Korjakeberchtme
| Korjakeberchtme | ||
 berchtme | ||
 | ||
| geografy | ||
| diel fan | Noardeast-Sibearyske berchrigen | |
| regio | Noardeast-Aazje | |
| lân |  Ruslân | |
| Kraj Kamtsjatka en Tsjûkotka | ||
| sifers | ||
| lingte | ± 1.200 km | |
| breedte | oant ± 300 km | |
| heechste punt | Ledjanaja | |
| hichte | 2.562 m | |
| geology | ||
| yndieling | middelberchtme | |
| âldens | benammen Mesozoïkum–Senozoïkum | |
| stiensoarte | sedimintêre en fulkanyske stiente | |
| kaart | ||
  Korjakeberchtme
| ||
It Korjakeberchtme of it Korjakeheechlân (Russysk: Корякское нагорье, Korjakskoje nagorje) is in berchgebiet yn it uterste noardeasten fan Ruslân. It leit benoarden it Kamtsjatka-skiereilân en beslacht dielen fan 'e kraj Kamtsjatka en it autonoom distrikt Tsjûkotka. It berchgebiet rint fan 'e kust fan 'e Beringsee oant de See fan Ochotsk en hat in lingte fan likernôch 1.200 kilometer.
Geografy
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]It Korjakeberchtme bestiet út in rige parallel rinnende berchrigen dy't fan súdwest nei noardeast rinne. Tusken de berchrigen lizze brede rivierdellingen en bekkens. De heechste top is de Ledjanaja (Russysk: Гора Ледяная; Gora Ledjanaja), dy't 2.562 meter boppe seenivo leit.
Yn it gebiet ûntspringe ferskate rivieren dy't útmûnje yn 'e Beringsee of de See fan Ochotsk. In grut part fan it lânskip is min tagonklik en wurdt allinne troch lytse mienskippen bewenne.
Untstean
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]It berchtme ûntstie troch de botsing fan tektoanyske platen oan 'e eastlike râne fan Aazje. De opheffing sette benammen yn it Mesozoïkum útein en duorre fierder yn it Senozoïkum. It gebiet bestiet út in mingeling fan sedimintêre en fulkanyske stienten, mei op guon plakken ynkringingen fan granyt.
Hoewol't it Korjakeberchtme tichteby de fulkanyske sône fan Kamtsjatka leit, makket it gjin diel út fan 'e aktive fulkanyske berchrige fan dat skiereilân.
Klimaat
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]It klimaat is subarktysk. De winters binne lang en strang, mei in soad snie, wylst de simmers koart en koel binne. Oan 'e kust hat de Beringsee in matigjende ynfloed, mar ynlânsk kinne de temperatueren yn 'e winter fier ûnder it friespunt sakje. Troch de lege temperatueren komt permanint beferzen ûndergrûn (permafrost) yn grutte parten fan it gebiet foar.
Floara en fauna
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De legere dielen wurde foar in part oerdutsen troch iepen taigabosken mei benammen lariks. Op gruttere hichten giet dat oer yn berchtûndra mei moas, koarstmoas en lege strûken.
It Korjakeberchtme is in wichtich briedgebiet foar tal fan fûgelsoarten. Steltrinners, guozzen, einen en rôffûgels briede yn 'e sompen, rivierdellingen en tûndra's. Ta de sûchdieren dy't yn it Korjakeberchtme foarkomme, hearre ûnder oare de brune bear (Ursus arctos), de poalfoks (Vulpes lagopus), it rindier (Rangifer tarandus), de wolf (Canis lupus) en de warch of berchmarter (Gulo gulo).
Namme
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]It berchtme is ferneamd nei de Korjaken, in oarspronklik folk dat fan âlds yn it noardeasten fan Sibearje libbet en waans tradisjonele bestean benammen basearre wie op rindierhâlderij, fiskerij en jacht.
 |
Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Koryak Mountains fan Wikimedia Commons. |