Springe nei ynhâld

Jemenityske astrild

Ut Wikipedy
Jemenityske astrild
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skiftmoskeftigen (Passeriformes)
famyljeprachtfinken (Estrildidae)
skaaiastrilden (Estrilda)
soarte
Estrilda rufibarba
Cabanis, 1851
IUCN-status:

De Jemenityske astrild (Estrilda rufibarba) is in lyts fûgeltsje út de famylje fan 'e prachtfinken (Estrildidae). De soarte is endemysk foar it súdwestlike diel fan it Arabysk Skiereilân. It is in nauwe sibbe fan 'e Helena-astrild, mar hat in folle beheinder ferspriedingsgebiet.

De Jemenityske astrild is in lytse fûgel fan likernôch 10 sintimeter lang. It fearrekleed is oer it algemien griisbrún oant bêzje, mei hiel fine, donkere dwersstreekjes oer de fearren fan 'e rêch, de wjukken en de flanken. Lykas by oare astrilden is it meast opfallende skaaimerk de helderreade streek, dy't as in masker troch it each rint. De kiel en it boarst binne ljochter. De snaffel is swart, mar kin yn 'e briedtiid oan 'e basis wat readich wurde. De sturt is relatyf koart en donker fan kleur. Der is mar in lyts bytsje ferskil tusken de mantsjes en de wyfkes; de wyfkes binne faak wat doffer fan kleur en hawwe minder felle reade aksinten op 'e búk.

Fersprieding en systematyk

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De Jemenityske astrild komt allinnich foar yn it súdwesten fan Saûdy-Araabje en it westen fan Jemen. It is ien fan 'e pear prachtfinken dy't bûten Afrika en Súd-Aazje foarkomme, al wurdt it Arabysk Skiereilân faak as in brêge tusken dy gebieten beskôge. De fûgel libbet yn it heechlân en de kustgebieten, meastentiids yn 'e buert fan wetter. Se wurde yn tichte begroeiïng oan 'e rânen fan wady's (drûge rivierbêden dy't út en troch folrinne) oantroffen, yn strewellen op heuvelskeanten en op lânbougrûn dêr't nôt ferboud wurdt.

Oer it briedgedrach yn it wyld is net in hiel soad bekend, mar is yn grutte halen itselde as dat fan 'e Helena-astrild. Se bouwe in rûn nêst fan gers en lytse tûkjes, faak ferstoppe yn tichte strûken of heech gers. De fûgels briede faak yn lytse koloanjes of losse groepen. In nêst bestiet yn 'e regel út 4 oant 6 wite aaikes.

De soarte wurdt troch de IUCN klassifisearre as net bedrige (Least Concern). It ferspriedingsgebiet is relatyf lyts is en de populaasje liket ôf te nimmen. Op guon plakken profitearret de fûgel fan 'e tradisjonele lânbou, mar hy kin gefoelich wêze foar grutte feroarings yn it wetterbehear yn it drûge leefgebiet.

Boarnen, noaten en/as referinsjes: