Springe nei ynhâld

Griiskopputter

Ut Wikipedy
Griiskopputter
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skiftmoskeftigen (Passeriformes)
famyljefinkfûgels (Fringillidae)
skaaiputters (Carduelis)
soarte
Carduelis caniceps
Vigors, 1831
IUCN-status: net evaluearre (faak ûnder C. carduelis)

De griiskopputter of eastlike putter (Carduelis caniceps) is in lytse moskeftige fûgel út de famylje fan 'e finkfûgels (Fringillidae). Hy is nau besibbe oan 'e yn Europa bekende putter (Carduelis carduelis), mar ûnderskiedt him troch it ûntbrekken fan it swart-wite patroan op 'e kop.

De eastlike putter is likernôch 12 oant 13,5 sintimeter lang. It meast opfallende ferskil mei de gewoane putter is de kop: op it plak dêr't de gewoane putter in swarte pet en in wite nekke hat, is de eastlike putter folslein griis. Fierder is de griiskopputter op 'e boppe en ûnderkant folle grizer en hat er in wite búk, wylst de putter dêr waarmbrún is. It reade masker is by de griiskopputter wol oanwêzich, mar faak wat lytser of minder skerp ôftekene. De hoarnkleurige, skerpe snaffel fan 'e griiskopputter is wat langer as dy fan 'e gewoane putter. De wjukken hawwe it karakteristike patroan fan 'e putter: swart mei in brede, felgiele bân. De poatsjes binne fleiskleurich oant ljochtbrún.

Ferskil yn koptekening tusken de beide soarten
Eastlike putter of griiskopputter
(Carduelis caniceps)
Putter of distelfink
(Carduelis carduelis)

De eastlike putter komt foar yn 'e sintrale dielen fan Aazje. It ferspriedingsgebiet rint fan it easten fan Iran, oer Afganistan en Pakistan, oant yn 'e Himalaya, Tibet en it súden fan Sibearje. Dizze fûgels libje yn iepen bosken, yn tunen en agraryske gebieten, faak yn heuveleftige of bercheftige kriten. Ofhinklik fan it klimaat kinne it stânfûgels wêze, mar populaasjes út it hege noarden lûke winterdeis nei it suden.

De taksonomyske status fan 'e griiskopputter is in punt fan diskusje. Der binne ferskate ûndersoarten beskreaun:

Foerazjearjende fûgel.

Lykas de oare fûgels fan it skaai yt de griiskopputter sied. Se hawwe in foarkar foar it sied fan 'e cirsium, mar se ite ek sied fan oare krûden en beammen (lykas de els). Mei harren skerpe snaffel kinne se sied handich út de flúskes pelle. Yn 'e briedtiid wurde ek lytse ynsekten iten.

Dêr't de ferspriedingsgebieten fan 'e eastlike en de westlike putter inoar oerlaapje (yn bygelyks Sintraal-Aazje), wurde faak krusingen sjoen dy't tuskenbeiden skaaimerken hawwe.

De soarte wurdt troch de IUCN as net bedrige (Least Concern) op 'e Reade list klassifisearre. Oannommen wurdt dat de populaasje stabyl is.

Boarnen, noaten en/as referinsjes: