Korsikaansk sitroensyske
| Korsikaansk sitroensyske | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||
| taksonomy | ||||||||||||
| ||||||||||||
| soarte | ||||||||||||
| Carduelis corsicana | ||||||||||||
| (Koenig, 1899) | ||||||||||||
IUCN-status:  | ||||||||||||
It Korsikaansk sitroensyske (Carduelis corsicana) is in lytse moskeftige fûgel út de famylje fan 'e finkfûgels (Fringillidae). Hoewol't de soarte nau besibbe is oan it gewoane sitroensyske, wurdt de fûgel hjoed-de-dei as in aparte soarte beskôge dy't beheind is ta in pear eilannen yn 'e Middellânske See.
Beskriuwing
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]It Korsikaansk sitroensyske liket in soad op it gewoane sitroensyske, mar is wat lytser en hat in oar kleurepatroan. De fûgel is likernôch 11 oant 12 sintimeter lang. It mantsje hat in heldergiele kiel en in heldergiel boarst, mar de rêch is folle bruner en mear streke as by syn neiste sibbe op it fêstelân. In wichtich ûnderskie is de grize kleur yn 'e nekke en flanken, dy't by de Korsikaanske soarte faak wat yntinser is. De snaffel is griis oant hoarnkleurich, wylst de poatsjes griis oant fleiskleurich binne.
Der is sprake fan seksuële dimorfy: wyfkes binne oer it generaal wat fletser fan kleur en hawwe mear brune streekjes op it boarst en de flanken as mantsjes.
Fersprieding
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]It ferspriedingsgebiet fan 'e soarte is beheind. De soarte komt allinnich foar op Korsika, Sardynje en de Toskaanske arsjipel (lykas Elba).
Oars as it gewoane sitroensyske, dat in fûgel fan 'e bergen is, komt de Korsikaanske fariant foar fan seenivo oant op 'e heechste berchtoppen fan 'e eilannen (oant 2000 meter). Se hawwe in foarkar foar iepen terrein mei strûken, lykas de typyske mediterrane maquis en iepen bosken mei dinnen of stieniken.
Ekology
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]It iten bestiet foar it grutste part út sied fan gers, krûden en strûken. Se binne faak te finen op 'e grûn of yn lege strewellen wylst se sykje nei fretten. Yn 'e briedtiid wurde der ek wol ynsekten iten.
It nêst wurdt meastentiids leech yn tichte strûken boud, mar somtiden ek heger yn 'e beammen. It is in stevich boud komke fan gers, moas en wol. It wyfke leit meastentiids trije oant fiif aaikes. De briedtiid en de soarch foar de jongen komt fierhinne oerien mei dy fan it gewoane sitroensyske.
Taksonomy
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Hiel lang waard it Korsikaansk sitroensyske as in ûndersoarte fan it sitroensyske (Carduelis citrinella corsicana) behannele. Op basis fan DNA-ûndersyk en ferskillen yn uterlik en sang, wurdt de soarte sûnt it begjin fan 'e 21e iuw as in selsstannige soarte erkend. Lykas it sitroensyske is it Korsikaansk sitroensyske ferhûze fan it skaai fan 'e kanarjes (Serinus) nei dat fan 'e putters (Carduelis).
Status
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De trend fan 'e populaasje is net bekend. Om't it ferspriedingsgebiet beheind is ta in pear eilannen, is de soarte kwetsber foar grutte feroarings yn it habitat. Dochs stiet de fûgel as 'net bedrige' (Least Concern) op 'e Reade list fan 'e IUCN. In rûge rûzing út 2018 giet út fan in totale populaasje fan 26.000 oant 51.000 fûgels.
| Boarnen, noaten en/as referinsjes: | ||
|
