Katedraal fan Livorno

	Sint-Fransiskuskatedraal Cattedrale di San Francesco
	Lokaasje
lân	Itaalje
regio	Toskane
plak	Livorno
adres	Piazza Grande
koördinaten	43°33' N 10°18' E
	Tsjerklike gegevens
tsjerkegenoatskip	Roomsk-Katolike Tsjerke
bisdom	Livorno
patroanhillige	Marije, Fransiskus fan Assisi, Julia fan Korsika
	Arsjitektuer
arsjitekt	Alessandro Pieroni
boujier	1594–1606; werbou: 1950-1952
boustyl	renêssânse, barok
	Webside
	www.diocesilivorno.it
	Kaart
	;

De Domtsjerke Sint-Fransiskus is een katedraal yn 'e Toskaanske stêd Livorno, Itaalje.

Skiednis

Doe't de Medici-famylje yn 'e 16e iuw fan Livorno in nije havenstêd meitsje woe, liet Ferdinando I de' Medici ek in grut plein oanlizze, it hjoeddeiske Piazza Grande. De bou fan 'e tsjerke oan dat plein sette yn 1594 neffens in ûntwerp fan 'e hôfarsjitekt Alessandro Pieroni útein. De tsjerke waard yn 1602 wijd oan Marije, Fransiskus fan Assisi en Sint-Julia en is sûnt 1806 de katedraal fan it troch Pius VII stifte bisdom. De bou fan 'e klokketoer folge letter yn 1599. De tsjerke krige in moai ynterieur mei moarmeren koerbanken, alters en in tige moai houten plafond fan Vincenzo Ricordati.

De oarspronklik rjochthoekige tsjerke waard yn 'e 18e iuw ferboud en útwreide. Doe krige de tsjerke troch it tafoegjen fan in dwersskip mei sydkapellen in krúsfoarm. Tusken 1716 en 1720 wie de bou fan 'e Kapel fan it Hillich Sakramint, wylst de Kapel fan 'e Unbesmodzge Untfinzenis yn 1727 foltôge waard. De kapellen waarden fersierd mei barokke keunstwurken fan Giovanni Baratta en Giuseppe Maria Terreni.

Yn 1817 waard de âlde 17e iuwske klokketoer efter de tsjerke ferfongen troch in nijenien fan 50 m heech fan Gaspero Pampaloni, om't de âlde troch de ierdskodding fan 1814 brekfallich woarn wie.

By de bombardeminten fan 1943–1944 op 'e stêd waard Livorno foar in grut part ferneatige en ek de katedraal en it Piazza Grande leinen foar it grutste part yn pún. Nei de oarloch waard de katedraal tusken 1950 en 1952 werboud ûnder lieding fan arsjitekt Savino del Bene. It oarspronklik ûntwerp fan Pieroni waard folge, mar de werbou fûn mei moderne techniken en materialen plak. De katedraal waard yn 1952 op 'e nij ynwijd.

Ynterieur

De tsjerke is trijeskippich en hat in heechalter en ferskate sydkapellen. De katedraal hie eartiids in soad keunstwurken fan 17e-iuwske Toskaanske skilders. In oantal dêrfan is mei in soad fresko's en ek it houten plafond by de bombardeminten ferlern gien, mar guon binne bewarre bleaun of restaurearre.

De katedraal is fral bekend om it skilderij Kristus mei de Toarnekroan fan Fra Angelico út ± 1420. Oare wurken binne fan Jacopo Ligozzi (Sint-Fransiskus), Domenico Cresti (Madonna mei Bern en hilligen), Giovanni Bilivert (Sint Anne mei Marije).

Foar de oarloch hongen der seis klokken yn 'e toer. Fan 'e ferneatige klokken binne nei de oarloch fiif nije klokken getten.

Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Domtsjerke fan Livorno fan Wikimedia Commons.