Springe nei ynhâld

Jelle Zijlstra: ferskil tusken ferzjes

2.831 bytes grutter ,  8 jier lyn
wurk
(wurk)
(wurk)
 
In december 2001 overleed Zijlstra op 83-jarige leeftijd. Hij werd begraven te Wassenaar.
 
== Wurkpaad ==
===Wetenschappelijke carrière===
Zijlstra promoveerde in 1948 op het proefschrift "De omloopsnelheid van het geld en haar betekenis voor
de geldwaarde en het monetaire evenwicht". Hij werd nog in hetzelfde jaar benoemd tot [[hoogleraar]] in de theoretische economie aan de [[Vrije Universiteit Amsterdam|Vrije Universiteit]] van [[Amsterdam]].
 
===Minister===
Van 2 september 1952 tot 24 juli 1963 was hij [[minister]] van Economische Zaken yn it [[Kabinet-Drees II|twadde kabinet Drees]] en yn it [[Kabinet-Drees III|tredde kabinet Drees]], fan Economische Zaken en van Financiën as "ad interim" yn it [[Kabinet-Beel II|Twadde kabinet Beel]] en fan Financiën yn it[[Kabinet-De Quay]].
 
====Staatsfonds voor de aardgasbaten====
In deze periode negeerde Zijlstra de oproep tot het vormen van een staatsfonds voor de [[aardgasbaten]]. Deze historische fout leidde uiteindelijk tot de [[Hollandse ziekte (economie)|Dutch Disease]] (Hollânske sykte). De Nederlandse gulden werd zo hard dat de internationale concurrentiepositie werd ondermijnd. Tevens werden de aardgasbaten door vele opeenvolgende kabinetten gebruikt om de verzorgingsstaat te betalen. Van de ruim 200 miljard euro opbrengsten in 50 jaar tijd is nog geen 15% uiteindelijk geïnvesteerd.
 
===Heechlearaar===
Zijlstra werd na zijn ministerschap benoemd tot hoogleraar in de leer der [[openbare financiën]] aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Van 1963 tot 1966 was hij ook lid van de [[Earste Keamer fan de Steaten-Generaal]].
 
===Minister-presidint===
Na de val van het [[Kabinet-Cals]] was hij van 22 novimber 1966 oant 5 april 1967 minister-presidint en minister fan financiën fan it interim-kabinet mei syn namme. De benoeming tot president van De Nederlandsche Bank, gedaan door [[Anne Vondeling|minister Vondeling]], moest voorlopig ongedaan worden gemaakt vanwege Zijlstra's premierschap. De kabaretier [[Wim Kan]] stelde in zijn oudejaarsconference van 1966, dat Zijlstra alvorens bankpresident te worden, eerst moest zorgen dat er wat op die bank stond.
 
===Bankier===
Vanaf 1967 tot en met 1981 was Zijlstra president van [[De Nederlandsche Bank]] N.V. Samen met de directeur buitenlands beleid van de bank, [[André Szász]], ontwikkelde hij het "harde-guldenbeleid". De gulden werd gekoppeld aan de [[Duitse mark]], en Nederland volgde het Duitse monetaire beleid. De economie van de [[Bondsrepubliek Duitsland (1949-1990)|Bondsrepubliek Duitsland]] groeide razendsnel in die dagen, en daar haakte Nederland graag bij aan. Ook was Zijlstra in die jaren President van de [[Bank voor Internationale Betalingen]] te [[Bazel (Zwitserland)|Bazel]].
 
Op 30 april 1983 werd Zijlstra benoemd tot [[Minister fan Steat]]. Hij heeft vele bestuursfuncties en commissariaten vervuld, en was ook de peetomke fan Kening [[Willem-Alexander]].
 
 
==Funksjes==