Basilica di San Francesco (Assisi)

Ut Wikipedy
Springe nei navigaasje Springe nei sykjen
Sint-Fransiskusbasilyk

Basilica di San Francesco

Assisi-San Francesco hdr.jpg
lokaasje
lân Flag of Italy.svg Itaalje
regio Flag of Umbria.svg Umbrje
provinsje Perugia
plak Assisi
bysûnderheden
boujier 1228-1253
boustyl Gotyk mei in romaanske toer
webside Side Fransiskusbasilyk

De Basilica di San Francesco (Basilyk fan Sint-Fransiskus) is in basilica maior fan de Roomsk-Katolike Tsjerke. De basilyk stiet yn de Italjaanske stêd Assisi en foarmet de grêftsjerke fan Sint-Fransiskus, de stifter fan de oarder fan de minderbruorren.

De basilyk bestiet út in romaanske beneden- en in goatyske boppetsjerke en waard foltôge yn 1253. De klokketoer is romaansk en datearret fan 1299. Under de tsjerke leit de krypte, dêr't de hillige Fransiskus begroeven is.

Bouskiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Tombe fan Sint-Fransiskus

Nei it ferstjerren fan Fransiskus waard de muonts begroeven yn de San Giorgio yn Assisi. Twa jier letter ferklearre paus Gregoarius IX yn dy tsjerke de muonts hillich. Ien fan de muontsen, Elias, krige opdracht in basilyk te bouwen, dêr't de hillich ferklearre Fransiskus in lêste rêstplak fine soe. Nei alle gedachten waard al yn 1227 mei it grûnwurk begûn, dat fanwegen de lokaasje op de steile helling van de Monte Subasio nedich wie. Paus Gregoarius IX lei op 17 july 1228 persoanlik de earste stien foar de tsjerke, ien dei nei de hillichferklearring fan Fransiskus.

Op 25 maaie 1230 waard it lichem fan de muonts op 'e nij begroeven yn de tsjerke. Fanwegen benaudens foar ûnthilliging en hannel yn reliken fûn de bysetting fan Fransiskus yn it geheim plak en waard ûnder de krusing fan de tsjerke in ferburgen rotsgrêf makke. Pas yn 1818 waard it grêf fan de hillige ûnder it alter fan de benedentsjerke wer ûntdutsen, bleatlein en tagonklik makke.

De benedentsjerke waard yn de jierren nei de bou troch de bêste keunstners út dy tiid dekorearre mei fresko's, lykas Simone Martini, Pietro Lorenzetti en Giotto. Cimabue tekene foar in ferneamd skilderij fan Fransiskus.

Fuort nei de foltôging fan de benedentsjerke waard de boppetsjerke boud. Oan de muorren fan it tsjerkeskip binne fresko's fan Giotto oer it libben fan Sint-Fransiskus te sjen. Dêrnjonken binne der fresko's fan Cimabue en Jacopo Torriti. Yn 1253 wijde paus Innocentius IV it hiele bouwurk yn. Paus Benedictus XIV joech de tsjerke de status fan patriarchale basilyk.

Oft de tsjerke fanôf it begjin mei in boppe- en benedentsjerke pland wie of dat geande de bou dat idee ûntstie is net alhiel dúdlik. Oan de tsjerke is it oanbuorjende kleaster Sacro Convento ferbûn, it sintrum fan alle fransiskaanske kleasters.

Ierdskodding[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Yn 'e moarn fan 26 septimber waard de regio troffen troch twa ierdskoddings fuort efterinoar; ien fan 5.6 en ien fan 6.1 op de Skaal fan Richter. De ierdskoddings brochten grutte skea en in soad âlde monuminten waarden ferneatige of skeind. Doe't in groep spesjalisten de skea fan de basilyk opnamen en in neiskok it gebou skodzjen die, stoartte in diel fan it gewelf yn. Twa fransiskaanske muontsen dy't mei de groep yn de basilyk wiene kamen mei noch twa spesjalisten om by de ramp. De fresko's fan de syklus fan Sint-Fransiskus fan Giotto yn de boppetsjerke waarden licht skeind, mar dy fan it gewelf wiene yn grús feroare en moasten allegear wer byinoar socht wurde foar de rekonstruksje fan it gewelf. De tsjerke bleau twa jier ticht foar de rekonstruksje. Fan it ynstoarten fan it ferwulft binne opnames makke.

Ofbylden Fransiskus-syklus fan Giotto yn de boppetsjerke[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Keppeling om utens[bewurkje seksje | boarne bewurkje]