Oan Schylge
Oan Schylge is it folksliet fan Skylge, ien fan de Waadeilannen yn it noarden fan Nederlân. De tekst is skreaun yn 1854 troch Jacob Sijbrands Bakker yn it Frysk dat op it eilân praat wurdt. "Oan Schylge" betsjut "Oan Skylge". De oarsprong fan de muzyk is ûnwis: it kin mooglik komponearre wêze troch Hendrik Rotgans (1851-1910), mar it kin ek út in âlder folksliet kommen wêze. By de measte gelegenheden wurdt allinich it earste en it lêste fers songen.
Tekst van J. S. Bakker:
- Oan Skîllinge.[1]
- (Skîlger tongslach.)]
- O Skîlge mîn lândje
- Wat hab ik di jeaf,
- O wa di net prîset
- Di fînt mi toch deaf;
- Dan slût ik mîn eeren,
- Of geet it te bont,
- Dan kan ik net swîje,
- Mar straf se terstont.
- O Skîlge mîn lândje!
- Soa droeg en soa heag,
- Wat leisto dir frolik
- De Noardsé în 't eag.
- Hoa trots bin dîn dunen
- Hoa wît is dîn sân,
- Hoa grien bin dîn helmen
- Mîn jeaf Skîlgerlân.
- O Skîlge mîn lândje,
- Do leist mi oan 't hart,
- Wa di net ris prîset,
- Di dogt di te kort.
- Soa lang asto steetste,
- Soa fest op dîn sân,
- Wæs fol brave minsken
- Mîn jeaf Skîlgerlân!
- J. S. Bakker.
De taal fan de liettekst is yn it dialekt Westersk.
- Oan Schylge
- O, Schylge myn lântse,
- wat hab ik dy jeaf
- |: Al wa dy net priizet,
- dy fynt my toch deaf:|
- Dan slút ik myn earen,
- of geet it te bont
- |: Dan kan ik net swye,
- mar straf se terstont:|
- O Schylge, myn lântse,
- sò droeg en sò heag
- |: Wat leisto dir froalik,
- de Noardsee yn't eag:|
- Hò trots bin dyn dunen,
- hò wyt is dyn sân
- |: Hò grien bin dyn helmen,
- myn jeaf Schylgerlân:|
- O Schylge, myn lântse,
- do leist my oant hort
- |: Wa dy net ris priizet,
- dy dogt dy te kort:|
- Sò lang asto steeste,
- sò fest op dyn sân
- |: Wês fol brave minsken,
- myn jeaf Schylgerlân:|
| Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
|