Finsintiusabdij fan Laon

	Sint-Finsintiusabdij fan Laon; Abbaye Saint-Vincent de Laon
	kleaster
	De abdij oan 'e ein fan 'e 18e iuw.
	Lokaasje
lân	Frankryk
Regio	Hauts-de-France
Departemint	Aisne
plak	Laon
adres	1 Rue de l'Abbaye
	Kleastergegevens
denominaasje	Roomsk-Katolyk
tsjerkeprovinsje	Reims
bisdom	Soissons (earder Laon)
oarder	Kolumbanen (580–948); Benediktinen (948–1789)
oprjochting	om 580 hinne
oprjochter	Hillige Salaberga (tradisjoneel) / keninginne Brunhilde
opheffing	1789 (Frânske Revolúsje)
patroanhillige	Finsintius fan Saragossa
status	Ferneatige, ruïne
	Ynformaasje bou
hjoeddeiske funksje	Gjin
boujier	11e-13e iuw (tsjerke), 1771 (hjoeddeisk paleis)
sloopjier	Grutste part tusken 1797 en 1810
boustyl	Romaansk, Goatysk, Klassisistysk (paleis)
monumintale status	Monument historique
monumintnûmer	PA00115707
	Kaart
	;

De Sint-Finsintiusabdij yn 'e Frânske gemeente Laon wie in abdij dy't yn 'e tiid fan 'e Frânske Revolúsje opheft waard. It lêste noch yntakte bouwurk fan 'e eardere abdij baarnde yn juny 2008 út.

Skiednis

De abdij waard om 580 hinne stifte en folge earst de regel fan Kolumbanus. Yn 948 stapte de mienskip oer op de Benediktiner regel.

Yn novimber 882 waard de abdij troch de Wytsingen plondere en yn 'e brân stutsen. In grut part fan 'e muontsen kaam dêrby om. In pear jier letter waard de tsjerke wer opboud en waard de abdij wer befolke mei muontsen. Yn 936 waard kening Loadewyk IV fan Frankryk yn 'e abdij ta kening salve. Yn 'e iuwen dêrnei waard it kleaster geregeld troffen troch oarloch en plonderingen.

Yn 'e 11e iuw krige de abdij in nije tsjerke en waard der in muorre om it kleasterterrein oanlein, om't de stêd ûnderwilens tichterby kommen wie. Nei in grutte brân yn 1145 duorre it noch jierren foardat de werbou úteinsette. Paus Aleksander III stelde de abdij streekrjocht ûnder it gesach fan Rome, wat it belang fan 'e abdij ûnderstreke.

Yn 'e Hûndertjierrige Kriich waard de abdij yn 1359 troch Ingelske troepen yn 'e brân stutsen. Dêrby gyng de ferneamde bibleteek hast hielendal ferlern. Mar in lyts part fan 'e manuskriften koe rêden wurde.

Yn 'e 16e iuw waard de tsjerke renovearre, mar nei ferrin fan tiid rekke it kleaster yn ferfal. By in belis fan Laon yn 'e 17e iuw stoarten it skip fan 'e tsjerke en de klokketoer yn. Pas letter waard in part fan it kompleks wer opboud.

Yn 1769 waard yn 'e kleastertsjerke in 13e-iuwske muorreskildering ûntdutsen mei ôfbyldingen fan trije generaasjes fan 'e ridders fan Eppes.

Nei it útbrekken fan 'e Frânske Revolúsje waard de abdij opheft. De gebouwen tsjinnen dêrnei as pakhûs, militêr sikehûs en finzenis. Yn 1796 waard it kompleks ferkocht. De nije eigner betelle syn oankeap foar in grut part troch de stiennen fan 'e abdij te ferkeapjen, sadat grutte parten ôfbrutsen waarden. Nei syn fallisemint yn 1810 kaam it terrein yn oare hannen. Yn 1854 kocht de biskop fan Soissons it gebou oan om der in tehûs foar âlde prysters yn ûnder te bringen. Letter naam de Frânske steat it terrein yn beslach en ferkocht it yn 1877 oan it leger, dat der in arsenaal boude.

Fan 'e eardere abdij stiet hjoed-de-dei allinne it abdijpaleis noch oerein. Op 14 juny 2008 waard it gebou slim skansearre troch in nei alle gedachten oanstutsen brân.