Swartkinkolibry
| Swartkinkolibry | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 mantsje  wyfke | ||||||||||||
| taksonomy | ||||||||||||
| ||||||||||||
| soarte | ||||||||||||
| Archilochus alexandri | ||||||||||||
| Bourcier & Mulsant, 1846 | ||||||||||||
| IUCN-status: net bedrige
| ||||||||||||
| ferspriedingsgebiet | ||||||||||||
|
De swartkinkolibry (Archilochus alexandri) is in fûgel út 'e famylje kolibrys (Trochilidae). It is in lytse trekfûgel dy't foarkomt yn it westen fan Noard-Amearika. De fûgel is nau besibbe oan 'e robynkielkolibry (Archilochus colubris), dy't it eastlike part fan it kontinint bewennet.
Ferskining
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De swartkielkolibry hat in lingte fan likernôch 9 sintimeter. De rêch is glânzgjend grien en de ûnderkant is ljochtgriis oant wyt. De snaffel is lang en tin.
It mantsje hat in opfallend swart kin (dêr't de fûgel de namme oan te tankjen hat) mei oan 'e ûnderkant in smelle, irisearende pearse bân dy't allinnich te sjen is by it goed fallen fan sinneljocht. De sturt fan it mantsje is donker. It wyfke hat in ljochte kiel sûnder de pearse bân en hat wite einen op 'e bûtenste sturtfearren, lykas ek it wyfke fan 'e robynkielkolibry dy hat.
Fersprieding en systematyk
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De swartkinkolibry briedt yn it westen fan 'e Feriene Steaten, fan Washington en Montana oant Teksas, en yn it noarden fan Meksiko en it suden fan Britsk-Kolumbia yn Kanada. Winterdeis lûke se nei it suden, fral nei it westen en suden fan Meksiko. De soarte wurdt as monotypysk beskôge. Op plakken dêr't it ferspriedingsgebiet oerlapet mei dat fan oare soarten, lykas de robynkielkolibry of de Annakolibry, wurde soms hybriden waarnommen.
Ekology
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]
De swartkinkolibry libbet yn ferskate types leefgebiet, fan iepen woastyngebieten mei strûken oant boskrike rivierdellingen en tunen. Se passe harren maklik oan en wurde faak by foerbakjes foar kolibrys yn stedske gebieten sjoen. Lykas oare kolibrys libje se fan nektar en lytse ynsekten. Se kinne yn 'e loft stilhingje wylst se drinke en hawwe de kapasiteit om efterút te fleanen. De soarte is minder territoriaal as oare kolibrys.
It nêst is bekerfoarmich en makke fan plantemateriaal, spinreach en plúskes, faak boud op in plak boppe it wetter of op in tûke dy't oer de grûn hinget. Meastentiids bestiet in lechsel út twa aaikes. De soarte kin somtiden twa of trije lechsels yn ien seizoen útbriede. It wyfke begjint yn sokke gefallen al oan it folgjende nêst, wylst se noch dwaande is mei it fuorjen fan 'e jongen út it earste lechsel. It mantsje spilet gjin rol by it brieden en de fersoarging fan 'e jongen.
Status en bedrigingen
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Op 'e Reade list fan 'e IUCN wurdt de swartkinkolibry klassifisearre as net bedrige (Least Concern). De populaasje is stabyl en de fûgel hat in grut ferspriedingsgebiet. Se profitearje faak fan 'e oanlis fan blommetunen en wetterboarnen yn drûge gebieten.
Namme
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De skaainamme Archilochus ferwiist nei de Grykske dichter Archilochus. De soartnamme alexandri is in earbetoan oan 'e dokter en natuerûndersiker Alexandre, dy't de earste eksimplaren fan 'e soarte sammele yn Meksiko.
| Boarnen, noaten en/as referinsjes: | ||
|
