Black Hills

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
Black Hills tichteby Mount Rusmore

De Black Hills (letterlik: Swarte Heuvels) foarmje in lyts geberchte dat boppe de greidlannen fan de Great Plains útstekt. It leit yn it westen fan Súd Dakota mei in útrin yn Wyoming. De bergen binne alhiel begroeid mei beammen en wurde dêrtroch beskreaun as in "eilân fan beammen yn in see fan gers."

Yn de Black Hills binne in protte nasjonale parken en monuminten te finen, u.o. Mount Rusmore, Nasjonaal park Wind Cave, Jewel Cave Nasjonaal Monumint, Harney Peak (it heechste punt eastlik fan de Rocky Mountains), Black Hills Nasjonaal Forest, Custer State Park (it grutste steatspark fan Súd Dakota, en ien fan de grutste yn de Ferniene Steaten), Bear Butte State Park, Devils Tower National Monument en Crazy Horse Memorial.

Foar de komst fan de Jeropeanen yn Amearika waarden de Black Hills bewenne troch Lakota-Yndianen. Troch de goudfynst yn de santiger jierren fan de 19e ieu en dêrtroch ûntsteane goudkoarts kaam in trek fan minsken op gong út it easten dat liede soe ta in tanimmend tal ynwenners. It meastepart luts nei Deadwood, Lead en Central City. Yn 1880 wienen de Black Hills it tichtst befolke gebiet fan it Dakota-Territorium. Sûnt dy tiid hat de mynbou hieltyd in wichtige rol spile. Tsjintwurdich is ek it toerisme fan grut ekonomysk belang.

De Black Hills binne noch hieltyd in omstriden gebiet: de Feriene Steaten pakten it gebiet fan de Indianen ôf yn 1876 en skeinde dêrmei it Ferdrach van Fort Laramy. Yn 1980 kende it Amerikaanske Heechgerjochtshôf de yndianen dochs noch in skeafergoeding ta, mar dat waard lykwols ôfwiisd, want sy woenen dat it gebiet harren alhiel werom jûn waard. Yn 2007 ferklearren de Lakota fan de Black Hills har ûnôfhinklik fan de Feriene Steaten.