Sint-Helena-astrild

Sint-Helena-astrild
taksonomy
ryk dieren (Animalia) stamme rêchstringdieren (Chordata) klasse fûgels (Aves) skift moskeftigen (Passeriformes) famylje prachtfinken (Estrildidae) skaai astrilden (Estrilda)
soarte
Estrilda astrild
(Linnaeus, 1758)
IUCN-status: net bedrige
ferspriedingsgebiet
lânseigen      yntrodusearre

De Sint-Helena-astrild (Estrilda astrild) is in lyts fûgeltsje út de famylje fan 'e prachtfinken (Estrildidae). De soarte komt fan oarsprong út Afrika besuden de Sahara, mar is troch de minske op in soad plakken yn 'e wrâld yntrodusearre. It is beweechlik fûgeltsje dat troch syn kleuren en sosjale gedrach populêr is yn 'e avikultuer.

Ferskining

De Sint-Helena-astrild is in lytse, slanke fûgel fan sa'n 11 oant 13 sintimeter lang. It meast opfallende skaaimerk is de heldere, reade streek dy't as in soarte fan masker troch it each rint. Ek de snaffel is opfallend read. It fearrekleed is oer it algemien griisbrún mei hiele lytse, fine donkere dwersstreken oer it fearrekleed. De kiel en de wangen binne ljochter fan kleur, hast wytich.

De búk hat in karakteristike rôze oant reade gloed, dy't by it mantsje faak wat feller is as by it wyfke. De sturt is relatyf lang en donkerbrún. De poatjes binne donkergriis oant swart. Hoewol't mantsjes en wyfkes in soad op inoar lykje, is it mantsje yn 'e briedtiid te werkennen oan 'e fellere reade kleur op 'e búk en syn sang.

Fersprieding en systematyk

Eksoat yn Portegal.

De Sint-Helena-astrild hat in ûnbidich ferspriedingsgebiet yn Afrika. It natuerlike leefgebiet rint fan Sierra Leöane yn it westen oant Etioopje yn it easten, en hielendal nei it suden oant yn Súd-Afrika. Fanwegen de hannel yn sierfûgels binne der no ek wylde populaasjes te finen yn bygelyks Súd-Jeropa (Spanje, Portegal), Brazylje, en op ferskate eilannen lykas de Kanaryske Eilannen, Sint-Helena en Hawaï.

De fûgel libbet it leafst yn iepen lânskippen mei heech gers, reidfjilden en strewellen, faak yn 'e buert fan wetter of op lânbougrûn. Se wurde ek faak sjoen yn tunen en parken.

Undersoarten

De Sint-Helena-astrild wurdt opdield yn santjin erkende ûndersoarten, dy't foaral ferskille yn grutte, de yntinsiteit fan 'e reade kleur op 'e búk en de finens fan 'e dwerstreken op it fearrekleed:

Undersoarte	Ferspriedingsgebiet
E. a. kempi	Sierra Leöane, Libearia en Guinee.
E. a. occidentalis	Fan súdlik Maly en Ivoarkust oant de Demokratyske Republyk Kongo.
E. a. peasei	Etioopje.
E. a. macmillani	Súd-Sûdan.
E. a. adesma	Uganda, Rwanda, Boerûndy en westlik Kenia.
E. a. minor	Súd-Somaalje, eastlik Kenia en noardeastlik Tanzania.
E. a. jagoensis	Kaapverdje.
E. a. rubriventris	Gabon oant noardlik Angoala.
E. a. schoutedeni	Súdlik Gabon en súdwestlik Demokratyske Republyk Kongo.
E. a. sousae	It eilân Sao Tomee.
E. a. nigriloris	Súdlik Demokratyske Republyk Kongo.
E. a. cavendishi	Súd-Tanzania oant Sambia, Malawy, Simbabwe en Mozambyk.
E. a. muenzneri	Súdeastlik Tanzania.
E. a. damarensis	Noardlik Namybje en súdlik Angoala.
E. a. astrild	Súd-Afrika, súdlik Namybje en Botswana.
E. a. tenebricosa	Eastlik Súd-Afrika.
E. a. tenebridorsa	Noardlik en sintraal Etioopje.

Sang

It lûd fan de Sint-Helena-astrild is in heech en skerp "tsjyp-tsjyp". It mantsje sjongt in ienfâldich, mar fluch sankje dat bestiet út in searje fan sokke hege lûden. Se brûke harren rop hom kontakt te hâlden mei de rest fan 'e groep, om't se hast altyd yn groepen omfleane.

Briedgedrach

De Sint-Helena-astrild bouwt in grut, rûn nêst fan gers, meastentiids leech by de grûn yn in tichte strûk of tusken heech gers. In hiel bysûnder skaaimerk fan harren nêst is in saneamd skynnêst dat boppe-op it echte nêst boud wurdt. Der wurdt tocht dat it ornearre is om rôfdieren of briedparasiten te mislieden.

Aaikes.

It wyfke leit 4 oant 7 wite aaikes. Beide âlden wikselje it brieden ôf en nachts sitte se faak tegearre op it nêst. Nei sa'n 11 oant 12 dagen komme de aaikes út. De jongen fleane nei likernôch trije wiken út, mar wurde dan noch in skoftsje troch de âlden fuorre.

Status

De soarte wurdt troch de IUCN klassifisearre as net bedrige (Least Concern). De populaasje is stabyl en de fûgel hat him hiel goed oanpast oan gebieten wêr't minsken wenje. De Sint-Helena-astrild profitearret faak fan lânbou en it oanplantsjen fan gerssoarten dêr't se it sied fan ite.

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

BirdLife, oproppen 20 maart 2026. Ebird, oproppen 20 maart 2026. oproppen 20 maart 2026. Commons Wikimedia Commons  Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Sint-Helena-astrild fan Wikimedia Commons.