Vickers Virginia

	Vickers Virginia
	Vickers Virginia Mk X, 1922
	algemiene ynformaasje
rol	Swiere (nacht)bommewerper
lân f. oarspr.	Feriene Keninkryk
makker	Vickers Limited
	gebrûk
earste flecht	24 novimber 1922
yn tsjinst	1924
út tsjinst	1941
tal makke	124
brûkers	Royal Airforce

De Vickers Virginia wie in swiere twadeksk bommesmiter fan 'e Britske Royal Air Force, ûntwikkele út 'e Vickers Vimy dy't er ek opfolgje moast.

Untwerp en ûntwikkeling

Twa prototypes waarden besteld op 13 jannewaris 1921, mei noch twa prototypes dy't yn septimber 1922 besteld waarden. ^[1] De Virginia like op de Vimy, mar hie in ferlege posysje foar de foarste skutter, wêrtroch't de piloat in grutter gesichtsfjild hie. It tastel hie in 6 m gruttere spanwiidte en in 3 m langere romp. De Virginia waard oandreaun troch twa Napier Lion-motors en fleach foar it earst op 24 novimber 1922. ^[2]

It prototype fan 'e Virginia ûndergie testen by de Aircraft Experimental Establishment op RAF Martlesham Heath. Ien fan 'e earste oanpassingen wie it ferfangen fan 'e orizjinele twablêdige propellers troch fjouwerblêdige propellers. In ûngewoane set "fighting top"-tuorren (turrets) waarden tafoege oan 'e boppeste wjukken, mar dy waarden letter út produksjefleantugen helle. ^[3] De Marks I-VI hienen rjochte wjukken, mei licht nei efteren bûgde bûtenste wjukken yntrodusearre op 'e Mark VII. De Mark III wie de Virginia mei in efterste rompskutter, dy't yn 'e Mark VII nei in sturtkoepel ferpleatst waard. De Mark X waard ein 1924 yntrodusearre, mei in duraluminium- en stielen struktuer bedekt mei stof, aluminium en hout.

Operasjonele skiednis

It earste eskader fan Virginia Mark Is waard oprjochte yn 1924. Nettsjinsteande middelmatige prestaasjes tsjinne it fleantúch by frontliny-ienheden oant 1938, doe't it ferfongen waard troch de nijere Wellingtons, Hampdens en Whitleys. Untwerpen lykas de Fairey Hendon en Handley Page Heyford folden de Virginia oan en ferfongen dy beide.

De lêste hast folslein metalen Virginia Mark X wie de bommesmiter dêr't RAF it measte fan hie oant komst fan de Heyford yn 1934. Nei syn technyske ferâldering as bommesmiter waard it tastel brûkt foar fotografy en foar parasjutetraining, mei springplatfoarms ynstalleare efter de motorgondels. Op 26 juny 1940 stelde in kommisje dy't de needsaak foar loftkanonnen foar gebrûk tsjin ynfallende tanks bespruts, foar om Virginias te foarsjen mei it like ferâldere COW 37 mm fluchfjoerkanon. Dêr waard lykwols gjin aksje op nommen.

Yn 'e jierren 1930 waarden de Virginias brûkt yn guon fan 'e earste testen fan it tanken yn 'e flecht, hoewol't se nea bûten testen brûkt waarden foar dat doel. De Virginia waard ûntwikkele parallel mei it Vickers Victoria frachtfleantúch en de twa fleantugen hienen in protte mienskiplik, mei itselde fleugelûntwerp. De Virginias wiene tige gefoelich foar ûngelokken, 81 gienen ferlern. Nettsjinsteande harren ferâldering bleaune Virginias oant desimber 1941 in rol spyljen by de Parachute Test Flight yn Henlow. ^[3]

Produksje

Oankeap fan de Vickers Virginia troch de RAF:^[4]

Ferzje	1922	1923	1924	1925	1926	1927	1928	1929	1930	1931	1932	Totaal
Mk.I	1											1
Mk.II		1										1
Mk.III			6									6
Mk.IV			4									4
Mk.V			7	15								22
Mk.VI				25								25
Mk.VII						11						11
Mk.IX						8						8
Mk.X										19	31	50
Totaal	1	1	17	40	0	19	0	0	0	19	31	128

Technyske gegevens

	Vickers Virginia Mk X
Bemanning	4
Lingte	18,97 m
Spanwiidte	26,72 m
Fleugeloerflak	202,4 m²
Hichte	5,54 m
Gewicht	4.377 kg
Startgewicht	maks. 7.983 kg
Oandriuwing	twa Napier-Lion-V-W-motors fan 425 kW (578 hk)
Topfaasje	174 km/o op 1.500 m
Klimfermogen	1.520 m yn 10 min
Tsjinstplafond	4.210 m
Fleanberik	1.585 km
Bewapening	trije 7,7-mm-MGs, oant 1.452 kg bommen yntern

Wikimedia Commons

Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Vickers Virginia fan Wikimedia Commons.

Boarnen, noaten en referinsjes

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

↑ Jarrett Aeroplane Monthly May 1993, s. 25.
↑ Andrews and Morgan 1989, s. 131.
1 2 Sturvivant 1985, s. 849.
↑ Halley, James J.: The K File. The Royal Air Force of the 1930s, Tunbridge Wells, 1995, s. 386 en f..; Thompson, Dennis: Royal Air Force Aircraft J1–J9999, Tonbridge 1987

[Jarrett_p25-1] Jarrett Aeroplane Monthly May 1993, s. 25.

[Andrews_&_Morgan_p131-2] Andrews and Morgan 1989, s. 131.

[Sturvivant-3] 1 2 Sturvivant 1985, s. 849.

[4] Halley, James J.: The K File. The Royal Air Force of the 1930s, Tunbridge Wells, 1995, s. 386 en f..; Thompson, Dennis: Royal Air Force Aircraft J1–J9999, Tonbridge 1987

[1]

[2]

[3]

[4]