Paraskevatsjerke (Kazan)

Ut Wikipedy
Springe nei navigaasje Springe nei sykjen
Tichvin-tsjerke
Храм мученицы Параскевы Пятницы - panoramio.jpg
lokaasje
lân Flag of Russia.svg Ruslân
autonome republyk Flag of Tatarstan.svg Tatarstan
plak Flag of Kazan.svg Kazan
bysûnderheden
type bouwurk Tsjerke
boujier 1728
boustyl Barok

De Tsjerke fan de hillige grutte martler Paraskeva Pjatnitsa (Russysk: Храм святой Параскевы Пятницы) is in tsjerkegebou fan de Russysk-Otterdokse Tsjerke tichteby it kremlyn yn Kazan, Ruslân.

Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Oarspronklik stie op it plak in, oan Nikolaas fan Zaraisk wijde, houten tsjerke út 1566, mei in sydkapel dy't wijd wie oan de hillige Paraskeva. De grutte stedsbrân fan 1579 ferneatige mei it hiele noardeastlike diel fan de posad ek dy houten tsjerke.

De hjoeddeiske tsjerke waard yn 1728 op kosten fan de lekkenfabrikant Ivan Afanasevitsj Michljaev foar syn arbeiders boud, doe de rykste yndustrieel fan Kazan. De tsjerke grinzge oan it Bogoroditski-kleaster en hie foar de haadsaak earme parochianen. Dêrom stie it kleaster altiten noed foar de tsjerke.

Oant it begjin fan de 19e iuw baarnde de tsjerke by de stedsbrannen ferskate kearen hielendal út en bleaune allinne de muorren stean.

Alhoewol't it haadalter wijd wie oan de Epifany, neamden de minsken de tsjerke yn 'e regel Paraskevatsjerke.

Sovjettiid[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De tsjerke tsjin it ein fan de 19e iuw

De tsjerke tsjinne fan 1923 oant 1937 as de katedraal fan de revationisten. In soad hillichdommen fan troch de autoriteiten sletten en ferneatige tsjerken en kleasters waarden mei tastimming fan de bolsjewiken nei de Paraskevatsjerke brocht en sa waard de tsjerke in soarte fan tsjerkemuseum.

Nei it sluten fan de tsjerke yn 1937 waard de tsjerke brûkt om minsken finzen te setten, dy't nei de feroardieling nei de kampen stjoerd waarden. As der in deafonnis foel waard de eksekúsje noch op itselde plak útfierd. It slachtoffer waard yn of om de tsjerke begroeven.

Yn de jierren 1950 folge de ôfbraak fan de klokketoer en de tsjerke ferfoel aloan mear.

Weromjefte[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Nei de fal fan de Sovjet-Uny waard de tsjerke yn 1993 oerdroegen oan it Ministearje fan Kultuer fan de Republyk Tatarstan. Doe waard der útein set mei in restauraasje mei it doel om yn it gebou in ikoanemuseum ûnder te bringen, mar yn de twadde helte fan de jierren 1990 folge in weromjefte oan it bisdom fan de Russysk-Otterdokse Tsjerke. It bisdom wiisde de tsjerke ta oan de Tsjûvasjen, in Turksk folk dat otterdoks-kristlik is.

De yn de Sovjettiid ôfbrutsen klokketoer waard yn it jier 2000 wer opboud. Yn 2008 waard op de noardwestlike hoeke fan de tún fan de tsjerke in kapel boud.

Massagrêven[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Sûnt de restauraasje fan de tsjerke waarden yn en om de tsjerke de massagrêven fan de politike ûnderdrukking yn de Sovjettiid bleatlein. De omskotten fan de slachtoffers waarden ynearsten op 'e nij begroeven op it Samosirovski-tsjerkhôf, mar op 17 maaie 1999 fûnen mear as 400 minsken harren lêste rêstplak by de tsjerke. Nei in routsjinst troch de preester waard oer it grêf in betinkingskrús ûntbleate, folge troch in grêfkapel yn 2004.

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Dizze side is alhiel of foar in part in oersetting fan de Russysktalige Wikipedyside; sjoch foar de bewurkingsskiednis: ru:Храм святой Параскевы Пятницы (Казань)