Springe nei ynhâld

Sulverbektangare

Ut Wikipedy
Sulverbektangare

mantsje

wyfke
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skiftmoskeftigen (Passeriformes)
famyljetangarefûgels (Thraupidae)
skaaiholsnaffeltangaren (Ramphocelus)
soarte
Ramphocelus carbo
Pallas, 1764
net bedrige
ferspriedingsgebiet

De Sulverbektangare (Ramphocelus carbo) is in sjongfûgel út de famylje tangarefûgels (Thraupidae). It is ien fan 'e njoggen soarten yn it skaai (Ramphocelus), wêrfan't de mantsjes in wyteftich oant blaugriis plak op 'e ûndersnaffel ha (by wyfkes is dat folle minder).

By de readswarte mantsjes falt de sulverkleurige snaffel op. Wyfkes binne kastanjebrún en ha in minder opfallende dofgrize snaffel.

Der wurde acht ûndersoarten ûnderskieden mei de folgjende fersprieding:

  • Ramphocelus carbo carbo – fan Súdeast-Kolombia oant Guyana, East-Perû en Noard-Brazylje.
  • Ramphocelus carbo unicolor – it begjin fan 'e eastlike Andes oant East-Kolombia (Cundinamarca en Meta).
  • Ramphocelus carbo magnirostrisTrinidad, mei út en troch waarnimmingen yn it noardeasten fan Fenezuëla.
  • Ramphocelus carbo venezuelensis – East-Kolombia en West-Fenezûëla.
  • Ramphocelus carbo capitalis - noardeast Fenezuëla (fan Noardeast-Anzoátegui oant Súdeast-Monagas, Amacurodelta).
  • Ramphocelus carbo connectens – fan Súdeast-Perû (Cuzco) oant Noardwest-Bolivia (Río Beni).
  • Ramphocelus carbo atrosericeus – noardlik en eastlik Bolivia.
  • Ramphocelus carbo centralis – eastlik Sintraal Brazylje en oangrinzgjend eastlik Paraguay.

De fûgel libbet yn tropysk en subtropysk bosk, boskrânen, plantaazjes, degradearre bosk en ek yn bewenne gebieten mei grien. De fûgels binne aktyf yn strûken, strewellen of oare tichte begroeiïng.

De Sulverbektangare hat in grut ferspriedingsgebiet en de populaasje wurdt as stabyl beöardiele. Dêrfandinne hat de fûgel fan 'e IUCN de status op 'e Reade list fan net bedrige (LC, 2024).

Boarnen, noaten en/as referinsjes: