Jan Frederik Helmers

Ut Wikipedy
Gean nei: navigaasje, sykje
Jan Frederik Helmers (portret fan P.Velijn - Atlas van Stolk Rotterdam).

Jan Frederik Helmers (Amsterdam, 7 maart 1767 – dêre, 26 febrewaris 1813) wie in Nederlânsk dichter en tige begoedige sakeman.

Ut syn gedichten docht bewûndering bliken foar de Renêssânse en Voltaire. It gedicht De Hollandsche natie út 1812 feroarsake swierrichheden mei mei de Frânske besetting. Doe't de polysje him arrestearje woe en oerbringe woe nei Parys, koe syn sweager Cornelis Loots allinne it lyk fan de krekt ferstoarne Helmers sjen litte.

De Frânske besetters ferbeane de publikaasje fan De Hollandse natie.

Amsterdam hat him eare mei in tal strjitnammen: de Earste-, Twadde- en Tredde Helmersstrjitte.

Wurk[bewurkje seksje | edit source]

  • Lijkzang op het graf van Nederland (1795)
  • Aan het vaderland (1799)
  • De Hollandsche natie (1812)

Neisieten[bewurkje seksje | edit source]

Jan Helmers en dy syn broer Willem Helmers, fersetslju yn de Twadde Wrâldoarloch, wiene sy lêste neisieten. Sy waarden yn 1943 troch de Dútsers yn Berlyn fusillearre.

Keppelings om utens[bewurkje seksje | edit source]