Labradorsee

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
Labradorsee
Labrador Sea.PNG
Lokaasje tusken Labrador en Grienlân
See {{{see}}}
Koördinaten {{{koordinaten}}}
Oerflakte 841000 km²
Djipte (maks.) 4,316 m
Trochsneeddjipte {{{trochsneeddjipte}}} m
Trochsneeddjipte 1.898 m
Breedte {{{breedtemin}}}
Maks. breedte {{{breedtemaks}}}
Maks. breedte ± 900
Lingte ± 1.000
Oer
LabradorCurrentus-coastguard.jpg
Streamingen yn de Noard Atlantyske Oseaan

De Labradorsee is in see tusken Labrador en Grienlân, part fan de Noard-Atlantyske Oseaan. De see wurdt troch de Strjitte Davis mei de Baffinbaai ferbûn.

De see is foarme troch it útelkoar driuwen fan de Noard Amerikaanskeplaat en de Grienlânplaat, in proses dat sa'n 60 miljoen jier lyn útein sette en likernôch 40 miljoen jier lyn einige. De see hat fierders in grut stelsel fan kanalen oer de seeboaiem, fan 3800 kilometers lingte, mei in breedte fan 2 oant 5 km, dy't rjochting Atlantyske Oseaan rinne, it saneamde Northwest Atlantic Mid-Ocean Channel (NAMOC). De streamen yn dy kanalen, dy't yn it Pleistoseen ûntstien binne, binne sterk en befetsje in soad sedimint.

Op in heger nivo streamt it wetter tsjin de wizers fan de klok yn. It saltige, yn ferhâlding waarme oseaanwetter streamt de Grienlânske kust bydel nei it noarden; it komt in stik kâlder en net sa sâlt mear bylâns de kust fan Labrador werom. Dy noard-súdstream nimt ek in protte iisbergen mei. De sterke streamings en de iisbergen binne slimme behinderings foar de eksploitaasje fan de gasfjilden ûnder dizze see.

De wettertemperatuer sit tusken de –1 °C winterdeis en 5–6 °C yn de simmer. It sâltgehalte fan it wetter is betreklik leech. Twatredde part fan de see rekket winterdeis beferzen. De djipte yn it midden fan de see is sa'n 3 km.