Pertsjerksky Himelfeart-kleaster

Ut Wikipedy
Jump to navigation Jump to search
Pertsjerksky Himelfeart-kleaster

Печёрский Вознесенский монастырь

F.l.n.r. Klokketoer, katedraal en de Euthimiustsjerke
F.l.n.r. Klokketoer, katedraal en de Euthimiustsjerke
lokaasje
lân Flag of Russia.svg Ruslân
oblast Coat of arms of Nizhny Novgorod Region.svg Nizjny Novgorod
plak Coat of Arms of Nizhny Novgorod.svg Nizjny Novgorod
bysûnderheden
type bouwurk kleaster
webside Novospassky-kleaster pecherskiy.nne.ru

It Petsjersky Himelfeart-kleaster (Russysk: Печёрский Вознесенский монастырь) is in kleaster yn Nizjny Novgorod, Ruslân. It is it wichtichste kleaster fan it otterdokske bisdom Nizjny Novogorod en de sit fan de biskop. It waard yn 1330 stifte troch de hillige Dionysius fan Soezdal.

Skiednis[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

It kleaster waard troch Dionysius tusken 1328 en 1330 stifte. Guon boarnen wol ha dat it kleaster al yn 1219 troch Joeri II fan Vladimir, mar oer it gehiel nommen wurdt de stifting fan it kleaster oan Dionysius taskreaun. De út it hoalenkleaster fan Kiëv ôfkomstige muonts kaam mei in tal oare bruorren nei Nizjni-Novgorod om dêr trije werst fan de stêd in monastike delsetting oan de Wolga op te rjochtsjen.

Oersicht fan it kompleks

De muontsen libben neffens it krekt tapaste prinsipe dat alles yn de mienskip foel. Hja hiene gjin eigen besittings, alles foel oan de mienskip ta. Alle muontsen, ek de abt fan it kleaster, wurken foar it iten. Sûnder de segen fan de hegumen ferliet nimmen de kleasterpoarte.

Al rillegau nei de stifting waard it kleaster yn fan de meast belangrike kulturele sintra fan it Soesdal's prinsdom Nizjny Novgorod. Yn dy tiid skreau de muonts Laurentius yn it kleaster de Laurentiaanske Kronyk foar Dmitri Konstantinovitsj. Tusken de learlingen fan Dionysius wiene ek twa letter hillich ferklearre muontsen út Nizjny Novgorod: Euthimius fan Soezdal en Makarius fan Unzja. Beide learlingen fan Dionysius lieden sels ek wer op oare plakken nije kleasters (Euthimius it Ferlosser-Euthimiuskleaster yn Soezdal en Makarius it Makarjev-kleaster yn Makarjevo). In oare muonts fan it kleaster, de filosoof Pavel Vysoky, waard de pryster fan de frou fan Dmitri Donskoj, Evdokia fan Moskou.

Poarte

Ierdferskowing[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Katedraal mei skeve klokketoer

Yn de 16e iuw gyng alles tige mei tige mei it kleaster. Mar tsjin it ein fan de iuw barde der in slim ûnheil: op 18 juny 1597 om moarns trije oere kaam de berch nei ûnderen en ferneatige it kleaster. By de ierdferskowing kaam nimmen om it libben, mar fan it hiele kleasterkompleks bleau hast neat oer. Om't noch mear ierdferskowingen net útsluten wurde koene, waard der foar keazen om it kleaster fuortendaliks nei in plak fierder de stream op te ferhûzjen. Der wurdt oannommen dat de heit fan Ruslân's nasjonale held Kûzma Minin bydroegen hat oan de weropbou fan it kleaster nei de ferwoastging.

Yn de jierren 1640-1650 boude de arsjitekt Antipa Konstantinov it no noch besteande kleasterkompleks. Dêrûnder falt ek de fiifkoepelige Himelfeartkatedraal mei in galerij, in tintfoarmige Untsliepenistsjerke mei refter en in poartetsjerke. De stiennen muorre en it waard yn 1765 boud.

It kleaster hie sels in sikenhûs en in opfang foar âlderen en earmen dy't harren net mear rêde koene. Dêrnjonken holp it kleaster ek by de ferdigening fan it lân troch jild, bôle en oare saken oan de tsaristyske troepen te jaan.

Yn 1924 foel it beslút fan NKVD om in ein te meitsjen oan it monastike libben yn it kleaster. It gebouwenkompleks krige dêrnei ferskate funksjes.

Revival[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Yn 1994 krige it kleaster de oarspronklike funksje werom. Op it terrein fan it kleaster is tsjintwurdich ek in museum oer de skiednis fan it bisdom.

Gebouwen[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

  • Himelfeartkatedraal mei klokketoer (1630-1632)
  • Untsliepenistsjerke (1648)
  • Poartetsjerke (1645)
  • Petrus- en Paulustsjerke (1738)
Untsliepenistsjerke

Dêrnjonken binne der op it terrein oare gebouwen út de 17e en 18e iuw, wêrûnder it yn 2005 restaurearre biskoplike paleis.

In opfallend gebou fan it kleaster is de klokketoer by de Himelfeartkatedraal, dy't foars út it lead hinget. Yn de toer hinget in mechanyske klok, dy't de meldijen fan "Боже , Царя храни" (Bozje, Tsarja chrani; God, behoedzje de tsaar) en "Коль славен наш Господь в Сионе" (Kol' slaven nasj Gospod v Sione; Hoe priisd is ús Hear yn Sion; te uzes bekend is ûnder de titel Ich bete an die Macht der Liebe) spilet.

De Untsliepenistsjerke en de poartetsjerke binne tintfoarmige tsjerken dy't boud binne troch de lokale arsjitekt Antipas Konstanintov. Deselde arsjitekt wurke ek by de bou fan de Aartingel Michaelkatedraal yn it kremlyn fan Nizjny Novgorod en by de bou fan it Terempaleis en de restauraasje fan de Untsliepeniskatedraal yn it Moskouse kremlyn.

Boarnen, noaten en referinsjes[boarne bewurkje]

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Dizze side is alhiel of foar in part in oersetting fan de Russysktalige Wikipedyside; sjoch foar de bewurkingsskiednis: ru:Печерский Вознесенский монастырь