Rodzige spjocht

rodzige spjocht
taksonomy
ryk	dieren (Animalia)
stamme	rêchstringdieren (Chordata)
klasse	fûgels (Aves)
skift	spjochteftigen (Piciformes)
famylje	Spjochten (Picidae)
skaai	rodzige spjochten (Micropternus)
soarte
Micropternus brachyurus
	Vieillot, 1818
	IUCN-status: net bedrige

De rodzige spjocht (Micropternus brachyurus; synonym: Celeus brachyurus) is in fûgel út de famylje spjochten (Picidae).

Ferskining

De rodzige spjocht is in 25 sm lange, readbrune spjocht mei in swarte bandearing. De soarte hat in frije koarte, swarte snaffel en mantsjes ha in read plak ûnder it each.

Fersprieding

De rodzige spjocht wurdt meastentiids ferdield yn alve ûndersoarten mei de folgjende ferdieling:

Micropternus brachyurus humei – komt foar fan noardlik Yndia, yn Himachal Pradesh oant westlik Nepal
Micropternus brachyurus jerdonii – West-Yndia súdlik nei Sry Lanka
Micropternus brachyurus phaioceps – Fan Sintraal-Nepal en East-Yndia oant súdeastlik Tibet, Myanmar, súdlik Sina en súdlik Tailân
Micropternus brachyurus fokiensis – súdlik Sina en noardlik Fjetnam
Micropternus brachyurus holroydi – Hainan
Micropternus brachyurus williamsoni – súdlik en súdwestlik Tailân
Micropternus brachyurus annamensis – Laos, Kambodja en súdlik en sintraal Fjetnam
Micropternus brachyurus badius – Skiereilân Malakka oant Sumatra, Bangka, Belitung och Nias
Micropternus brachyurus brachyurus – Java
Micropternus brachyurus badiosus – Borneo och norra Natuna-eilannen

De fûgel is de iennige soarte yn it skaai Micropternus. Earder stie de soarte yn it skaai Celeus, mar in stúdzje wiisde út dat de soarte mear besibbe is oan 'e Meiglyptes.

De rodzige spjocht wurdt yn leafbosken en grienbliuwende bosken fan leechlân en hichten oant 1740 m oantroffen, mar ek op plantaazjes.

Hâlden en dragen

It briedseizoen rint ôfhinklik fan 'e lokaasje tusken jannewaris oant juny yn 'e drûge tiid foar de moesson. Beide skaaien grave it nêst út yn nêsten fan beammychammels. Se ite ek fral mychammels. De 2 oant 4 aaien binne wyt en mat en de ynkubaasjetiid is 12 oant 14 dagen. De jonge fûgels bliuwe yn it nêst en kinne nei 20 oant 25 dagen útfleane. De beide âlden bliuwe dan noch in skoft de jonge fûgels fuorjen.

Status

De soarte hat in grut ferspriedingsgebiet en ek de populaasje is grut, mar der wurdt tocht dat de soarte ôfnimt fanwegen habitatferneatiging, mar net genôch om as bedrige beskôge te wurden. De Ynternasjonale Uny foar it Behâld fan 'e Natuer (IUCN) kategorisearret de soarte dêrom as net bedrige (Least Concern, 2024). Der is gjin rûzing fan 'e wrâldpopulaasje.

Boarnen, noaten en referinsjes

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

Wikimedia Commons

Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Micropternus brachyurus fan Wikimedia Commons.