St Mary-le-Bow

Ut Wikipedy
Springe nei navigaasje Springe nei sykjen
St Mary-le-Bow
St Mary-Le-Bow 01.jpg
lokaasje
lân Flag of England.svg Ingelân
plak Londen
adres Cheapside, London EC2V 6AU
bysûnderheden
type bouwurk tsjerke
boujier 1671-1673
arsjitekt Christopher Wren
monumintale status Grade I listed building
webside Side fan de tsjerke

St Mary-le-Bow is in tsjerkegebou oan de Cheapside yn it sintrum fan de Ingelske haadstêd Londen. Neffens de tradysje mei immen himsels allinne in echte cockney neame as er berne is op in plak dêr't de klokken fan St Mary-le-Bow noch te hearren binne.

Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Argeologysk ûndersyk hat útwiisd dat op it plak al sûnt de Angelsaksyske tiid in tsjerke stien hat. Yn 1091 waard in tsjerke op it plak troch ûnwaar ferneatige en troch de nijbou fan in Sancta Maria de Arcubus ferfongen, dy't fanwegen de twa bôgen ferneamd waard (Bôge yn it Latynsk arcus en yn it Ingelsk bow). Yn 1666 gyng de tsjerke by de Grutte Brân fan Londen ferlern.

Cheapside en St Mary-le-Bow op in gravuere út 1837

Om't St Mary-le-Bow nei de St Paul's Cathedral de wichtichste tsjerke wie, waard it ek ien fan de earste tsjerken dy't nei de brân wer opboud waard. Dat barde neffens it ûntwerp fan sir Christopher Wren yn de jierren 1671-1673. De 68 meter hege tsjerketoer waard yn 1680 foltôge.

Sûnt it begjin fan de jierren 1940 waard in lûdsfragmint fan de klokken fan de tsjerke yn de pauzes fan de Ingelsktalige útstjoerings fan BBC World Service brûkt. It lûdsfragmint wurdt noch jimmeroan brûkt ear't guon Ingelsktalige útstjoerings begjinne.

Op 10 maaie 1941 waard de tsjerke op de bûtenmuorren nei folsein ferneatige troch Dútske bombardeminten op de stêd. Wylst de tsjerke útbaarnde stoartten ek de klokken nei ûnderen. De restauraasje fan de tsjerke sette yn 1956 útein. De klokken waarden yn 1956 getten en binne yn 1961 yn de toer ynstalearre.

Oargel[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

It oargel waard yn 2010 troch de oargelbouwer Kenneth Tickel (Northampton) boud mei behâld fan twa registers fan it âldere ynstrumint. It front datearret fan it jier 1964, dat foar de foargonger fan de oargelboufirma Rushworth & Dreaper's boud wurden waard en basearre is op de 18e iuwske oargels fan de oargelboufamylje Silbermann. Yn gearhing mei it front hat ek it ynstrumint sels in Frânsk-romantyske disposysje. It ynstrumint hat 31 registers op twa manualen en pedaal. De spyltraktueren binne mechanysk, de registertraktueren elektrysk.

Ofbylden[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Dizze side is alhiel of foar in part in oersetting fan de Ingelsktalige Wikipedyside; sjoch foar de bewurkingsskiednis: en:St Mary-le-Bow