Tsjerkfaar

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje

De Tsjerkfâden binne de iere ynfloedrike teologen en skriuwers yn de Kristlike Tsjerke. De learlingen fan de apostels wurden trochstrings oant en mei yn de twadde, soms tredde, generaasje Apostolyske Heiten neamd en binne gjin tsjerkfâden.

Katolike Tsjerke[bewurkje seksje | edit source]

De tsjerkfâden komme foar oant en mei sirka 750. Nei dit tiidrek krigen bysûndere teologen de earetitel tsjerkelearaar. It skaaimerk fan in tsjerkfaar is:

  • sitearre wurde yn dokuminten fan de Paus dêr't er him rjochtet ta de Tsjerke;
  • sitearre wurde troch in konsily;
  • publyklik lêzen wurde yn gearkomsten fan de iere Tsjerke;
  • as sanctitate et doctrina insignis neamd wurde yn it Martyriologium Romanum;
  • troch de tsjerkfâden oanhelle wurde as autoriteit.

By de Roomsken hoecht in iere teolooch gjin stânfêst leauwe te hawwen, sa binne de teologyen fan Tertullianus en Origenes kontroversjeel, mar jilde sy wol as tsjerkfaar.

Easterske Ortodoksy[bewurkje seksje | edit source]

By de Eastersk-Ortodokse Tsjerke kin de earetitel tsjerkfaar noch altiten weijûn wurde.

Reformaasje[bewurkje seksje | edit source]

De protestantske tsjerken kenne gjin tsjerkfâden krektas by de katolike tsjerke. Foar harren binne de tsjerkfâden allinne mar foarbyldige foargongers yn it leauwen. Dat komt benammen omdat de protestantske tsjerken gjin tradysje hawwe lykas de Roomsken dy hawwe. By de katoliken wurdt it wurk fan de tsjerkfâden beskôge as iepenbieringsboarne en hawwe dêrtroch in bysûndere betsjutting. Dêrfoaroer hawwe de protestantske tsjerken wol âldheiten, lykas Luther en Kalvyn.

Tsjerkfâden[bewurkje seksje | edit source]

De grutte tsjerkfâden fan it Westen binne: Ambrosius, Augustinus, Hiëronymus en Paus Gregorius I.

De grutte tsjerkfâden fan it Easten binne: Atanasius, Basilius, Gregorius en Krysostomus. Oare tsjerkfâden binne bygelyks Arnobius en Finsentius.

Sjoch ek[bewurkje seksje | edit source]

Keppeling om utens[bewurkje seksje | edit source]