Pink Floyd (band)

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
Boppe: Roger Waters (l) & David Gilmour (r)
Under: Nick Mason (l) & Richard Wright (r)

Pink Floyd wie in Ingelske rock band dy’t ferneamd waard troch symfoanyske, psychedelyske, avant-gardistyske muzyk en filsofyske teksten. De band is neamd nei twa bluesmuzikanten Pink Anderson en Floyd Council. Bekinde albums fan Pink Floyd binne “Dark Side of the Moon”, ‘Wish You Were Here” en “The Wall”.

Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Pink Floyd is oprjochte troch Syd Barret (sang en gitaar), Roger Waters (basgitaar), Nick Mason (drums) en Rick Wright (toetsynstruminten). Yn it begjin spile de band rhytm and blues, mar hja skeakelen al gau oer op saneamde “ûnderground” muzyk mei lange ymprofisaasjes, in protte maatwikselingen en psychedelyske effekten, dy ’t meastentiids skreaun waarden troch Syd Barrett. In maart 1967 waard de earste singel “Arnold Layne” útbrocht en yn juny 1967 “See Emily Play”. Yn augustus 1967 namen hja it earste album “The Piper at the Gates of Dawn” op, dat sawol troch it publyk as de kritisy goed ûntfong waard. Bekinde nûmers op dit earste album binne “Astronomy Domine” en ”Instellar Overdrive”. Yn de begjinperioade wie Syd Barrett de lieder fan de band, mar hy rekke hieltyd mear betiisd ûnder ynfloed fan LSD. Uteinlik wie er net mear te hanthavenjen. De band waard útwreide mei de gitarist en sjonger David Gilmour dy’t nei ferrin fan tiid it plak oernaam fan Syd Barrett. Op it twadde album fan Pink Floyd “A Saucerful of Secrets” (1968) stie noch mar ien nûmer fan Syd Barrett. Hy ferstoar in 2006.

It tredde album “More” wie de soundtrack fan in film dy ’t útkaam yn 1969. Yn dat selde jier ferskynde ek it dubelalbum “Ummagumma”. Dat album begjint mei in tal live opnames, wêrnei ‘t alle fjouwer leden fan de band in lange solo spylje mei in soad gelûdseffekten. It folgjende album “Atom Heart Mother” (1970) begjint mei de symfoanyske titelsong dy’t 23 minuten duorret en dêr’t in koperseksje, in klassyk sangkoar en in sello meispylje. Dêrnei spylje David Gilmour, Roger Waters en Rick Wright alle trije in lang nûmer. It album wurdt ôfsletten mei lûden fan in man dy ’t syn moarnsiten klearmakket en opyt. Op it folgjende album “Meddle” (1971) steane sawol komplisearre nûmers, as ienfâldiger, maklik yn it gehoar lizzende ferskes, mar wol mei lûdseffekten, sa as jankende hûnen, sjongende fuotbalsupporters en pratende minsken. De band wie fan doel en meitsje in film fan in optreden sûnder publyk yn Pompeii, mar troch technyske swierrichheden slagge it mar om twa nûmers op te nimmen. De oare nûmers binne letter opnaam yn in studio yn Parys. It album “Obscured by Clouds” wie wer in soundtrack, ditkear fan de Frânske film “La Valléé”.

It album “Dark Side of the Moon”is ien fan de masterstikken út het wurk fan Pink Floyd. It is ien fan de bêst ferkofte platen yn de skiednis fan de popmuzyk. Tekstueel hie it in pear swiere temas: dea,tiid, kriich, jild en psichyske delgong. Fan dit album komt ek de single “Money”. It folgjende album wie “Wish You Were Here” út 1975. De bekindste nûmers fan dit album binne de titelsong “Wish You Were Here” en “Shine On You Crazy Diamond” dy opdroegen binne oan Syd Barrett. De âld gitarist en sjonger kaam ûnferwachts del doe’t de band yn de studio oan’t wurk wie. It album begjint mei “Shine On You Crazy Diamond (Parts I-V)” en einigt mei “Shine On You Crazy Diamond (Parts VI-IX)”.

Pink Floyd, 1973

It album “Animals” (1977) giet oer in mienskip fan bargen, hûnen en skiep. De nûmers binne skreaun troch Roger Waters, it nûmer “Dogs” hat er tegearre skreaun mei David Gilmour. “The Wall” is suver hielendal skreaun troch Roger Waters, “Comfortably Numb” en “Run Like Hell” skreau er tegearre mei David Gilmour. It album giet oer in rocksjonger Pink, dy’t in muorre om him hinne bout om him ôf te skermjen fan de bûtenwrâld. De teksten binne foar in grut part autobiografysk en geane oer de grutte, massale optredens en dat de band gjin kontakt mear hat mei it publyk. “Another Brick in The Wall (part two)”waard as single útbrocht en hat in soad sukses. Yn Súd Afrika waard it liet sjoen as in protest tsjin de apartheid en waard it troch it regear ferbean.

Nei “The Wall” waard de rol fan Roger Waters hieltyd grutter. Op it album “The Final Cut” út 1983 stiet Waters neamd as de komponist en de oare bandleden as útfierder. Toetsenspiler Rick Wright wie al earder troch Waters út de band set en die alinne noch mar mei as “ynhierde” meiwurker. Hjirnei stoppe Roger Waters as bandlid. Hy hat juridysk oanfochten dat de oaren trochgongen ûnder de namme Pink Floyd, mar dat hat er ferlern. David Gilmour, Rick Wright en Nick Mason brochten yn 1987 it album “A Momentary Laps of Reason” út, dat folslein skreaun wie troch David Gilmour, somtiden yn gearwurking mei net-bandleden. Op it album “Division Bell” út 1994 hat Rick Wright meiskreaun oan fiif fan de alve nûmers.

It “Live 8” konsert yn 2005 wie de earste kear dat de fjouwer bandleden wer meielkoar spilen. Dêrnei hawwe hja wol apart fan elkoar albums útbrocht, maar der kaam gjin nije gearwurking fan alle fjouwer bandleden. Rick Wright is yn 2008 stoarn. Yn 2014 waard in nij album útbrocht “The Endless River” mei muzyk fan Rick Wright, dat by eardere sesjes opnaam wie en dêr’t David Gilmour en Nick Mason nije muzyk om hinne spilen. It album bestiet út fjouwer lange, meast ynstrumintale stikken.

Diskografy[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

  • The Piper at the Gates of Dawn (1967)
  • A Saucerful of Secrets (1968)
  • More (1969)
  • Ummagumma (1969)
  • Atom Heart Mother (1970)
  • Meddle (1971)
  • Obscured by Clouds (1972)
  • The Dark Side of the Moon (1973)
  • Wish You Were Here (1975)
  • Animals (1977)
  • The Wall (1979)
  • The Final Cut (1983)
  • A Momentary Lapse of Reason (1987)
  • Delicate Sound of Thunder – LIVE (1988)
  • The Division Bell (1994)
  • Pulse – LIVE (1995)
  • The Endless River (2014)