Springe nei ynhâld

Houtsnip

Ut Wikipedy
houtsnip
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skiftwilstereftigen (Charadriiformes)
famyljesnipfûgels (Scolopacidae)
skaaihoutsnippen (Scolopax)
soarte
Scolopax rusticola
Linnaeus, 1758
IUCN-status:
ferspriedingsgebiet
     briedfûgel
     stânfûgel

     wintergast

De houtsnip (Scolopax rusticola) is in fûgel út de famylje fan 'e snipfûgels, dy't yn boskgebieten nestelet. De houtsnip wurdt ek wol ûlekop of wâldsnip neamd.

Houtsnip yn Tailân.

Dizze 33 oant 38 sm lange snip is in rûne en kompakte fûgel mei in lange en rjochte snaffel fan likernôch 7 sm. De spanwiidte is 56 oant 60 sm en hy weaget 300 gram. Hy hat likernôch it formaat fan in hôfdo. Op 'e boppedielen is de fûgel swarte, jiskegriis en readbrún; de ûnderkant is ljocht mei brune streken. Syn snaffel is fleiskleurich en hat in swarte punt. De eagen binne grut en steane fier nei efter, sadat de fûgel rjocht nei foarren en nei efter sjen kin. Fierder hat de fûgel swarte markearingen op 'e kop en nekke. De frijwat stompe wjukken binne swartbrún mei readbrune en brúngiele dwersplakken. De sturt is swart mei readbrune dwersplakken en in grize punt. De poaten binne brúngriis en de hiele ûnderpoat is befearre.

De soarte komt yn in grut part fan it paleärktysk gebiet foar, mar net yn it hege noarden en de noardlike dielen fan Sibearje. It briedgebiet leit fan it westen fan Europa ynklusúf de Britske eilannen oant Ruslân. Likernôch in tredde fan 'e wrâldpopulaasje briedt yn Europa, werfan't 90% yn Ruslân en Skandinaavje. De measte Europeeske en Aziatyske populaasjes binne trekfûgels en oerwinterje yn Súd-Europa en it suden fan Aazje, mar de Westeuropeeske fûgels binne mear stânfûgels. Yn oktober en novimber trekke de fûgels nei de wintergebieten. De migraasje nei de briedgebieten begjint yn febrewaris en yn maart en yn maaie komme se dêr oan.

Wat de foarkar foar biotoop oanbelanget is de houtsnip oars as oare famyljeleden. Dizze snipfûgel libbet benammen yn mingde- en leafbosken ûnder tichte strûken. It bosk moat in wiete boaiem ha en in tsjokke humuslaach; yn bosk op earme sângrûn komt de houtsnip net of hast net foar. Syn Nederlânske famyljeleden, it waarlamke en de haarsnip, libje yn in hiel oare biotoop, nammentlik oan 'e wetterkant fan lytse puollen en marren.

Yn Nederlân binne houtsnippen it hiele jier te finen. De tichtste konsintraasjes binne yn Drinte, it easten fan it lân en it easten fan Noard-Brabân te finen. Yn Fryslân briedt de fûgel it meast op 'e eilannen en yn it súdeasten fan 'e provinsje en Gaasterlân. Winterdeis wurde de stânfûgels oanfolle mei wintergasten út Noardeast-Europa.

Hâlden en dragen

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
Aaien fan Scolopax rusticola rusticola

De houtsnip is de grutste snipeftige fan Nederlân. Hy libbet in skou en stil libben en lit him net faak sjen of hearre, allinnich yn it briedseizoen komt hy ta libben. Mei troch de tige goede kamûflaazjekleuren falt de fûgel net op. Hy is meast yn it healtsjuster en nachts aktyf.

It wyfke leit fjouwer griisreadgiele aaien mei leverbrune en jiskegrize plakken. Se wurde yn in kûltsje lein dat wurdt bedutsen mei blêd, strie of moas. De houtsnip libbet fan ynsekten, wjirms en lytse slakjes. Winterdeis foerazjearret de fûgel nachts.

De fûgel is hast allinnich yn 'e peartiid te hearren en bestiet út in sêft werhelle gnoarjend orr-orr-orr folge troch in heech psyp

De fûgel hat in grut ferspriedingsgebiet en in grutte populaasje mei in stabile ûntwikkeling. Oannommen wurdt dat de soarte net fan grutte bedrigingen te lijen hat. Dêrfandinne wurdt de soarte troch de Ynternasjonale Uny foar Natuerbehâld klassifisearre as net net bedrige (Least Concern, 2025). De wrâldpopulaasje wurdt tusken 11 en 16 miljoen folwoeksen fûgels rûsd (2021).

Boarnen, noaten en/as referinsjes: