Springe nei ynhâld

Kustreager

Ut Wikipedy
Kustreager
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skiftpilekaaneftigen (Pelecaniformes)
famyljereagerfûgels (Ardeidae)
skaailytse reagers (Egretta)
soarte
Egretta gularis
Latham, 1790
IUCN-status: net bedrige
ferspriedingsgebiet

De kustreager (Egretta gularis) is in fûgel út 'e famylje reagerfûgels (Ardeidae).

De kustreager is in relatyf lytse reager fan 55 oant 65 sintimeter lang en lykas de rifreager ien mei twa kleurfarianten: in laaigrize mei in wite kiel en in wite.

Grize morf
Wite morf

De wite morf fan 'e Egretta gularis kin maklik betize wurde mei de lytse wite reager (Egretta garzetta). De kustreager hat meastentiids in wat robústere en wat sterker nei ûnder bûge snaffel. Ek makket de soarte ornaris in wat kompaktere en swierdere yndruk. De bleate hûd tusken each en snaffel (de team) is faak grienich of gielich, wylst dy by de lytse wite reager meast grizich oant blaugrizich is, hoewol’t dy kleur yn de briedtiid feroarje kin.

Hâlden en dragen

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De briedtiid ferskilt geografysk. De fûgel briedt meastentiids yn lytse oant middelgrutte koloanjes, faak tegearre mei oare reagerfûgels, yn mangroves, strûken of lege beammen, somtiden op rotsige eilantsjes of kliffen. It nêst is in ienfâldich platfoarm fan tûken en in lechsel bestiet út 2–3 blaugriene aaien. De briedtiid duorret 21 oant 25 dagen. Beide âlden briede en fuorje de jongen en de piken ferlitte it nêst nei likernôch 4 oant 5 wiken.

De jachttechnyk fan 'e fûgel is in stadich rinnen troch ûndjip wetter en wachtsje oant der in proai komt. Somtiden jaget er ek aktyf mei rappe, energike bewegings.

Fersprieding en systematyk

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

It ferspriedingsgebiet leit oan 'e Atlantyske kust fan Mauretaanje en Senegal súdlik oant Angoala, de kusten fan û.o. Eritreä, Somaalje, Kenia en Tanzania, de kusten fan 'e Perzyske Golf en de Reade See en by kusten en eilannen fan û.o. Madagaskar.

It habitat bestiet fral út rotsige seekusten, koraalriffen, lagunea en mangroves. De fûgel wurdt selden fier fan see sjoen.

Populaasjes yn it gebiet fan 'e Yndyske Oseaan wurde troch guon taksonomen as ûndersoarte of as aparte soarte behannele, itjinge ta taksonomyske diskusje laat.

Der binne twa erkende ûndersoarten:

De soarte hat in grut ferspriedingsgebiet en in grutte populaasje mei in stabile ûntwikkeling. Op basis fan dy kritearia kategorisearret de IUCN de soarte as net bedrige (Least Concern, 2025).

Boarnen, noaten en/as referinsjes: