Feare

Feare
Haven fan Feare.
Symboal
Bestjoer
Lân	Nederlân
Provinsje	Seelân
Gemeente	Feare
Sifers
Ynwennertal	1.643 (2026, stêd)
Hichte	0 m
Oar
Postkoade	4351
Netnûmer	0118
Offisjele webside
www.veere.nl
Kaart
Kaart
Kaart fan it sintrum fan Feare.

Feare (Nederlânsk en offisjeel: Veere; Siuwsk: (Ter) Veere) is in histoaryske stêd op it eardere eilân Walcheren yn 'e Nederlânske provinsje Seelân. De stêd leit oan 'e noardeastkant fan Middelburch oan it Kanaal troch Walcheren en oan de Fearske Mar. Feare is ûnderdiel fan 'e gemeente Feare. De stêd Feare hie yn 2026 1643 ynwenners.

Skiednis

It havenplak Feare ûntstie yn 'e 13e iuw as buorskip Kampvere of Ter Veere. It lei yn 'e parochy en it ambacht Zandijk. Dat docht bliken út in oarkonde út 1282, wêryn't Wolfert fan Borsele, ambachtshear fan Zandijk, en syn frou Sybille in diel fan fan harren besit opdrage oan 'e frou fan greve Floaris V, grevinne Beatriks. Dat besit bestie út ûnder mear it kastiel Zandenburg, in wettermole, in molewetter, in haven mei rjocht op havenjild, de havendyk en alle stikken lân oant 50 roeden fanôf de havendyk.

Yn 1318 wiene der al Italjaanske bankiers, Lombarden, yn Feare, wat der op wiist dat der al hannele waard. Feare skiede him foar 1339 ôf fan it ambacht Zandijk. Yn 1346 wurdt Feare beskreaun as 'die veste ter Vere', mar ek as doarp. Letter, yn 'e 15e iuw waard Feare stêd neamd, mei it byhearrende stedsrjocht.

Yn 1509 waard de stêd troch in stoarmfloed troffen.

Under ynfloed fan it aadlike laach Van Borssele boaske Wolfert VI fan Borselen yn 1444 de Skotske keningsdochter Mary Stuart, dochter fan Jakobus I fan Skotlân. Trochdat Feare yn 1541 it steapelplak fan Skotske wol yn 'e Nederlannnen waard, kaam Feare ta grutte bloei. It steapelkontrakt, in ferdrach tusken keizer Karel V, hear fan 'e Nederlannen en de Skotske kening, late ta de fêstiging fan in grutte Skotske koloanje yn 'e lytse havenstêd. Yn 1600 wiene 300 fan 'e 3000 ynwenners Skotsk en hja hiene yn harren "Lord Conservator", in troch de Skotske kening beneamde bestjoerder, in eigen notaris, âlderling, plysjeman en rjochter. Yn 'e tiid fan foar de machtenskieding koene dy funksjes noch feriene wurde. De Lord Conservator droech as teken fan syn weardigens in aairûne sulveren plaat mei de Skotske stikel, de keningskroan en it biedwurd fan 'e Oarder fan 'e Stikel "Nemo Me Impune Lacessit". Dêrûnder hinge in lytser skyldsje mei in ôfbylding fan Sint-Andreas en syn andréaskrús. Sa'n plaat wurdt yn Feare bewarre. Yn 'e Tachtichjierrige Oarloch waard Feare Spaansksinnich, oant yn 1572 op 4 maaie in groep geuzen foar de poarten stie en de ynname fan Feare binnen in dei syn beslach krige.

Feare yn 1652 troch J. Blaeu

De Skotten wiene troch in bysûnder privileezje frijsteld fan aksyns op bier en wyn en mochten fan 1613 oant 1795 yn in eigen herberch oan 'e Wijngaardstrjitte goedkeap drinke. Der wie ek in Skotske, presbyteriaanske, tsjerke, wêryn't de rite fan 'e Skotske steatstsjerke folge waard en yn it Ingelsk preke waard.

Der waard hannele yn Skotske wol. De skippen brochten dakpannen, lekken, túnbouprodukten en wapens werom nei Skotlân.

De tsjerke fan Feare, ± 1700

Trije van 'e Lords Conservators, - it begryp "lord" betsjut yn dit gefal net dat it hege eallju wiene, it tsjut in magistraat oan -, binne it neamen wurdich:

• William Davidson of Curriehill (1661-1671)
• John Home (1764-1769)
• John Turing (1769-1795); de lêste Lord Conservator fan Feare. Hy ferliet de stêd doe't de Frânske troepen en de weromkommende Nederlânske patriotten Seelân feroveren. It yn Feare tentoanstelde amtsteken hat fan him west en waard twahûndert jier lang yn syn famylje bewarre.

Yn 1572 slette Feare him, mei de measte oare Walcherske stêden, oan by de opstân tsjin it bewâld fan 'e hartoch fan Alva. Yn 'e Republyk naam de stêd in foaroansteande posysje yn.

Yn de tiid fan de Bataafske Republyk waard Feare ynstee fan hannelsstêd wer in (earme) fiskershaven.

It besjen wurdich

De Grutte tsjerke

De rike skiednis fan Feare, ien fan de santjin beskerme Siuwske steds- en doarpsgesichten, is te lêzen út it grutte oantal monuminten fan it stedsje:

• De Grutte Tsjerke is fan 1348; yn 1811 waard de tsjerke troch soldaten fan Napoleon brûkt as militêr sikehûs; de tsjerke hat noch in skoft bidlershûs west en kazerne. It gebou draacht noch dúdlik de spoaren fan in oandien ferline.

Stedhûs fan Feare.

• It Stedhûs fan Feare út de fyftjinde iuw mei de prachtige foargevel; de toer mei it klokkespul is út de ein fan 'e 16e iuw. It kariljon is keazen ta ien fan 'e moaiste fan Nederlân. De riedseal is op 'e earste ferdjipping. Hjir hinget ûnder oare de stambeam fan it hûs fan Oranje‑Nassau, skildere yn 1936 troch jonkhear A.W. den Beer Poortugael.

Skotske Hûzen.

• 'De Skotske Huzen' oan 'e Kaai, yn 'e 16e iuw boud troch rike Skotske keaplju. Dizze beide huzen mei de nammen, "Het Lammeken" en "In den Struys", biede sûnt 1950 ûnderkommen oan it Museum 'De Schotse Huizen'.
• De Campveerse Toer, boud as in diel fan 'e stedsferdigening om 1500 hinne; sûnt de 16e iuw waard de toer brûkt as herberch en kustljocht. It is ien fan 'e âldste noch besteande herbergen yn Nederlân.
• De Mole, mei de namme "De Koe".

Dêrby komme noch ferskate lytsere monuminten. Net folle kinne har foarstelle dat Feare in wichtige havenstêd west hat en dat ein 17e iuw binnen de stedswâlen sa'n 750 huzen stien hawwe tsjin no hast 300.

Etymology

Feare hjitte oarspronklik Kampvere; it wie it plak dêr't it fear fan Walcheren nei Noard-Bevelân farde. It fear farde nei it yn 1530 ferdronken doarp Campen, letter nei Kamperland. De Campveerse Toer ferwiist mei syn namme oan dizze oerhaal. De ôfsluting yn 1961 fan it Veerse Gat hat it fear oerstallich makke, mar bestjutte ek de ein fan Feare as seehaven. Letter hat it Veerse Meer him ûntwikkele ta in wichtich rekreaasjegebiet mei in soad plesierfeart.

Ferkear en ferfier

Feare hat in strikt parkearbelied. Yn it sintrum binne alle parkearplakken beteljend of allinnich foar fergunninghâlders. Krekt bûten it stedssintrum binne twa grutte parkearterreinen dêr't parkearjen de hiele dei fergees is. Fanút Feare ride twa buertbusferbinings, line 583 (nei Westkappelle) en line 584 nei Middelburch.

Lokale omrop

De lokale omrop fan 'e gemeente Feare is sûnt 2013 W-FM (Walcheren FM)

Berne yn Feare

• Cornelis Gerrit Bijleveld, jurist, boargemaster en politikus
• Jan de Voogd, politikus
• Maximiliaan de Vriendt, Flaamsk humanist, filolooch, dichter en steatsman
• Pieter Dourlein, offisier Keninklike Marine en geheim agint
• Egbert van Hoepen, seefarder
• Johannes Hermanus Koekkoek, keunstskilder, etser en tekener
• Gaby Minneboo, hurdfytser, fiiffâldich wrâldkampioen stayerjen by de amateurs
• Frans Naerebout, loads en minskerêder
• Dirk van Doorn, hear fan Koudekerke, boargemaster
• Johannes van Loon presidint fan de Hege Ried fan de Nederlannen
• Dignate Robbertz, skriuwster

Ald-ynwenners

• Claire Bonebakker, keunstskilder, ien fan de leden fan de Veerse Joffers
• Dirk van Gelder, grafikus
• Sárika Goth, keunstskilder, Veerse Joffer
• Jemmy van Hoboken, grafysk ûntwerper, keunstskilder, yllustratrise en Veerse Joffer
• Dirk Jan Koets, keunstskilder
• Jason Pratensis, arts en skepen fan Feare
• Jan van Miggrode, pastoar, predikant, de 'Herfoarmer fan Seelân'

Ferskaat

• Feare waard faak neamd yn 'e komeedzje Oppassen!!! dêr't Coen Flink it personaazje Henry Buys spile. In bekende útspraak fan him is: "De naam is Buys, ex-burgemeester van het mooie plaatsje Veere".
• De Nederlânske kening Willem-Alexander fiert de aadlike titel markys fan Feare en Flissingen.

Literatuer

Vondsten in Feare, Middeleeuwse voorwerpen uit een beerput van huis "In den Struys", Ellen Vreenegoor en Jan Kuipers (red.); uitgeverij Uniepers, Abcoude; ISBN 90 6825 174 0.

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Feare besikers- en evenemintenynformaasje Stifting Feare Feareyn byld; foto's makke yn en om Feare Commons Wikimedia Commons  Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Feare fan Wikimedia Commons.