Johanniterkommende Boukeläsk

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
De kapel fan de eardere kommanderije.
De kapel fan binnen.

Monumentenbordje 2014.svg De Johanniterkommende Boukeläsk, of Kommanderije fan de Johanniter, is in eardere delsetting fan de Johanniteroarder, wêrfan't de kleasterkapel bewarre bleaun is. De kommanderij omfettet de doarpen en buorskippen Boukeläsk, Idafean-Noard, Elisabethfean-Noard, Ubbehuzen, Easterhuzen en Roagebierich mei in oerflak fan yn totaal 8000 hektare.[1]

Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Yn 1132 fêstigen Benediktynske mûntsen har foar it earst op Fryske grûn. Rillegau dêrnei komme de Augustiners, Sistersjenzers, Premonstratinzers en Dominikanen. Yn de 13e iuw lutsen dan ek de ridderoarden, lykas de Johanniter en de Timpeliers, nei Fryslân ta. Ut ûndersyk hat bliken dat oan 'e ein fan de 13e iuw op it hjoeddeistige kleasterkapel in tsjerke stien hat.[2] It krekte stiftingsjier fan it kleaster is net bekend. Yn de 13e iuw waard it as dûbelkleaster stifte troch de Johanniters út Burgsteinfurt. Oarekant de Seelter Äi yn Easterhuzen wie it nonnekleaster. De earste kear dat it kleaster neamd waard wie yn in oarkonde út it jier 1319. Yn de 15e iuw waard de kleasterkapel yn goatyske styl omboud. De krekte reden dêrfan is net wis. Troch de ombou waarden ûnder oaren de finsters grutter makke sadat der mear ljocht yn de kleasterkapel skine koe.[3]

Yn 1587 binne alle bruorren en susters fan it kleaster ferdwûn. De lêste kommandeur fan Boukeläsk, Melchior Droste, ferhierde al it guod fan it kleaster oan twa Nederlanners en beëinige dêrmei de hast 300 jier skiednis fan it kleaster. Kommandeur Melchior Droste waard yn Senden by Münster ombrocht.[4] Doe't de bewenners fan it kleaster allegear fuort wienen rekke it bouwurk yn ferfal. Lang om let bleau allinnich de kleasterkapel oerein stean. Yn 'e tiid fan de Tritichjierrige Oarloch rekke in part fan de kleasterkappel skansearre. Pas yn it jier 1676 kriget de kleasterkapel in nij dak en wurdt foar in grut part renovearre.[3]

Yn 1803 waard it eigendom fan de kleasterkapel oerdroegen fan de Johanniteroarder oan de lokale oerheden. Sûnt 1974 falt de kleasterkapel ûnder de gemeente Sealterlân.

Ynformaasjesintrum en kleastertún[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Yn 2011 is der njonken de Johanniterkapel in nij ynformaasjesintrum mei in ytkafee boud en der is in kleastertún oanlein.

Literatuer[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

  • Biskop Johannes Lück SCJ: Die Johanniter-Kommende Bokelesch. Friesische Blätter, Rhauderfehn 1977.
  • Hanne Klöver: Spurensuche im Saterland: Ein Lesebuch zur Geschichte einer Gemeinde friesischen Ursprungs im Oldenburger Land. SKN Druck & Verlag GmbH & Co., Saterland 1998, ISBN 3-928327-32-1.
  • Pyt Kramer: Lound un Noomen. Mildaam 1994.
  • Annette Heese: Das Saterland, Ein Streifzug durch die Geschichte. Vechtaer Druckerei und Verlag GmbH & Co., Vechta 1998, ISBN 3-9801728-0-5.

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:
  1. Biskop Johannes Lück SCJ: Die Johanniter-Kommende Bokelesch. Friesische Blätter, Rhauderfehn 1977.
  2. Algemiene ynformaasje op de webside friesische-johanniter.de
  3. 3,0 3,1 Die Klosterkapelle op de webside friesische-johanniter.de
  4. Jürgen Kehrer: Mord in Münster: Kriminalfälle aus fünf Jahrhunderten. 1998, side 11.