Greidegoars

greidegoars
Mantsje Wyfke
taksonomy
ryk dieren (Animalia) stamme rêchstringdieren (Chordata) klasse fûgels (Aves) skift moskeftigen (Passeriformes) famylje goarsfûgels (Emberizidae) skaai goarzen (Emberiza)
soarte
Emberiza cioides
Brandt, 1843
IUCN-status:

De greidegoars (Emberiza cioides) is in Aziatyske fûgel út 'e famylje fan 'e goarsfûgels (Emberizidae) yn it skift moskeftigen (Passeriformes).

Skaaimerken

Juvenyl.

De greidegoars is in likernôch 15,5 sintimeter lange goars. It folwoeksen mantsje hat in foar it meastepart rustbrún liif mei donkere streken op 'e rêch. De dúdlik tekene kop is brún, mei in wite wynbraustrek, snorstreek en kiel, en griiseftige kanten fan 'e hals. De poaten binne brúnrôze en de sturt hat wite bûtenste sturtfearren. It folwoeksen wyfke liket op it mantsje, mar is doffer en bleker, mei in minder dúdlike koptekening.

Rop en sang

De greidegoars sjongt in flugge en koarte rige lûden fanôf in ferhege sitplak. De rop bestiet út in rige fan maksimaal fjouwer skerpe toanen.

Fersprieding en systematyk

De greidegoars wurdt ferdield yn fiif ûndersoarten mei de folgjende fersprieding:

• Emberiza cioides tarbagataica – in trekfûgel dy't yn bercheftige gebieten fan Sintraal-Aazje briedt. Hy oerwinteret sa fier nei it suden as noardlik Mongoalje.
• Emberiza cioides cioides – briedt fan 'e noardwestlike Altaiberchtme oant Transbaikal en Mongoalje.
• Emberiza cioides weigoldi – briedt fan it easten fan Transbaikalje oant Mantsjoerije, noardlik Liaoning en Noard-Koreä.
• Emberiza cioides castaneiceps – briedt yn súdlik en sintraal Koreä en eastlik Sina.
• Emberiza cioides ciopsis – in trekfûgel dy't yn 'e súdlike Koerilen en op 'e Japanske eilannen briedt. Hy oerwinteret nei it suden ta oant súdlik Honsjû.

Der binne ferskate waarnimmingen út Jeropa, mar it wurdt net wierskynlik achte dat dizze fûgels Jeropa op natuerlike wize berikt hawwe.

Sibskip

De greidegoars is nau besibbe oan sawol de grize goars (Emberiza cia) as de rotsgoars (Emberiza godlewskii).

Ekology

De soarte komt foar yn drûge en iepen gebieten, lykas strûkgebieten, lânbougebieten, gerslannen en iepen bosklânskippen. De fûgel bout syn nêst leech yn in strûk of streekrjocht op 'e grûn, dêr't it wyfke trije oant fiif aaien yn leit. De aaien wurde alve dagen bebret. De jongen kinne alve dagen nei it útkommen fleane. De pearkes binne monogaam en keare alle jierren werom nei itselde briedgebiet.

Status en bedrigings

De soarte hat in grut ferspriedingsgebiet en in grutte populaasje mei in stabile ûntwikkeling en wurdt nei alle gedachten net bedrige troch substansjele bedrigings. Op grûn fan dy kritearia klassifisearret de Ynternasjonale Uny foar Natuerbeskerming de soarte as net bedrige (Least Concern, LC). De wrâldpopulaasje is net rûsd, mar de soarte wurdt omskreaun as frij algemien oant pleatslik algemien.

Boarnen, noaten en/as referinsjes:

BirdLife, 4 septimber 2026.] Birds of the World, 4 septimber 2026.] eBird, 4 septimber 2026.] Sjoch foar referinsjes/boarnen: se:Ängssparv Commons Wikimedia Commons  Ofbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Greidegoars fan Wikimedia Commons.