Marion Koopmans
| Marion Koopmans | ||
 | ||
| Marion Koopmans (2028) | ||
| persoanlike bysûnderheden | ||
| echte namme | Maria Petronella Gerarda Koopmans | |
| berne | 21 septimber 1956 | |
| berteplak | Steyl | |
| wurkpaad | ||
| berop/amt | Firolooch, heechlearaar | |
| reden bekendheid | Koronapandemy, lid Outbreak Management Team | |
| prizen | Stevin-premy Machiavellipriis 2020 | |
| offisjele webside | ||
| Webside | ||
Marion Koopmans (Steyl, 21 septimber 1956) is in Nederlânske heechlearaar firology.[1]
Biografy
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Marion Koopmans groeide op yn Steyl [ 2 ] en besocht de nonneskoalle, it Collegium Marianum yn Venlo, studearre diergenêskunde en promovearre yn 1990 oan de Ryksuniversiteit Utert op in stúdzje nei it torofirus yn fee. Dêrnei wurke se trije jier by it Amerikaanske Sintrum foar Syktekontrôle en Previnsje (CDC). Dêrnei waard se ûndersiker by it Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM), wêrfan't se fan 2001 oant 2014 haad Firology fan it laboratoarium ynfeksjesykten wie. Yn 2006 waard se bestjoerslid fan it Centrum Infectieziektebestrijding.
Yn 2007 waard se oansteld as bysûnder heechlearaar yn de firology oan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Op 8 maart 2007 hold se har ynaugurele rede. Se is sûnt 2013 haad fan de ôfdieling Firuswittenskippen (Viroscience) fan it Erasmus MC. Yn 2025 droech se it ôfdielingshaadskip oer oan prof. dr. M. Palmarini. By har afscheid as ôfdielingshaad fan waard se beneamd ta Kommandeur yn de Oarder fan Oranje-Nassau. Sûnt 2014 advisearret se de Wrâldsûnensorganisaasje (WHO) oer de bestriding fan nije ynfeksjesykten.
Koopmans is spesjalisearre yn itensfirussen, de fersprieding fan firussen tusken bisten en de oerdracht derfan op minsken. Dêrneist is se spesjalisearre yn norofirussen en inisjatyfnimster fan it ynternasjonale Noronetwork.
Se spile in wichtige rol by it yndamjen fan de fersprieding fan it ebolafirus yn 2014 yn Sierra Leone en Libearia mei de ynset fan mobile laboratoaria. Ek wurke se mei oan de maatregels tsjin útbrekken fan SARS (2003), de Meksikaanske gryp (2009), MERS (2012), en Zikakoarts (2016).
Koopmans is (mei-)auteur fan mear as 500 artikels yn wittenskiplike tydskriften. Se krige yn de rin fan de jierren finansjele stipe foar ûndersykswurk en is as adviseur ferbûn oan in soad nasjonale en ynternasjonale sûnensorganisaasjes lykas de Nederlandse Gezondheidsraad en de WHO. Sûnt 2019 is se lid fan de Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen.
Sûnt 2016 is Koopmans Scientific Director Emerging infectious diseases by it Netherlands Centre for One Health. Under har koördinaasje falt sûnt 2019 ek it One Health PACT-ûndersyksprojekt, in ynternasjonaal konsortium fan in tal organisaasjes en ynstituten dat ûndersyk docht nei firussen dy't troch miggen oerdroegen wurde kinne.
Koopmans is fan begjin 2020 ôf ko-koördinator fan it ynternasjonale ûndersyksprojekt Versatile Emerging infectious disease Observatory (VEO). It doel fan VEO is om in ynteraktyf firtueel waarnimmingssintrum op te setten dêr't nije opkommende ynfeksjesykten yntiids mei opspoard, beoardiele en monitoard wurde kinne. Dêryn sammelje de ûndersikers yn Europa gegevens fan miggen en trekfûgels en harren gefoeligens foar it Westnylfirus.
Sûnt 17 maart 2020 advisearret Koopmans ek de Europeeske Kommisje. Sy makke yn desimber 2020 ek diel út fan in ynternasjonaal ûndersyksteam fan de WHO dat ûndersyk docht nei de komôf fan it koroanafirus yn Sina.
Under de koroanakrisis yn Nederlân
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Yn de koroanakrisis yn Nederlân yn 2020 wie Koopmans lid fan it Outbreak Management Team dat it kabinet-Rutte III advisearre oer maatregels dy't de fersprieding tsjingean moasten fan it 'koroanafirus' SARS-CoV-2. Yn dy rol krige se lanlike bekendheid. Dêrmei waard se foar in part wol in "beaken fan betrouberens", mar krige sy ek te krijen mei it groeiende wantrouwen fan tsjinstanners fan it coronabelied fan de Nederlânske ryksoerheid. Se krige haatmails en bedrigingen, wêrmei't ek oare promininte wittenskippers te meitsjen krigen, lykas de foarsitter fan it OMT, Jaap van Dissel, ek direkteur fan it RIVM. Se is ek meardere kearen oanklage, fanwegen smaad, mislieding of foar misdieden tsjin de minsklikheid. Dy oanklachten binne allegearre wjerlein yn rjochtsaken. Under oare de aksjegroep "Viruswaarheid" makke in dossier oer har.
| Boarnen, noaten en/as referinsjes: |
|