de Dútser

Loadewyk de Dútser (806Frankfurt am Main, 28 septimber 876) wie de soan fan keizer Loadewyk de Fromme en Ermengarde fan Haspengou. Hy waard as Loadewyk II kening fan East-Fransje, it lettere Dútslân. Letter waard hy ek kening fan Lotaringen, hjir as Loadewyk I. Hy krige de bynamme de Dútser om him te ûnderskieden fan syn neef, Loadewyk II fan it Hillige Roomske Ryk, dy't kening fan Itaalje wie, en ek de keizerskroan droech.

Mei it Ferdrach fan Ferdun waard it Frankyske ryk fan Loadewyk de Fromme ferparte oer syn trije soannen: Loadewyk de Dútser, Karel de Keale en Lotarius I. Sa al earder sein krige Loadewyk East-Fransje. Nei de dea fan syn âldste broer Lotarius I waard syn part fan it Frankyske ryk, it Middenryk, fierder ferparte ûnder syn trije soannen: Lotarius II, Loadewyk II en Karel de Jonge. Dizze trije neven fan Loadewyk koenen harren sels net hanthavenje. Yn 869 pikte Loadewyk Lotaringen yn.

Lodewyk de Dútser wurdt tsjintwurdich beskôge as de meast bekwame telch fan de doetiidske Karolingen.