Transjordaanje

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
PalestineAndTransjordan.png

Transjordaanje as de Eastlike Jordaanigge (Arabysk: إمارة شرق الأردن ʾImārat Sharq al-ʾUrdun, Ingelsk: Emirate of Transjordan) wie it eastlik part fan it Britske mandaatgebiet Palestina, dat troch it Folkebûn makke wie nei de Earste Wrâldkriich. Winston Churchill stelde 1921 op de konferinsje fan Kaïro út om it mandaatgebiet yn twaën te brekken de rivier de Jordaan en de Golf fan Akaba bylâns. July 1922 doe't de mandaattekst fêststeld waard hearde de krite beästen de Jordaan ek by it Palestynske mandaat.

Op 25 maaie 1923 waard Abdoellah fan Jordaanje ynearsten ta emir fan Transjordanië beneamd. De oerienkomst hâlde ek yn dat Abdoellah ek emir wurde mocht yn Syrje at it Feriene Keninkryk Frankryk oerhelje koe om Syrje op te jaan. It earder ûnthjit oer ûnôfhinklikens foar de Arabieren waard lykwols troch it Feriene Keninkryk net neikaam. De Palestynske mandaatkrite waard bestjoerlik spjalte.

Op 25 maaie 1946 waard Transjordanië ûnôfhinklik ûnder de namme Hasjemitysk Keninkryk.

Op 24 april 1950 wie de formele anneksaasje fan de besette Westlike Jordaanigge en East-Jeruzalem troch Transjordaanje. Doe waard de namme Transjordanië (oarekant fan de Jordaan) feroare yn Jordanië, om't it lân no oan beide kanten fan de Jordaan lei. Allinne it Feriene Keninkryk en Pakistan erkenden dy anneksaasje, wylst de measte Arabyske lannen der neat fan hawwe moasten.