Springe nei ynhâld

Grize gril

Ut Wikipedy
Grize gril
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skiftwilstereftigen (Charadriiformes)
famyljesnipfûgels (Scolopacidae)
skaaigrillen (Calidris)
soarte
Calidris pusilla
Linnaeus, 1766
IUCN-status:
ferspriedingsgebiet


     briedfûgel
     trekfûgel


     wintergast


De grize gril (Calidris pusilla) is in fûgel út de famylje fan 'e snipfûgels (Scolopacidae).

Grize grillen.

De grize gril wurdt likernôch 13 oant 15 sintimeter grut, weaget tusken de 20 en 32 gram en hat in wjukspanwiidte fan 29 oant 30 sm. De snaffel is frij dik; de juvenyl hat de koartste snaffel en it folwoeksen wyfke de langste. Folwoeksen fûgels hawwe swarte poaten.

Yn it simmerkleed is de folwoeksen fûgel hast altiten griisbrún fan boppe. It boarst is streke en it fearrekleed mist de readbrune dielen. De búk en de flanken binne sawol simmerdeis as winterdeis effen wyt. Winterdeis is de fûgel grizer en tige dreech te ûnderskieden fan oare soarten.

Fersprieding en biotoop

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De soarte briedt yn it uterste noardeasten fan Sibearje, westlik en noardlik Alaska en noardlik Kanada. It is in trekfûgel dy't oerwinteret oan 'e kusten fan Súd-Amearika benoarden de evener. Guon fûgels migrearje lykwols net fierder as de súdlike Feriene Steaten. Se trekke mei hûnderten oant tûzenen nei harren oerwinteringsgebieten, wêrby't se tuskentiids foerazjearje yn 'e Baai fan Fundy en de Delaware Bay. Regelmjittich komme in pear fûgels foar yn West-Jeropa; yn Nederlân is dizze soarte ek út en troch as dwaalgast waarnommen.

De fûgel briedt by wetter op 'e súdlike tûndra fan Kanada en Alaska. It nêst wurdt op 'e grûn makke. It mantsje makket meardere ûndjippe kûltsjes, wêrnei't it wyfke der ien útkiest foar it meitsjen fan it nêst. Sy makket it nêst fan gers en oare materialen. Der wurde fjouwer aaikes lein. It mantsje helpt mei by it útbrieden. Nei it útkommen fan 'e aaien lit it wyfke nei in pear dagen de jonge piken by it mantsje efter. De jongen soargje dan al foar harren eigen iten. De fûgels sykje harren iten yn it slyk.

De grutte fan 'e populaasje is yn 2024 op 9 miljoen oant 11 miljoen folwoeksen fûgels rûsd, mar der wurdt fan útgien dat dit tal sterk ôfnimt. Op 'e Reade List fan 'e IUCN hat dizze soarte dêrom de status gefoelich (Near Threatened).

Boarnen, noaten en/as referinsjes: