Springe nei ynhâld

Jabierû

Ut Wikipedy
jabierû
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skifteiberteftigen (Ciconiiformes)
famyljeeibertfûgels (Ciconiidae)
skaaireuze-earrebarren (Jabiru)
soarte
Jabiru mycteria
Lichtenstein, 1819
net bedrige
ferspriedingsgebiet

De jabierû of reuze-earebarre (Jabiru mycteria) is in fûgel út it monotypysk skaai reuze-earrebarren (Jabiru) yn it skift eiberteftigen (Ciconiiformes)

Fûgel dy't de piken fuorreet.

De jabierû is de grutste eibertfûgel fan 'e Nije Wrâld. De fûgel hat in opfallende ferskining mei in folslein wyt fearrekleed. De kop en de boppekant fan 'e nekke binne keal en swart fan kleur. Under oan 'e nekke sit in opfallende reade elastyske hûdbân dy't fel fan kleur wurde kin as de fûgel him opwynt. De snaffel is massyf, swart en in bytsje nei boppen bûgd. In folwoeksen jabierû kin wol 1,2 oant 1,5 meter heech wurde, mei in spanwiidte tusken 2,3 en 2,8 meter.

Fersprieding en systematyk

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De jabierû is de iennige soarte yn it skaai jabierû's. De fûgel komt foar yn in grut part fan Sintraal- en Súd-Amearika, fan it suden fan Meksiko oant it noarden fan Argentynje. De grutste populaasjes binne te finen yn 'e Pantanal yn Brazylje en de Gran Chaco yn Paraguay. Se hâlde har benammen op yn iepen wetterrike gebieten, lykas sompen, oerstreamde savannes en rivieriggen.

Hâlden en dragen

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De fûgel is in opportunistyske fiker. It dieet bestiet foar in grut part út fisk, mar se ite ek amfibyen, lytse reptilen (lykas jonge kaaimannen), moksels en grutte ynsekten. Se sykje harren iten yn' e regel op 'e taast yn ûndjip wetter; se stekke de snaffel yn it wetter en klappe dy ticht sadree't se in proai fiele.

De fûgels briede yn it drûge seizoen. Se bouwe mânske nêsten fan tûken en modder yn hege beammen. In nêst kin jierrenlang brûkt wurde en groeit hieltyd fierder oan oant wol twa meter yn trochsneed. It wyfke leit meastentiids twa oant fiif aaien. Beide âlden wikselje inoar ôf by it brieden en it fuorjen fan 'e jongen.

Status en bedrigingen

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

Op 'e Reade List fan 'e IUCN hat de jabierû de status net bedrige (Least Concern). Hoewol't de populaasje yn Súd-Amearika stabyl liket, wurdt de fûgel yn guon regio's yn Sintraal-Amearika dochs bedrige troch it ferlies fan leefgebiet. It drûchlizzen fan sompen foar lânbou en it kapjen fan hege beammen dêr't se harren nêsten yn bouwe binne de grutste bedrigingen foar de fûgel.

Boarnen, noaten en/as referinsjes: