Eliotkolibry
| Eliotkolibry | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||||||||||
| taksonomy | ||||||||||||
| ||||||||||||
| soarte | ||||||||||||
| Selasphorus ellioti | ||||||||||||
| Ridgway, 1878 | ||||||||||||
IUCN-status: 
| ||||||||||||
| ferspriedingsgebiet | ||||||||||||
 |
De Eliotkolibry (Selasphorus ellioti) is in fûgel út 'e famylje kolibrys (Trochilidae). It is ien fan 'e lytste fûgelsoarten fan 'e wrâld.
Namme
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De wittenskiplike soartenamme ferwiist nei de Amerikaanske ornitolooch Daniel Giraud Elliot. De namme fan it skaai, Selasphorus, betsjut "ljochtdrager" (Gryksk: selas = glâns, phoros = drager), wat ferwiist nei de irisearjende fearren.
Ferskining
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De Eliotkolibry is in tige lytse kolibry, dy't mar sa'n 6,5 oant 7 sintimeter lang wurdt. It mantsje hat in opfallende, glânzgjende maginta-rôze kiel wêrfan't de fearkes oan 'e kanten wat útstekke. De boppekant fan it lichem is brûnsgrien en de flanken hawwe in kanielkleurige glâns. It wyfke is minder opfallend; hja hat in wytige kiel mei donkere spikkels en mist de felle kleuren fan it mantsje. De sturt is koart mei rustbrune rânen en wite punten oan 'e bûtenste fearren.
Fersprieding en systematyk
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De Eliotkolibry komt yn 'e heechlannen fan Midden-Amearika foar. Syn ferspriedingsgebiet leit fan it suden fan Meksiko (Chiapas) oer westlik Gûatemala en noardlik El Salvador oant yn Hondoeras. Der wurde twa ûndersoarten erkend:
- S. e. ellioti: Súd-Meksiko en Gûatemala.
- S. e. selasphoroides: Honduras en El Salvador.
Ekology
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]De fûgel libbet yn fochtige oant healfochtige berchbosken, benammen yn gebieten mei dinne- en ikebeammen, op hichten tusken de 1.500 en 2.500-3.500 meter. Se fuorje harren mei nektar fan ferskate blommen en lytse ynsekten. Fanwegen harren lytse formaat kinne se somtiden sûnder erch nektar helje yn it territoarium fan gruttere en agressivere kolibrysoarten.
By de balts set it mantsje de fearkes fan 'e maginta-rôze kiel op om yndruk by it wyfke te meitsjen. It wyfke is ferantwurdlik foar de folsleine soarch fan it nêst. Hja bout in lyts, komfoarmich nêst fan planten, moas en spinreach, faak goed ferstoppe op in tûke tusken de 1 en 4 meter boppe de grûn. Ornaris wurde der twa wite aaikes lein. De piken wurde troch de mem fuorre mei in mingsel fan nektar en lytse ynsekten foar de aaiwiten.
Status en bedrigingen
[bewurkje seksje | boarne bewurkje]Op 'e Reade list fan 'e IUCN hat de Eliotkolibry de status net bedrige (Least Concern). De soarte wurdt lokaal yn Meksiko as bedrige beskôge troch it ferlies fan habitat troch boskkap en lânbou en oannommen wurdt dat de oantallen tebekrinne.
| Boarnen, noaten en/as referinsjes: | ||
|
