Springe nei ynhâld

Fioletbúkastrild

Ut Wikipedy
Fioletbúkastrild

mantsje

Wyfke
taksonomy
rykdieren (Animalia)
stammerêchstringdieren (Chordata)
klassefûgels (Aves)
skiftmoskeftigen (Passeriformes)
famyljeprachtfinken (Estrildidae)
skaaigranaatastrilden (Granatina)
soarte
Granatina ianthinogaster
Reichenow, 1879
IUCN-status: net bedrige

De fioletbúkastrild (Granatina ianthinogaster) is in opfallende en kleurrike fûgel út de famylje fan 'e prachtfinken (Estrildidae). De fûgel is lânseigen yn it easten fan Afrika en waard yn 1879 foar it earst wittenskiplik beskreaun troch de Dútske ornitolooch Anton Reichenow.

De fioletbúkastrild is likernôch 13 oant 14 sm lang. Lykas by de nau besibbe granaatastrild is der in dúdlik ferskil tusken de skaaien. It mantsje hat in kastanjebrune kop en nekke. It meast opfallende skaaimerk is de fioletblauwe kleur op it boarst, de búk en om 'e eagen hinne (as in masker). De snaffel is helder read.

It wyfke is foar it grutste part brún-bêzje. Se hat wat blauwe markearrings om 'e eagen hinne, mar folle minder as it mantsje. Op it boarst en de búk hat se faak wytige stippen of streken. De jongfûgels lykje op it wyfke, mar misse noch de fioletblauwe markearrings.

Fersprieding en leefgebiet

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De fioletbúkastrild komt foar yn it easten fan Afrika, yn lannen as Etioopje, Kenya, Somaalje, Súd-Sûdan, Tanzania en Uganda. It leefgebiet bestiet út drûge savannes mei in soad strûken en leech hout, faak mei in soad acacia-beammen. Se wurde faak sjoen yn lytse groepen of pearkes, faak yn 'e buert fan wetterboarnen.

Hâlden en dragen

[bewurkje seksje | boarne bewurkje]

De fûgels ite foaral lyts gerssied fan 'e grûn. Ek ynsekten lykas termiten en miggen wurde iten, benammen as der jongen binne. Lykas de granaatastrild tsjinnet dizze soarte faak as gasthear foar in briedparasyt, de Vidua fischeri, dy't har aaien yn it nêst fan 'e astrild leit. De jongen fan 'e wida wurde troch de astrild-âlden grutbrocht.

De fioletbúkastrild hat in grut ferspriedingsgebiet en de populaasje wurdt as stabyl beskôge. De soarte stiet dêrom op 'e Reade list fan 'e IUCN as net bedrige (Least Concern) klassifisearre.

Yn 'e avikultuer is de fioletbúkastrild in populêre, mar útdaagjende fûgel. Se binne frij djoer en hawwe in protte waarmte en romte nedich. Mantsjes kinne tige territoriaal wêze tsjin oare fioletbúkastrilden; dêrom wurdt it oanrikkemandearre om se as pearke te hâlden yn in goed beplante fûgelhok.

Boarnen, noaten en/as referinsjes: