Asa fan Juda
| Asa fan Juda | ||
 | ||
| Asa, kening fan Juda Skilderij fan kening Asa yn 'e Sankta Maria kyrka yn Åhus, Sweden (17e iuw) | ||
| Persoanlike gegevens | ||
| ferstoarn | natuerlike dea (1 Ken. 15:24) | |
| stjerplak | Jeruzalim | |
| folk | Judeesk | |
| Famylje | ||
| heit | Abía | |
| mem | Maächa (neffens 1 Ken. 15:10; mooglik identyk mei de keninginne-mem) | |
| partner(s) | gjin nammen oerlevere | |
| bern | Josjafat | |
| Bibelske rol | ||
| titel / funksje | kening fan Juda | |
| perioade | 911 - 870 f.Kr | |
| bekend fan | religieuze herfoarmingen; lange regearing | |
| neamd yn | 1 Keningen 15:9–24; 2 Kroniken 14–16 | |
| religieuze tradysje | joadedom; kristendom | |
Asa (Hebriuwsk: אָסָא, Latynsk: Asa) wie neffens it Alde Testamint de tredde kening fan it Keninkryk Juda en de fyfte kening fan it Hûs fan David. Asa folge syn heit Abía (ek Abíam) op en syn regear wurdt datearre tusken 930-910 f.Kr. en 873-869 f.Kr.
It regear fan Asa neffens de Bibel
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Asa wie trou oan it leauwen yn 'e God fan Israel en ûnder syn regear levere hy striid tsjin 'e ôfgoaderij yn it lân. Alters, offerplakken, wijde stiennen en Asjearapeallen liet de kening ferneatigje en hy hold de befolking foar gjin oare God te tsjinjen, as allinnich de God fan Israel.[1] Hy die dat sa fûleindich, dat hy sels syn mem Maäka út har bestjoerlike funksjes sette liet, om't hja in byld fan Asjeara makke litten hie.[2]
Yllustraasje út Petrus Comestor's Bible Historiale, Frankryk, 1372
Under syn bewâld hearske der lange tiid rêst, sa't de kening de gelegenheid hie om fersterke stêden te bouwen.[3] In oanfal fan Sêrach op Juda rûn foar de Kûsjiten op in drama ôf. Mei help fan God wisten Asa en de Judeeërs it leger fan Sêrach te ferpletterjen en de oarlochsbút foar Juda wie ûnbidich grut.[4]
Yn it seisentritichste jier fan syn regear krige Asa it oan 'e stok mei kening Basa fan Israel. Om Juda ôf te snijen fan de ôf- en oanfierwegen liet kening Basa de stêd Rama fersterkje. Kening Asa fan Juda wist mei al it goud en sulver út syn paleis en de timpel lykwols de Syryske kening Benhadad om te keapjen. Benhadad ferbriek syn ferdrach mei Basa, keas no de kant fan Juda en foel Israel oan. No't kening Basa it drok hie mei it ferdigenjen fan syn lân en net mear yn steat wie it wurk oan Rama ôf te meitsjen, liet Asa syn mannen it boumaterjaal foar Rama weirôvje om it te brûken foar it fersterkjen fan 'e Judeeske stêden Gêba en Mispa.[5]
It omkeapjen fan kening Benhadad waard de kening troch de sjenner Chanany lykwols ferwiten. Dizze sjenner beskuldige de kening fan dwaasheid troch stipe te sykjen by de kening fan Aram en net te fertrouwen op God. It gefolch hjirfan wie neffens de sjenner dat it lân no oarloch op oarloch ûndergean moast. De kening waard sa lilk, dat hy de sjenner opslute liet en guon fan it folk mishannele.[6]
Yn it njoggenentritichste jier fan syn regear waard de kening siik. Hy krige wat mei de fuotten en it waard jimmeroan slimmer. Yn stee fan him ta de Heare te kearen, socht kening Asa help by medisynmannen. De medisynmannen wisten harren gjin rie mei de sykte en Asa stoar in pear jier letter en waard yn 'e stêd fan David begroeven.
Sjoch ek
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]| Boarnen, noaten en/as referinsjes: | ||
|
| Keningen fan Israel en Juda | |
|---|---|
| Tolvestammeryk (foar de skuorring) | |
| Keningen fan Israel (Noardryk) | |
|
Jerobeäm I · Nadab · Basa · Ela · Simry · Omry · Achab · Achazja · Joaram · Jehû · Joächaz · Joäsj · Jerobeäm II · Sekarja · Sjallûm · Menachem · Pekachja · Pêkach · Hosjéa | |
| Keningen fan Juda | |
|
Rechabeäm · Abía · Asa · Josjafat · Jehoaram · Achazja · Atalja (keninginne)· Joäsj · Amasja · Oezzia (Azarja) · Jotam · Achaz · Hizkía · Manasse · Amon · Josjía · Joächaz · Jojakim (Eljakim) · Jojakin (Jekonja) · Sedekía (Mattanja) | |
 ·  ·  | |