Il Gesù (Rome)

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
Il Gesù
Chiesa gesu facade.jpg
lokaasje
lân Flag of Italy.svg Itaalje
plak Flag of Rome.svg Rome
adres Via degli Astalli
bysûnderheden
type bouwurk Tsjerke
boujier 1568
arsjitekt Giacomo Barozzi da Vignola
boustyl Barok
webside Side fan de tsjerke

De Chiesa Santissimo Nome di Gesù (Tsjerke fan de allerhilligste Namme Jezus) is in tsjerkegebou yn Rome. It is de belangrykste tsjerke fan de yn 1534 troch Ignatius fan Loyola stifte oarder fan de Jezuïten. Lykas de Sint-Piter oefene ek de Il Gesù grutte ynfloed op de barokke tsjerkebou út. De tsjerke stie boppedat model foar in Jezuïtentsjerke en oare tsjerkegebouwen yn Europa.

It begjin fan de troch de arsjitekt Giacomo Barozzi da Vignola ûntwurpen tsjerke wie yn 1568. Alhoewol't it monumint fan de kontrareformaasje al yn it jubeljier 1575 brûkt waard, duorre it noch njoggen jier ea't de tsjerke yn 1584 offisjeel wijd waard. Op it oansjen fan de tsjerke oefene kardinaal Alessandro Farnese út, in pakesizzer fan paus Paulus III en beskermhear fan de oarder. Hy makke de bou finansjeel mooglik en waard yn de tsjerke byset.

Ynterieur[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Plafondfresko Triomf fan de Namme fan Jezus (Baciccia)

It oarspronklik ienfâldige ynterieur waard tusken 1668 en 1673 yn opdracht fan kardinaal Giovanni Francesco Negroni yn heechbarokke styl feroare. Tige nijsgjirrich is it plafondfresko yn it skip fan de tsjerke. It stelt de Ferhearliking fan de Namme fan Jezus foar en waard troch Giovanni Battista Gaulli (Baciccia) oanbrocht.

It monumintale grêf fan de hillige Ignatius fan Loyola yn it lofter dwersskip waard tusken 1696 en 1700 makke troch de jezuïtenarsjitekt Andrea Pozzo. It keunstwurk foarmet ien fan de hichtepunten fan de barokke byldhoukeunst yn Rome. Op de urn mei de resten fan de hillige stiet it byld fan Ignatius, dat net mear it orizjineel is. it oarspronklike byld fan massyf sulver waard yn de Frânske tiid út de tsjerke helle en omraant. It tsjintwurdige byld is in bewurke ferzje út 1814. Tusken de byldengroep dy't de bekroaning fan it alter foarmje is in ierdbol te sjen fan lazuerstien. De bol soe fan de grutste lazuerstien makke wêze dy't ea fûn waard.

Yn de tsjerke wurdt ek de mummifisearre earm fan Fransiskus Ksavearius bewarre, dy’t de missy yn east-Aazje opsette.