Sikahart

Sikahert
bok yn de simmer hine
taksonomy
ryk dieren (Animalia) stamme rêchstringdieren (Chordata) klasse sûchdieren (Mammalia) skift evenhoevigen (Artiodactyla) famylje harteftigen (Cervidae) skaai echte harten (Cervus)
soarte
Cervus nippon
Temminck, 1838
IUCN-status: net bedrige
ferspriedingsgebiet

It sikahart (Cervus nippon) of it Japanske reahart is in middelgrutte hartesoarte dy't oarspronklik út it easten fan Aazje komt. De namme 'sika' komt fan it Japanske wurd shika, itjinge gewoan 'hart' betsjut. De soarte is oer de hiele wrâld yntrodusearre yn lannen lykas it Feriene Keninkryk, Ierlân, Frankryk, Dútslan, Poalen, Denemark en de Feriene Steaten foar. Yn Nederlân is de soarte tige seldsum.

Beskriuwing

It sikahart is lytser as it reahart en hat in kompakte bou. Winterdeis is it hier donkergriis oant swart, wylst simmerdeis it hier kastanjebrún is mei opfallende wite stippen. De spegel, it wite plak op it efterein om 'e sturt, is mei donker hier omrâne. It sikahart hat in relatyf lyts gewei en meastentiids maksimaal acht punten oan 'e stange. De skofthichte sit tusken de 70 en 110 sintimeter, ôfhinklik fan 'e ûndersoarte.

Fersprieding en ûndersoarten

It natuerlike ferspriedingsgebiet beslacht it easten fan Aazje, wêrûnder Japan, Taiwan, dielen fan Sina, Koreä en it easten fan Ruslân. Troch de grutte fan it gebiet binne der ferskate ûndersoarten ûntstien:

Undersoarte	Wittenskiplike namme	Fersprieding / opmerkingen
Japan
Kyūshū-sikahart	Cervus nippon nippon	Súd-Japan (Kyūshū en Shikoku); de type-ûndersoarte.
Hokkaido-sikahart	Cervus nippon yesoensis	De grutste Japanske fariant; komt foar op Hokkaido.
Honshu-sikahart	Cervus nippon centralis	De meast foarkommende ûndersoarte op it haadeilân Honshu.
Yakushima-sikahart	Cervus nippon yakushimae	Endemysk op it eilân Yakushima; lytse bou.
Mageshima-sikahart	Cervus nippon mageshimae	Isolearre populaasje op it eilân Mageshima.
Kerama-sikahart	Cervus nippon keramae	Op 'e Kerama-eilannen
Tsushima-sikahart	Cervus nippon pulchellus	Eilân Tsushima; nau besibbe oan fêstelânpopulaasjes.
East-Aazje (fêstelân en oare eilannen)
Mantsjoerijsk sikahart	Cervus nippon mantchuricus	Ruslân, mooglik útstoarn yn Sina en Koreä.
Dybowski-sikahart	Cervus nippon hortulorum	East-Ruslân; de grutste fan alle ûndersoarten.
Formosa-sikahart	Cervus nippon taiouanus	Endemysk yn Taiwan; yn it wyld útstoarn yn 1969, nei weryntroduksje no tanimmend
Fjetnameesk sikahart	Cervus nippon pseudaxis	Noard-Fjetnam; folslein útstoarn yn it wyld, plannen foar weryntroduksje yn tarieding
Súdsineesk sikahart	Cervus nippon kopschi	Súd- en East-Sina; bedrige troch habitatferlies.
Sichuansikahart	Cervus nippon sichuanicus	West-Sina (Sichuan en Gansu).
† Shanxi-sikahart	Cervus nippon grassianus	Provinsje Shanxi, Sina, mooglik útstoarn
† Noardsineesk sikahart	Cervus nippon mandarinus	Utstoarn; eartiids yn Noard-Sina, nei alle gedachten yn it wyld útstoarn
† Luzon-sikahert	Cervus nippon soloensis	Filipinen (Luzon); allinnich bekend as fossyl.

Bûten it natuerlike gebiet is de soarte yn 'e 19e iuw yntrodusearre yn Europa foar de jacht en yn harteparken. Sûnt dy tiid hawwe ûntsnapte dieren wylde populaasjes foarme yn ûnder oaren it Feriene Keninkryk, Ierlân, Frankryk en Nederlân.

Ekology

Sikaherten passe harren maklik oan en libje yn ferskate habitats fan ticht bosk oant sompen en gerslannen. It binne herbivoaren dy’t in breed skala oan planten ite, lykas gers, blêden, twigen en sels beambast. Se binne lûdroftich. Yn 'e brûnstiid (septimber oant novimber) litte de mantsjes in heech fluitsjend lûd hearre om wyfkes te lokjen en oare mantsjes ôf te skrikken. De wyfkes smite nei in draachtiid fan goed sân moannen meastentiids ien keal yn 'e maitiid.

Status, bedriging en beskerming

Op 'e Reade list fan 'e IUCN wurdt de soarte as net bedrige (Least Concern) klassifisearre, foaral fanwegen de grutte populaasjes yn Japan. Guon Sineeske ûndersoarten binne lykwols seldsum of sels útstoarn yn it wyld.

Yn Europa wurdt it sikahart faak as in bedriging sjoen foar it lânseigen reahart. De beide soarten kinne nammentlik krúse (hybridisearje), itjinge liedt ta genetyske fersmoarging fan 'e reahartpopulaasje. Dêrom jilde der yn lannen lykas Nederlân strange regels om de fersprieding fan it sikahert op te kearen.

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Animalia, oproppen 10 maart 2026. oproppen 9 maart 2026. Commons Wikimedia Commons  Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Cervus canadensis fan Wikimedia Commons.