Frits Zernike

Ut Wikipedy
(Trochwiisd fan "Fritz Zernike")
Gean nei: navigaasje, sykje
Fritz Zernike

Frits Zernike (16 july 1888, Amsterdam - 10 maart 1966, Naarden) wie in Nederlânske natuerkundige dy't yn 1953 de Nobelpriis foar de Natuerkunde krige foar syn útfining fan de fasekontrastmikroskoop

Komôf[bewurkje seksje | edit source]

Zernike waard berne te Amsterdam as Frederik, twadde soan út in húshâlding fan seis bern. Syn heit, Carl Frederik August Zernike, en syn mem, Antje Dieperink, wienen beide wiskundedosinten. Ien fan syn susters wie Anne Zernike en dy wie wer troud mei de skilder Jan Mankes.

Oplieding[bewurkje seksje | edit source]

Yn 1905 kaam er nei de Universiteit fan Amsterdam dêr't er skiekunde studearre. Dêrneist studearre er ek noch natuer- en wiskunde. Yn 1913 waard Zernike assistent fan Jacob Cornelius Kapteyn, de ferneamde heechleraar yn 'e astronomy oan 'e Ryksuniversiteit Grins. Twa jier letter waard hy lektor yn de wiskundige natuerkunde oan de universiteit en yn 1920 waard er dêr heechleraar yn 'e teoretyske natuerkunde.

Fasekontrastmikroskoop[bewurkje seksje | edit source]

Yn de tritiger jieren ûntduts Zernike de fasekontrastmetoade en ûntwikkele hy de fasekontrastmikroskoop. Dat is in mikroskoop mei in kleurfasekontrast; dêrmei is it byld fan de preparaten kontrastryker en sa binne de preparaten better te sjen.

Nobelpriis foar de Natuerkunde[bewurkje seksje | edit source]

Foar syn ferskaat oan wittenskippelik natûrkundich ûndersyk hat er, neist de Nobelpriis foar de Natuerkunde yn 1953, foar it útfinen fan de fasekontrastmikroskoop yn binnen- en bûtenlân in ferskaat oan wittenskiplike prizen, earelidmaatskippen en earedoktoraten hân.