Súdlike maskerwever

Súdlike maskerwever
	; mantsje; ; wyfke
taksonomy
ryk	dieren (Animalia)
stamme	rêchstringdieren (Chordata)
klasse	fûgels (Aves)
skift	moskeftigen (Passeriformes)
famylje	weverfûgels (Ploceidae)
skaai	wevers (Ploceus); Reichenbach, 1863
soarte
Ploceus velatus
	Vieillot, 1819
	IUCN-status: net bedrige
ferspriedingsgebiet
	; Ferspriedingsgebiet (read).

De súdlike maskerwever (Ploceus velatus) is in sjongfûgel út de famylje weverfûgels (Ploceidae)

Skaaimerken

Súdlike maskerwevers wurde 11 oant 14,5 sm lang en ha opfallende skaaimerken. It mantsje hat yn 'e briedtiid in swart masker, in heldergiele kop, in swarte kiel, in opfallend read each, in gielgriene rêch mei swarte markearingen en in giele ûnderkant. De snaffel is swart.

Wyfkes en net-briedende mantsjes ha in doffe, grieneftige giele kleur en streken op 'e bopperêch. It wyfke hat in brún each, wylst it mantsje ek bûten de briedtiid in read each hâldt. De snaffel fan it wyfke is rôzebrún. Jonge fûgels lykje in soad op it wyfke.

De súdlike maskerwever wurdt gauris betize mei de doarpswever (Ploceus cucullatus), mar dy hat in mear bûnte rêch en in krêftiger snaffel by it wyfke.

Fersprieding

De soarte libbet yn súdlik Afrika en syn habitat bestiet út in grut ferskaat fan lânskippen, lykas iepen savannes en semy-drûge gebieten of wiete gebieten. De soarte wurdt ek yn tunen en parken fan beboude gebieten waarnommen.

De súdlike maskerwever wurdt yn seis ferskillende ûndersoarten ferdield:

Ploceus velatus velatus – De Súdafrikaanske provinsjes West-Kaap, Noard-Kaap en Frijsteat.
Ploceus velatus nigrifrons – East-Kaap, noardlik en westlik KwaZûlû-Natal en westlik Swazilân.
Ploceus velatus tahatali – Simbabwe, súdeastlik Botswana, súdwestlik Mozambyk, eastlik Swazilân, noardeastlik KwaZûlû-Natal.
Ploceus velatus shelleyi – Sambia, Malawy en Mozambyk.
Ploceus velatus caurinus – súdlik Angoala, Namybje, Botswana en de provinsje Noard-Kaap.
Ploceus velatus finschi – kustgebiet fan Angoala.

Hâlden en dragen

De fûgel briedt yn koloanjes. Mantsjes ha meardere wyfkes en bouwe wol 25 nêsten yn in seizoen. Lykas oare weverfûgels wurde de nêsten makke fan reid, gers en fezels, wylst wyfkes de nêsten fan binnen mei sêft materiaal beklaaie. It wyfke briedt 1 oant 3 aaikes út. De jonge fûgels fleane 18 dagen nei it útkommen út en wurde ek fersoarge troch it wyfke. De fûgel yt ynsekten, sied en grien.

Status

De IUCN klassifisearret de fûgel as net bedrige (Least Concern, 2018) op 'e Reade list. De wrâldpopulaasje is stabyl en der is gjin bewiis fan tebekgong of grutte bedrigingen.

Boarnen, noaten en referinsjes

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Wikimedia Commons

Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Súdlike maskerwever fan Wikimedia Commons.